Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

De laatste trein

Slow en mske nemen, als het mogelijk is, nooit de laatste trein. Zodoende stonden ze die avond op het perron te wachten op een trein die hen op drie minuten tijd van het stationnetje naar het station moest brengen waar ze de trein naar Leuven konden nemen en daar dan de voorlaatste naar Landen.

Ze stonden niet alleen op dat perron. Ze waren met een groepje. Als je ooit tegen mske had gezegd dat zij en Slow ooit nog samen zouden reizen met een meisje met twee grote winkelhaken in haar jeans en op haar blote voeten, een jongen van Marokkaanse afkomst met een pizza onder zijn arm, een hele donkere jongen ook met een pizza onder zijn arm, zijn Nederlandse vriendin en de jongen die al eerder met hen meereed, ze zou gedacht hebben dat je aan het spul had gezeten.

De trein had zestien minuten vertraging terwijl ze maar 6 minuten hadden gehad voor de overstap. Normaal wacht die aansluiting. Nu niet, hij was weg.

Ze moesten naar Brussel sporen en daar de trein naar Welkenraedt nemen. Op die manier zouden ze om half één ‘s nachts in Leuven aankomen.

“Dat is nu de tweede keer dat ik met jullie meerijdt” zei de jongen die al eerder met hen meereed “en dat is nu de tweede keer dat er problemen zijn”. Gelukkig voor de jongen rijdt hij niet telkens mee. Hij belde zijn moeder om hem aan het station af te halen. Die was er niet over te spreken. Of juist wél. Ze hoorden allemaal hoe die vrouw van haar oren maakte. De jongen haalde zijn schouders op en zei gelaten: “moeders!”

De jongen van Marokkaanse afkomst maakte zich zorgen. Hij vreesde dat hij ging moeten opleggen omdat het traject langer was. mske stelde hem gerust. Hij had betaald voor de kortst mogelijke rit naar Leuven en dat was deze.

“Hoe dan ook” zei de hele donkere jongen “ik betaal niets bij” en hij nam zijn pizza ostentatief stevig in zijn armen om aan te tonen dat het hem menens was.

“Je moet niet boos zijn op gans de wereld” zei het meisje met de winkelhaken in haar broek tegen mske omdat die in zo een geval altijd serieus gaat kijken en dat terwijl het kind pas enkele uren ervoor nog had verteld dat haar vrienden wel wisten dat ze niet zo boos was als haar gezicht liet vermoeden. Even stond mske op het punt om te bijten, maar ze deed het niet. Ze mocht het meisje daarom iets te graag. “Ze moest het weten van het blog” grinnikte mske tegen Slow. Het meisje fronste vragend. “Binnenpretje” zei mske.

In Brussel hadden ze geluk, de anderen dan toch. De vorige trein naar Leuven had een kwartier vertraging en zodoende zouden ze een half uur vroeger in Leuven zijn dan gepland. Voor Slow en mske? Tja, er was geen trein naar Landen vóór die van Welkenraedt om half één.

Ze zijn dan maar een kriek gaan drinken daar rechtover het station van Leuven terwijl de anderen, allen te voet, naar hun respectievelijke woonst of verblijfplaats trokken.

En in plaats van om iets voor twaalf thuis te zijn, zoals gepland, waren ze pas om half twee ‘s nachts hier … met de laatste trein. Toen hadden ze grote honger maar ja, zij hadden geen pizza onder hun arm.

Previous

Zo kennen we hem

Next

It’s only words and words are all I have

7 Comments

  1. Hmmm, pizza. Allez daar in uw buurt worden die ook met de trein afgehaald, echt warm kunnen die toch niet meer zijn denk ik dan.

  2. Gelukkig gíng die laatste trein dan toch nog..anders was het wel héél lastig geworden allemaal! Heel goed voor de lijn trouwens..eens vasten..maar het zal wel een middernachtelijke snack geworden zijn en dát is nu juist helemáál niet goed voor de lijn hè!

  3. Sloef goede middag…

    haha…die kuren gaan we over enne den trein naar Welkenraedt ? Daar lagen ook soldaten, maar kom,
    ne kriek doet altijd goed ! Over Vaag Veum gesproken…ik heb de hele serie via ‘ De Morgen ‘ gekregen en het zit goed ineen, wreed ( sic ) goed,
    als ge het bloed er bij neemt !
    Fijne groetjes )pepino
    p.s. De kabouterpaddestoel bevoorraden voor de winterslaap ? Ik denk dat de muizen nogal zouden lachen ))) !

  4. @ Streken: ze hadden die niet speciaal gaan halen, ze hadden die gewoon mee.

    @ mizzD: naar het schijnt zijn ze verplicht van je naar huis te brengen als je niet thuis geraakt. Maar liever geen poespas natuurlijk, al vonden wij het allemaal nogal dom dat die aansluiting niet wilde wachten, wetend dat dat de laatste trein naar Leuven was van uit dat station.

    Een snack? Wij hebben geen snacks in huis. we brengen dat alleen mee als we er bewust ene willen eten.

    @ Pepino: wij hebben de reeks ook via “De Morgen” gekocht, maar we hadden ze toen wel al gezien. Twee keer zelfs al … geloof ik.

  5. Mske het is echt waar dat ze je naar hus brengen als je er via het spoor niet meer kan thuis geraken.In mijn omgeving meegemaakt.En daar komt echt niet veel poespas aan te pas.Taxi in en naar rhuis gevoerd.Misschien kun je al inlichtignen vragen als je de volgende keer met de trein reist ,hahaha!

  6. Het is maar wat je onder een snack verstaat..ik bedoelde eigenlijk een hapje thuis..een boterham of zo..weet ik veel wat jij in huis hebt..géén pizza in ieder geval hehe!

  7. Hahaha, leuk ! En de kriek heeft goed gesmaakt, anders was je zo laat niet naar huis gekomen. En die pizza … ?
    Neem je maar de volgende keer mee …

    Groetjeeeeeeeee … !

Wat denkte daarvan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: