Sedert 11 januari gingen wij dagelijks een stapke zetten: korte stapkes, langere stapkes maar nog geen echt lange stapkes.
Eén dag gingen we niet, vorige week zondag; met die storm en regen bleven we thuis. Vorige zondag gingen we ook niet, maar op een dag boekenmarkt is er wel actie genoeg.
En nu gisteren. Maandag waren we een ietsje verder gestapt. En in de vooravond kloeg Luc over zijn knie.
We wilden het risico niet nemen en deden dan maar een -lonend- uitstappeke naar de Aldi en twee Kringwinkels.
Ik dacht dan wel nog een kort wandelingetje -Toerke Blok- te doen op mijn eentje, maar keek uiteindelijk liever naar het kunstschaatsen en zat met mijn neus in mijn nieuwe oude boeken.
Het ging gisteren al veel beter met de knie en uiteindelijk weten we niet of het nu door dat stapke verder of door het sleuren met boekendozen op zondag werd veroorzaakt.
In elk geval ga ik straks -met of zonder Luc- dat korte Toerke Blok doen. Ik wil echt niet meer stilvallen.
Stel je voor dat we niet meer opgestart geraken.
Je moet blijven bewegen, zo is het. 🙂
Tijdens de eerste periode van corona zijn we niet gaan wandelen. En daarna kreeg ik die artrose, die ik waarschijnlijk wel had, maar het niet wist. Dat wil ik niet opnieuw beleven.
Dit bericht vond ik net in de prullenbak, vraag me niet hoe het komt. Per ongeluk in ieder geval, toertje stom.
Bij artrose moet je juist bewegen zoveel als het kan, zei een arts. Toen zag hij mijn gezwollen enkel en begreep dat ik amper kon lopen.
Ze hebben soms gemakkelijk praten. Doe het maar als je vergaat van de pijn.
Weet je dat ik mijn eigen reacties moet goedkeuren als er een link in staat …
Hoe kan dat nou weer… 🤔
Je hebt gelijk. Rust roest nu eenmaal. Je moet in beweging blijven.
En blijkbaar is een binnenhuisveloke niet voldoende. Er moet gestapt worden.
Het valt niet altijd mee met die pijntjes her en der. Blijven stappen… als het kan.
Het weer ziet er de komende dagen niet echt stapweer uit. Ergens tussen de buien en de vlagen door …
Dat vrees ik ook. Het is mijn weertje niet.
Zeker nu moet ik elke dag bewegen in de buitenlucht. De groene mannetjes die mijn longen korte tijd bevolkten maakten het er niet gemakkelijker op, sinds kort gaat het stukken beter. In het begin leverde het telkens een gevecht met mezelf op: ik moet wandelen. Gelukkig wordt ik niet geplaagd voor artrose dat lijkt me vreselijk pijnlijk.
Dat is het juist. Als je dagelijks gaat wandelen is die artrose verwaarloosbaar. Als ik ga zwemmen voel ik hem zelfs niet meer.
Maar sla maar eens een dag over … 😮
Dat belooft voor overmorgen dus.
Oei !
Als het morgen inderdaad zo hard stormt als ze zeggen dat het gaat doen …