Er was eens

Er was eens

Het overviel me ineens tijdens een autorit. Ik begon op mijn smartphone te tikken. Het resultaat waren twee limericks en twee halfkes die ik thuis verder heb aangevuld.

Op algemeen verzoek van een blogger:

Er was eens een dame uit Weelde
Die zich verschrikkelijk verveelde
Ze startte een blog
En nu blogt zij nog
Nu weet eenieder wat haar scheelde

[© ms – 8 februari 2019]

Er was eens de vrouw van hier neven
Die had haar ruiten blinkend gewreven
De regen begon
Ze deed wat ze kon
Ze werd in het wrijven bedreven

[© ms – 8 februari 2019]

Er was eens een griet uit Sint-Truiden
Ze kon wat ze hoorde niet duiden
Tot ze de kerk binnen ging
En zag waar de klepel hing
Het waren de klokken die luidden

[© ms – 8 (en 10) februari 2019]

Er was eens onze auto die reed
Waarbij ik het wachten verdeed
En al mijn getik
Werd een limerick
Bij aankomst was deze niet compleet

[© ms – 8 (en 12) februari 2019]

14 comments on “Er was eens”

      1. Inderdaad, echt wel plezant om doen. Ik deed het vroeger wel meer, ze zo maar uit mijn mouw schudden. De laatste tijd is dat heel wat minder.

        En toch zijn die welke ik thuis verder maakte minder vlot.

        Goed dat een mens altijd een notaboekje in zijn smartphone heeft.

        ?

Wat denkte daarvan?