Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Natuurlijk … het mankeliete onderdeel

Om 17.42u vertrekt de trein in Antwerpen. Die trein zal om 19.11 in Landen staan. Als je de belbus wil bellen moet je dat een uur op voorhand doen. Ruim op tijd dus.

Je schrikt wel want de eerste belbus die je kan nemen is die van 20.05u, maar dat zal dan wel de taxi zijn.

Je hebt net bijna een uur in Antwerpen zitten koekeloeren omdat je net de vorige trein hebt gemist wat je hebt opgelost met een kriekske en dan mag je in Landen ook nog haast een uur zoet brengen, wat je uiteindelijk doet met nog enkele boodschappen te halen in de plaatselijke GB, met dank aan de GB om op dat uur nog open te zijn.

En dan wacht je op de belbus, in dit geval taxi. Die komt er aan maar vertoont geen neiging om je op te pikken. Je wandelt tot daar en die zegt: “tegen mij hebben ze gezegd: “zes na zeven”. Je zucht.

Vermits die taxi geen neiging vertoont zich in gang te waggelen zegt je lief: “we zullen dan maar te voet gaan” en “ik zal de deur dan maar terug goed toedoen zeker”.

Natuurlijk is het te laat om die van de belbus te bereiken. Die zitten op dat tijdstip op hun gemak thuis en trekken zich van het ongemak van hun reizigers niks aan.

Natuurlijk bedenk je dat je al lang thuis had kunnen zijn had je er onmiddellijk flink de pas in gezet om 19.11u.

Natuurlijk denk je ook dat die van die taxi je niet meer hoeft te komen halen of thuisbrengen als je vertrekt naar of thuiskomt van een evenement.

Natuurlijk heeft die dat ook bedacht en je bent nog maar een goeie 100m met die rinkelende telefoon nog aan je oor als die al achter je hielen staat om je toch naar huis te brengen.

Natuurlijk ben je blij met die taxi maar natuurlijk ook een beetje gepikeerd over zulk gebrek aan professionaliteit bij die belbus.

Als slot van een mooie dag kan dat tellen en daar moet je geen “natuurlijk” bij zeggen.

Previous

Des morgens in de vroegte …

Next

Kalf! Meutte!

3 Comments

  1. Ondergetekende, Pierre, man van Liliane, heeft met belbus volgende meegemaakt:
    “Zekere dag moest ik in Zottegem voor een figuratie de belbus van het station naar de halte dichtbij de set bestellen. Zogezegd, zogedaan. Aan het station te Zottegem stonden 2 (twee!) belbussen maar allebei de chauffeurs (een man en een vrouw) beweerden geen opdracht te hebben en reden samen gezellig weg naar …? Daar stond ik. Plots komt er een andere belbus aan en vol hoop vroeg ik aan de chauffeur of hij die opdracht had. Ook negatief, maar hij wou me wel wegdoen naar de bewuste halte. Na de figuratie had ik eveneens een belbus retour besteld. Na een kwartier niks te zien heb ik een lift geregen van een collega figurant.
    Il ben thuis geraakt8
    Groot was mijn verbazing toen ik enige dagen later een kwade brief van de lijn ontving dat ik niet meer zulke strken mocht uithalen en hun chauffeurs in de kou laten staan. Indien ik dat nog éénmaal zou doen werd ik geschrapt op hun lijst.
    De brief is duizend stukken bij het oud papier beland en ik heb evengoed geslapen.
    Dit was een belevenis met de lijn Oost-Vlaanderen.
    Later heb nog een gelijkaardige belevenis meegemaakt met de lijn Limburg, maar die hebben nooit geklaagd.
    Wie is de zuurste?”

  2. Dat zeggen ze hier ook. Als je drie keer niet komt, kom je op een zwarte lijst te staan. Maar zo is het gemakkelijk. Zij geven een verkeerd uur op en wij waren er zogezegd niet.

    Mogelijk, hadden we direct gaan kijken, i.p.v. naar de GB te gaan dat hij er nog stond, maar zouden zij zes minuten wachten? En dat is iets dat wij wél regelmatig mogen doen. En langer ook.

    Wij zijn pro openbaar vervoer maar die belbus? Daar is een hoek af!

  3. Nog nooit een belbus hoeven gebruiken en als ik dit hier allemaal lees hoop ik dat ik het ook nooit hoef te doen ook!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: