Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Luc en de vakantie

Eigenlijk had ik het nog moeten hebben over de laatste dag van de vakantie en over de terugreis. Maar voor die laatste dag ter plaatse, vergeef me, maar daarvoor heb ik een beetje zeer aan mijn goesting.

Want ziede, ik heb daar foto’s genomen op sportstand. Dat betekent dat dat actiefoto’s zijn en dat ik uit zo een 500-tal foto’s de betere moet selecteren.

Iets anders dus maar. Iets over Luc en de vakantie. Toen we in het voorjaar met de eerste luten van de Brexiteers te maken kregen en de daaropvolgende strubbelingen ons dwars zaten weken we uit naar de Eifel.

Als resultaat daarvan gaf Luc aan dat hij volgend voorjaar weer naar de Eifel wil en dat terwijl wij toch elk jaar in november een midweek CenterParcs in de Eifel boeken.

Ik had Bled geboekt, hij had wat raar gekeken, ik had ook al Bulgarije geopperd, hij had nog raarder gekeken, want 2.000km van huis is toch wel erg ver.

Dus Luc is meer voor de terugkeer naar een geslaagde locatie, terwijl ik er meer op uit ben om nieuwe te ontdekken. Volgens hem is het toch gemakkelijk als je er de weg een beetje weet.

Wat gebeurde er nu ergens de voorbije twee weken? Luc vond een tocht die hij wel zag zitten … in Slovenië. Dus ja, bij leven en welzijn gaan we in mei 2021 terug naar Bled en/of Bohinj. Waarom niet eerder? De vakantie in de Eifel voor 2020 is al geboekt.

Toch Bulgarije nog eens op tafel gooien?

Previous

Kremna Rezina

Next

Radovljica en Kranjska Gora

8 Comments

  1. Mooie vooruitzichten!

  2. Lijkt me geweldig zo over je vakanties te kunnen kibbelen.
    Echtgenoot voelde er niets voor, ik was al blij dat hij meeging naar Ierland, Duitsland en België. Telkens weer die Moezel..
    Naar Frankrijk omdat we bij een zoon konden logeren, anders was hij niet meegegaan.

    • We kibbelen er niet over. Hij kiest voor de vakantie in mei, ik kies de vakantie in september. Ik probeer zachtjes zijn idee voor mei aan te passen met suggesties, hij probeert dat voor september met kilometers en talen.

      Bulgarije was maar een idee toen ik, bij het opstarten van mijn laptop, een prachtfoto van -ik denk- Baba Vida zag. Uiteindelijk is Baba Vida een fort zoals een ander en zeker niet iets om op mijn verlanglijstje te zetten.

      In elk geval is volgende september ook al geboekt mét inbegrip van iets dat ik nog moet afstrepen. Over het “waar” vertel ik -naar goede gewoonte- pas volgende september.

      Luc mag content zijn, kilometers en talen spelen daar niet echt een rol, al heeft hij de hoogtekilometers al eens scheef bekeken.

  3. Beiden tevreden.
    Met kibbelen bedoel ik geen echte ruzie hoor, meer een goedaardig oneens zijn. 😏

    • Wel dat goedaardig oneens zijn wordt dan nog niet eens luidop gezegd.

      Als hij over de Eifel begint vraag ik of hij de Rijn niet wil zien en toen ik over Bulgarije begon vroeg hij: “2.000km? Hoe lang ben je dan onderweg?”

      • Hoe gaan jullie er naar toe ? Met de auto ?
        Leuk om iets nieuws te ontdekken op vakantie.

        • Met de auto.

          Wij hadden bewust geen auto toen we de eerste keer naar Schotland wilden.

          Toen kregen we problemen om van hier in Leeuwarden te geraken met de trein, waren dat gedoe kotsbeu en toen ze beslisten dat ze ook nog gingen staken net als wij op vakantie zouden vertrekken, hebben we zomaar een auto gekocht. Gedaan met gijzelen.

          Omdat wij vinden dat je niet stikkapot op je bestemming moet aankomen zoeken we wel een overnachting als we verder gaan, zoals we voor Schotland deden en nu voor Slovenië.

          Om bij het voorbeeld van Bulgarije te blijven zouden we al minstens drie dagen heen en drie dagen terug moeten rekenen en dan zouden we nog zo’n 700km per dag moeten afleggen wat wel de absolute maximum is. Liever minder. Het kort een verblijf eigenlijk drastisch in of de vakantie wordt langer.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: