In Antwerpen is momenteel heel wat te doen rond de bolders. Die zijn bolder dit en de andere zijn bolder dat, maar de enige bolder die mske interesseert is die op onderstaande foto.
Die gaan Slow en mske eens proberen terug te vinden aan de hand van het gebouw op de achtergrond. Wetende dat die achtergrond al fel veranderd is in al die jaren zal dat heus geen sinecure worden.
Aaaach…wat een schattige fotootjes! Maar op die eerste…daar zie ik toch al een klein beetje die strenge blik al in die oogjes hahahahaa! En stond je haar daar ook al niet een klein beetje pluis? hahahahahaaaaaaaaa!
Succes met de zoektocht…ik gok dat het je niet gaat lukken…maar zo ja…dan moet er hier natuurlijk wél een foto komen van die betreffende bolder en het tegenwoordige meisje ernaast!
Dat is mijn Woody Woodpecker weerborstel. Die heb ik nog altijd maar in die tijd maakte mijn moeder die nog wat extra door die krol rond haar vinger te draaien.
Zwart-wit foto’s vind ik nét dat tikje specialer dan foto’s in kleur!
schattige foto’s en die krul op je hoofd heb ik ook nog gehad. Ze lieten er bij de fotograaf zelfs een grote foto van maken ,allé niet die krul alleen maar het meisje er ook bij
.
Het is misschien vanzelfsprekend voor jou maar wat is eigenlijk een “bolder”?
Haha…zo’n babykrul had ik ook hoor…er zijn geen bewijzen van, want er zijn geen babyfoto’s van mij, maar mijn moeder deed dat met ál haar kinderen..zo’n krul bovenop. Alleen bij m’n oudste broer misschien niet…die had heel fijne krulletjes…dat was krul genoeg van zichzelf.
wat een schattig meisje
ja ik hoorde dat de bolders geschilderd werden nu door bekenden en overal verspreid zouden staan
ik wist ook niet wat een bolder was tot een vriendin me het uitlegde
succes met de zoektocht, ik denk dat het wel moet lukken, met tijd en boterhammen en veel rondfietsen
aja en OT dat luisteren geldt voor beide partijen natuurlijk
dus eigenlijk, zal er alleen maar gezwegen worden dan, hihi, lekker rustig toch
@ Magda: bolders zijn de meerpalen.
Wat leuk om via een oude foto op zoek te gaan naar die bolder. Hopelijk wordt hij gevonden, succes.
Ik had trouwens, toen ik klein was, nóóit maar dan ook nóóit op zo’n plekje vereeuwigd geworden…m’n moeder durfde naar zo’n wallekant niet eens zelf te kijken, laat staan dat ze één van haar kinders ervoor zou hebben laten poseren! hehe! Ikzelf denk ik eigenlijk ook niet…die kleintjes kunnen zo snel zijn..voor je het weet liggen ze erin
..eigenwijsjes zéker! 
Ik was een braveke. Ik deed alleen wat mocht.
Het enige aanknopingspunt is dat het mogelijk aan de zuidkant moet zijn, aangezien wij daar toen woonden, maar zelfs dat is niet zeker. Er zijn foto’s van ‘t Steen ook.
Dank je wel voor de uitleg Mske.Ik kende het woord niet en dacht dat het iets te maken had met het meisje op de foto,hahahah. In elk geval succes met het zoeken naar die bewuste bolder.