Wizzewasjes

Niet te zot uit ons kot

Nichtje en de vorderingen

Als Slow en mske weg zijn naar de evenementen komt Nichtje voor mij zorgen. Zo een dikke maand geleden bekloeg ze er zich bij mske toch over zeker. Allee, beklagen is een groot woord. Ze zei gewoon dat ze wel zag dat ik mijn eten op at maar dat ze niet wist of alles goed was met mij … omdat ze me niet te zien kreeg.

Ik heb er iets aan gedaan. Nu dus, de laatste keer kreeg mske een smske van Nichtje waarin stond: “ik ben nu de derde keer langs geweest en hij heeft zich laten zien. Hij kwam zelfs naar beneden toen ik er was. We maken vorderingen”.

Nu Slow en mske twee maanden thuis blijven denkt mske dat het mogelijk is dat ik tegen volgende keer weeral zo argwanend ga zijn.

Maar ze denkt er niet aan dat ik hen toch ook niet vergeet. Ah neen, want telkens zij naar huis komen zit ik op de derde trede van de trap op hen te wachten als ze de deur open duwen.

Previous

Dat was er over

Next

Reuzenstoet

6 Comments

  1. Hahahaha … Sluw,

    maar lief slim beestje … !

    Groetjeeeeeeeee !

    OT: had daar aan gedacht, aan dat schaaltje bier. Maar durfde niet. Stel dat Baron …,Tja,
    dan zit ik ook nog met een zatte hond.

    ( knipoog )

  2. Zooo Sloef..nu krijgen wij jou allemáál te zien..had je daar wel toestemming voor gegeven?

  3. Hij heeft hem dan ook zelf gezet hé!

  4. Dat had ik nu ook met de sneeuwbal, als zoonlief niet thuis was en ik hem eten moest geven liet hij zich niet zien. Maar als mijn zoon thuis was waren we de beste vrienden.
    De laatste tijd liet hij zich wel zien, maar nu is hij niet meer

  5. Zo’n goeie uitkijkpost verlaat je ook niet zomaar hé

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: