We zitten. We wachten.
De vrouw tegenover mij opent haar handtas, neemt een borstel en borstelt haar haar. De sanitaire voorzieningen zijn geen vijf meter verder.
Het is niet de eerste keer dat zoiets gebeurt. Vindt men dit nu normaal? Ik niet.
In de sanitaire ruimtes vind je wasbakken om je handen te wassen, daarvoor heb je geen spiegel nodig. Ik toch niet.
Wat hangen die spiegels daar dan te doen? Als wandversiering? Of zouden die nu niet precies bedoeld zijn om je haar en je maquillage bij te werken, zodat je dat echt niet publiekelijk moet gaan doen? Dat lijkt er volgens mij al meer op.
Dat men in een bepaalde school ergens in het Verenigd Koninkrijk die muur tussen sanitaire en publieke ruimte gaat afbreken … een klein beetje discretie mag toch nog wel?
Ik begrijp het sowieso niet. Ik borstel mijn haar ‘s morgens en ‘s avonds thuis in de badkamer. Meer niet.
Nu moet alles zo publiek mogelijk. De anderen moeten zich maar aanpassen. Onder het mom dat het natuurlijk is, mag een ander van alles meegenieten.
Ik heb me al een paar keer afgevraagd vanwaar een lang haar op mijn kleding terecht kwam. Eigenlijk niet verwonderlijk.
Ik heb de indruk dat van onze generatie meer fierheid werd verwacht.
Ik kan mij hier helemaal in vinden. Je hebt 200% gelijk.
?
Gelukkig hoef ik mijn haar niet te borstelen wegens kort geknipt. 🙂
Ik kan het mijne met mijn vingers goed leggen, maar dan liefst niet als er mensen bij zijn.
Ik kan wel met mijn handen in het haar zitten, maar dat is dan weer iets anders.
?
Komt Luc thuis met lange blonde haren op zijn vest…dan weet je nu waar die vandaan komen 🙂
Rode lippenstift zou inderdaad meer vragen oproepen.