Wizzewasjes

Dubbel gebubbeld

Hij is er en wij hebben het geweten

Nadat we al vast kwamen te zitten in de diepe sneeuw van het park zelf besloten we maar eens af te wachten wat de wegen te bieden hadden.

Zelfs de hoge sparren die daar stonden, konden de hoeveelheid sneeuw niet aan. Terwijl we op de ruimer wachtten zijn er twee bezweken waar we bij stonden. Blijkbaar waren er meer.

Dat het op de weg gene vette zou zijn, hadden we ook al begrepen toen we op de TV ginder nog hoorden dat ZE de mensen van Oost-Brabant opriepen om thuis te blijven. Oost-Brabant? Zoals Landen? We zijn tegen 20km per uur naar de autosnelweg gereden, met het idee dat het daar wel beter zou zijn.

Beter? Het zou wat. We waren zo goed als alleen en slalomden hier en daar tussen de stilstaande mastodonten.

Luc opperde al om misschien beter over Tienen te rijden tot we hoorden dat de driehoek Aarschot-Tienen-Leuven er zo slecht bij. Ja lap! Niks te Tienen dus. Ook hoorden we dat er file was tussen Luik en Tienen. En bovendien werd aan de vrachtwagenchauffeurs gevraagd de N80 in Gingelom te mijden en ook het afrittencomplex van Walshoutem. Ja nog lapper! Want die N80 in Gingelom is te bereiken via dat afrittencomplex. En Walshoutem? Dat is Landen.

Nu ja, wij reden aan een gezapig tempo op de E25. Aan de andere zijde zagen we hen ook staan. (Bron: De Redactie.) Ook de sneeuwmannen zagen we, maar onze ruitenwisser was een spelbreker. Veel van de genomen foto’s zijn onbruikbaar omdat die wisser net in het zicht zwiepte. En die even afzetten was echt geen optie.

Hoe korter bij Luik, hoe beter het ging. En voorbij Luik ging het zelfs vlot. En die file tussen Luik en Tienen dan? Je mag je nooit te snel verheugen. We kwamen, iets voorbij Waremme, op iets terecht dat geen naam heeft. Wat het was? Ik weet het niet. Alles stond daar aan te schuiven over een ondergrond die iets van een maanlandschap had. En ja, dan kregen we die afrit voor Landen. Die stond vol, de weg richting Landen en Gingelom stond vol.

En aan de splitsing -rechts Gingelom, links Landen- ging alles naar links, want rechts stond alles blokvast. Met grote tractoren trachtte men de gestrande vrachtwagens weg te halen.

En dan staan daar de politiemensen toch in die moeilijke omstandigheden te zorgen dat alles een beetje opgelost geraakt. En dan vraag ik me af waarom er zijn die klagen dat ze alles via de radio moesten vernemen. Dat deden wij toch ook. Daar is die radio toch voor. De politie heeft bij zulke omstandigheden wel andere katten te geselen dat automobilisten persoonlijk te gaan verwittigen van wat ze met hun eigen ogen kunnen zien.

We zijn thuis geraakt. We hebben pakweg iets meer dan drie uur gedaan over een traject dat ons normaal iets minder dan anderhalf uur zou nemen.

Hieronder een impressie van drie uren winterplezier.

pske van mske: ik weet dat de foto van de sneeuwman niets voorstelt, maar hij werd al rijdend genomen en is bovendien uitgelicht. De sneeuwmannen stonden daar trouwens als wachters op een rij.

Previous

Le Grand Pont

Next

De wandelingen

5 Comments

  1. Stiekem ben ik toch jaloers van jullie avontuur door de sneeuw. Ik verlang naar een wit landschap. Het maakt me altijd euforisch gelukkig. Hopelijk vallen er vandaag een paar vlokjes hier aan de Zeeuwse kust. Duimen naar!

  2. Ik vind het heel moedig dat je foto’s nam. Eén keer hebben wij dat ook meegemaakt toen we van de Ardennen kwamen en ik zat gans de terugweg met toegeknepen billen en mijn handen geklemd aan het dashboard.
    In alle ellende moeten die sneeuwmannen toch voor een lachje gezorgd hebben? Een vrolijke noot in tijden van ellende.

  3. Wie wou er allemaal toch zo graag sneeuw? Heel mooi inderdaad als ge u niet moet verplaatsen.

  4. Van ons oogpunt uit gezien, kwam hij op het slechtste moment: de dag dat we moesten vertrekken. Alhoewel: moesten was er niet bij. We konden ons vertrek een dag uitstellen. Maar dat zou, volgens mij, enkel stress opgeleverd hebben, me zo een ganse dag lopen afvragen of er wel doorkomen aan zou zijn.

    Nu ben ik wel meer gewoon, ik reed indertijd alle jaren in de winter door de Pyreneeën, in Oostenrijk, zelfs een keer Finland, maar dat was dan wel met een auto die meer aangepast was aan zulke toestanden en met Finse winterbanden er op. Het maakt me niet bang, enkel voorzichtig.

    Maar Luc heeft dat puik gedaan! Zodat ik foto’s kon nemen.

    We hadden -gelukkig maar- beslist om de oprit in Lierneux te nemen, die lag korter bij, al is de aangewezen route die naar de Baraque Fraiture. Maar als je dan ziet wat daar loos was -een vrachtwagen hield daar al uren het verkeer geblokkeerd– denk ik dat het daardoor komt dat wij geruime tijd op ons eentje op die lege E25 reden.

    En bij ons was er blijkbaar nog meer mis: in de Stationsstraat.

    Maar wie sneeuw wil zien, in Landen ligt er nog hoor!

  5. gettie

    Een avontuurlijk leven hebben jullie, zowel in eigen regio als elders !

Wat denkte daarvan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: