Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Alvorens bij te praten

Zoals ik het in februari al vertelde, neem ik me telkenmale voor toch een oplossing dichterbij huis te zoeken voor mijn dwarse haardos.

En net zoals ik het eveneens in februari al vertelde, wordt die belofte al verbroken als ik bij de kapper buitenkom.

Het was weer zover. Ik had de afspraak wat vroeger gemaakt en we waren op tijd vertrokken, precies omdat het, zoals ik het ook in februari al vertelde, zo moeilijk is om Antwerpen te bereiken zonder in de file te staan.

Meestal koppelen we een kappersbezoek aan een andere bezigheid en we hadden al afgesproken met een collega om eens bij te praten. Wat we tussen de twee in zouden doen dat wisten we nog niet tot opeens de Kruzenshtern de Antwerpse haven en onze planning kwam binnengezeild.

Luc en ik gaan niet naar de Tall Ships Race. Ik houd er niet van om me tussen grote massa’s mensen te begeven. Dat is dan nog een onderdrijving want ik heb er meer een grondige afkeer van.

De Kruzenshtern lag dus aan die kaai en we verbaasden ons dat er zo weinig mensen waren die hem bezochten, als je de grote toeloop bij de Tall Ships Race ziet. Eigenlijk waren we nog net op tijd, want op woensdagnamiddag is er geen school. En het werd wel drukker toen wij het schip verlieten.

We hadden nog even tijd en liepen onder de Schelde door naar Linkeroever, zodat we het zeilschip in zijn geheel op foto konden krijgen.

Over het bijpraten ga ik niets vertellen, behalve dan dat het zeven uur ‘s avonds was voor we er erg in hadden. Bijgepraat zijn we zeker en in elk geval.

Dan blijft er nog steeds die wandeling die we al jaren eens willen doen, daar in Antwerpen. Misschien kunnen we die combineren met de komst van de Juan Sebastian De Elcano.

Ik dacht dat het bezichtigen van één schip wel voldoende zou zijn, maar ik ken die blik in Luc zijn ogen.


Meer foto’s

Previous

Het oog van Luc

Next

Oorgarnituren

8 Comments

  1. Mooie plaatjes ook van wel heel dure, nostalgische bootjes.

  2. En? Goed gekapt?
    De tall ships zagen we vanuit de verte omdat ook wij niet naar de drukte wilden. Ze zijn prachtig.

    • Ik vond het al bij al een geluk dat er haast niemand op dat schip was. Anders was ik er niet op geweest.

      Volgens mij zullen al die schepen, eens aan boord, wel allemaal gelijkaardig zijn. Maar Luc was toch al aan het opperen dat we de Juan Sebastian De Elcano wel konden combineren met die wandeling.

      Mijn kapsel? Dat ziet er het best uit als het lijkt of het niet gekapt is, maar als het echt niet gekapt is ziet het er helemaal niet uit. Moeilijk hé. Ik ga dus voor geordende wanorde.

  3. Ik heb op zich niks met boten/schepen. Ook niet met de drukte van de Tall Ships, al kan ik de parade van de bemanningen in hun knappe pakjes wel smaken. En dat hoeft dan niet persé op de kaai te zijn want je ziet ze ook in groten getale in de binnenstad. Geeft me altijd een echt vakantiegevoel.

    • Er is een minimum aan bemanning aanwezig op het schip, de anderen lopen inderdaad -in uniform- in Antwerpen rond.

      Maar ik vind schepen en boten toch wel wat hebben.

  4. elsjeveth

    Een win win situatie uw kapsel in beperkte wanorde hersteld en nostalgische wandeling aan de kade …zucht ge kunt het slechter treffen

    • Als ik bij de kapper buitenkom ligt dat haar veel te afgeborsteld. Bij de eerste de beste vitrine zit ik er dan ook met beide handen in om wat wildstand te bekomen.

      Maar verder, inderdaad, kunt ge het slechter treffen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: