Wizzewasjes

Gelukkig is er de natuur

Het maandaggevoel

Eigenlijk is het eerder een zondagavondgevoel. Je hebt dat op een zondagavond na een zalig weekend en je hebt geen zin om op maandag terug naar dat ellendige werk te gaan.

Die tijd ligt lang achter mij. Eerst kwam de zaak, later kwamen daar de evenementen bij, nog later ons pensioen.

Waarom heb ik nu zo goed als alle dagen, dat vervelend maandaggevoel?u

Dan gaat het zo: we kijken TV, het programma is gedaan en het gevoel overvalt mij en het duurt toch enkele seconden eer mijn nikkel valt en ik mijn hersens tot de orde roep.

Is het nu echt het maandaggevoel? Want soms heb ik eerder de indruk dat ik op het punt sta iets te vergeten. Of hoort dat nu ook bij het ouder worden?

Previous

Uitgesteld maar niet verloren

Next

Schoon weer tijdens lockdown, wel jà …

10 Comments

  1. Gelukkig heb ik er nu geen last van wegens vakantie 😁

    • Welja, wij zijn op pensioen en er is niks dat moet. Vanwaar komt het?

      Het heeft waarschijnlijk ook wel met corona te maken, want het is tijdens de lockdown begonnen.

  2. Geen idee, misschien heeft het toch wat met corona van doen?
    Voor mij is de maandag een fijne dag al geldt de reden al lang niet meer.
    Alles weg naar werk en school, het huis was weer van mij. Ik voelde me vrij. Bevrijd, mag je wel zeggen.
    Toen ik weer een baantje nam bleef ik ik dat gevoel houden en het is zo gebleven.

    • Ik had het gezin graag thuis, ik hield van samen thuis zijn, ik hield van de weekends waarop we er met het hele gezin op uittrokken.

      De maandag was een gruwelijk reëel ontwaken nadat het WE me met mijn neus op de feiten had gedrukt hoe mooi de realiteit kon zijn.

      En dan werkte ik nog maar halftijds, maar het was dan ook voor een driftkikker die meer zat dan nuchter rondliep.

  3. We dachten dus precies het tegenovergestelde.
    Van de weekenden genoot ik wel maar het was zo druk. Altijd bezoek, veel jongelui over de vloer, ondanks de drukte stond de tv aan, heel gezellig maar ook gezellig als ze weer weg waren.
    En dan ging echtgenoot naar bed , napraten was er niet bij. Snik.🙄

    • Inderdaad, compleet tegenovergesteld. De TV wou ik niet aan als er bezoek was en dat napraten achteraf beperkte zich tot een babbel met Zoon toen hij niet echt meer “kind” te noemen was.

      Ik vrees dat ik die drukte nu niet meer zou aankunnen maar iets meer begankenis zou ik wel kunnen waarderen.

  4. Hier is er momenteel weinig verschil tussen weekdag en weekend. Dat door het coronavirus.

    • Dat is bij ons eigenlijk al drie jaar zo. En nu duikt dat ellendig gevoel steeds weer op, als een herinnering die ergens blijven hangen is.

      Okee, het duurt niet lang, net zo lang tot ik mijn gedachten weer geordend heb en in het gelid laat lopen, maar het komt wel steeds terug.

      Zou corona een weerslag hebben op mijn verstandelijke vermogens?

      🤔

  5. elsje

    Ja dat gevoel…ik ken het. Nu met het thuiswerken sinds de Corona maatregelen is het wel anders geworden. Heel benieuwd of dit gevoel mij na het ingaan van mijn pensioen (juli 2021) blijft doorsudderen.

    • Het is weggeweest, jarenlang, toen ik niet meer uit werken ging.

      Nu is het ineens terug, zo een onbestemd gevoel van iets te moeten.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: