Epileren is een kunst

Epileren is een kunst

Er was een tijd dat mske haar epileertang nam en haar, niet echt, borstelige wenkbrauwen fatsoeneerde.

En toen kwam er een tijd dat mske een leesbril aan moest. Nog altijd geen probleem, toen ging ze maar naar de schoonheidsspecialiste voor dat kleine euvel.

Sedert ze hier woont heeft ze daar geen zin meer in. Het is te ver voor zoiets klein en dus foefelde mske maar met haar epileertangske onder en boven haar bril. Maar met de zjubilee van Tante Gee wou ze dat nu toch eens deftig. Ze had een inval. Ze toonde Slow hoe ‘t moest.

Dat gaat ze nooit meer doen, denk ik. Want ik denk dat een paar verwilderde wenkbrauwharen, zeker nu ze nog grijs zijn ook, nog altijd minder opvallen dan de rode plekskes waar Slow haar vel mee had in plaats van het hareke.

7 comments on “Epileren is een kunst”

  1. Ik moet gelukkig niet zoveel epileren.Maar met een bril op je neus is dat niet zo eenvoudig. Ik liet het eens doen bij de kapper…het is minder pijnlijk als ik het zelf doe,ppppfff!!

Wat denkte daarvan?