Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Ergerlijke winkelaars

Waar het aan te wijten is zou ik niet weten, maar het is wel zo dat mijn nachten verschoven zijn. Het begon met vroeger wakker worden en het eindigde daardoor ook met vroeger te gaan slapen.

Als gevolg hiervan en ook als gevolg van het feit dat de plattere bananendozen beter in deze auto gestapeld kunnen worden dan de hogere exemplaren, stelde Luc voor om onmiddellijk na openingsuur bij de Colruyt de boodschappen te halen.

De eerste keer en de tweede keer waren ze de frigo nog aan het vegen. De derde keer was er een briefing aan de gang. Eén van de personeelsleden zag me en sneerde iets tegen een collega maar wel tussen zijn tanden terwijl hij dodende afkeurende blikken op mij wierp. “Ach” zei Luc “misschien bedoelde hij dat het later was dan hij dacht”. Neen, dat bedoelde hij niet.

Eerst besloot ik toch maar niet meer zo vroeg te gaan, daarna bedacht ik dat ik het recht had om er binnen te zijn want eens geopend hebben ze niks te palaberen. Je kan er trouwens gewoonweg niet in vóór openingstijd. Uiteindelijk besliste ik dat ik wat ik wil niet moet aanpassen aan het ellendige humeur van iemand die waarschijnlijk tegen zijn zin op het werk was.

Ik veranderde wel de volgorde. Ik doe eerst de andere boodschappen in de andere gangen vooraleer in de frigo binnen te stappen. Dan hebben ze tenminste gedaan met vegen.

En die dozen? Dat is een verhaal op zich waarvan ik nog niet weet of het het vertellen wel waard is.

Previous

De verslaving

Next

Rapper lezen

15 Comments

  1. Onbeschoft is dat. De klant is koning én open is open.

    • Dat vind/vond ik ook. Maar ik probeer momenteel de plaatsen en mensen te mijden waar ik me niet gewenst voel.

      Maar in dit geval gaat dat niet op. De winkel is open en de bedoeling van de winkel is om te verkopen. Of ze het doen om de klanten te helpen of om er zelf beter van te worden blijft gelijk. Maar bij Colruyt is hun tussenkomst zelfs niet vereist. De klant neemt zelf wat hij wil.

      Als ze hun gal willen spugen moeten ze daar maar een galpaal zetten.

  2. Kurristus, wat een vlerk. Daar had een eerdere wel op mogen wijzen.

    • Heeft die dat gezien? Of gehoord? Ik weet het niet, misschien was die wel akkoord.

      Nog efkes, dan is de onze terug open.

  3. Elk verhaal is het vertellen waard.
    Openingsuren zijn openingsuren. Punt !
    Klantvriendelijkheid zal wel niet in zijn woordenboek staan.

    • Ik ga daarom niet graag naar die van Sint-Truiden. Het is daar altijd iets.

      Ook al twee keer meegemaakt: er doet een medewerker een kassa bij open voor iemand, ik volg en dan zeggen ze: “jamaar madam, dat is alleen voor die ene”.

      Ondertussen ben je wel je plaats in je wachtrij kwijt.

      Waarom we er gaan? Die van Tienen heeft een ander probleem. In die van Hannut zijn ze vriendelijk, maar daar vallen we dan in het verhaal van de dozen …

      Ik zal het wel eens uit de dozen doeken doen.

      😉

  4. Vreemd gedrag. Ik zou al niet meer naar zo’n winkel gaan dan. Ik ga alleen winkelen in winkels waar het ‘gezellig’ is, want boodschappen halen is sowieso al niet mijn hobby. En in van die treurige supermarkten als een Aldi of een Lidl zien ze mijn niet. Ik word daar altijd heel verdrietig van.

    • Ik doe mijn boodschappen het liefst waar ze me met rust laten. Ik hoef geen voorkeursbehandeling maar ze moeten me ook niet als indringer bekijken.

      Nog één maand en onze Colruyt gaat terug open.

  5. Met alle dagelijkse bezigheden van het personeel in de Supermarkten ervaar ik mij als klant steeds meer als een ongewenste voorbijganger.

    De klant is koning is een uitdrukking van heel lang geleden ….

    Vriendelijke groet,

    • Het is ook de ene tegen de andere.

      In onze Colruyt zijn de mensen vriendelijk. In onze Aldi zijn ze stuurs. Vroeger was je bij ons in de Lidl een nummer, nu zijn ze enorm klantvriendelijk.

      Ik denk soms dat het te maken heeft met de werksfeer.

  6. “De klant is koning maar wij zijn de baas”, zei de winkelier. En de hotelier…

    • Nog gezegdes:

      De klant is de koning die men zoveel mogelijk probeert af te zetten.

      De klant is koning maar daarom moet de zaakvoerder nog niet op zijn buik gaan liggen.

      Maar dat gaat niet op in een supermarkt want daar is de baas niet aanwezig en betaalt hij mensen die ook niet op hun buik moeten gaan liggen, maar die ook niet de argeloze koper moeten gaan viseren.

      😉

  7. elsje

    🙂 het verhaal over de dozen … toch wel benieuwd eerlijk gezegd

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: