Ik vertelde al dat het hier niet echt wou regenen, zelfs niet nadat ieder weerbericht er gewag van maakte.
Vrijdagochtend goot ik de planten. Uiteindelijk heeft het de nacht van zaterdag op zondag geregend.
Het is niet alles kommer en kwel met die warmte. Helemaal niet.
Een voordeel? Ik heb geen witte t-shirtmouwen meer. Waarmee ik bedoel dat de witte schouders, die ik had door het dragen van bloesjes met een korte mouw, helemaal bijgekleurd zijn na al die zonneschijn.
Ze zullen me niet meer hebben! Ik bruin haast niet, maar in het vervolg plooi ik die mouwtjes gewoon naar binnen of ik houd die bloesjes om ze in de winter onder een fleece te dragen.
En wat met mijn voeten die in witte sokken lijken te zitten? Ik ga écht niet wandelen met sandalen, ik sla veel te gemakkelijk mijn voeten om.
Wielren armen ik heb er ook last van ?Zeker omdat ik donker van vel ben elke zonnestraal zorgt voor n donkere tint en met n t shirt aan de hond uitlaten … succes verzekerd
Ik ben blij met dit beetje kleur, maar als ik naast iemand anders sta ben ik nog steeds gewoon wit.
Luc die wordt gemakkelijk en onmiddellijk bruin. Ik moet opletten dat ik eerst niet rood word (wat wel het geval was met mijn schouders).
Knappe voeten. ?
De benen hebben een epileerbeurt nodig.
Ik heb gehoord dat dat niet meer in is …
Ik dacht dat dat onder de oksels was. In elk geval, daar heb ik nu geen last meer van. Is er dan toch een voordeel aan ouder worden?
O ja. ☺
De laatste jaren bruin ik mijn bovenarmen niet meer, ik draag mouwtjes. Kipfilets horen blank te zijn 😉
Ik hoef niet echt bruin te zijn, maar gebakken kipfilets hebben ook een kleurtje en rauwe vind ik niet appetijtelijk.
Je hoeft ze niet te eten 😉
Die afdrukken zijn niet te voorkomen. Vroeger vond ik dat erg, maar nu niet meer. Mijn fortuin is gemaakt. 😉
Vroeger was dat geen probleem. Ik verbrandde niet en ik kleurde niet.
Nu is het in die mate een probleem dat ik het zie, maar dat ik het niet op foto kan zetten omdat het daar niet zichtbaar is.
Moest het voorvallen dat ik ergens opgekleed naartoe moet draag ik wel korte laarsjes.
Ik dacht dat je bij iemand een wit voetje ging halen, maar gelukkig dat is het niet.
Toen ik nog heel veel fietste, kon je precies zien waar m’n fietsshirt en fietsshirt broek zaten.
Zonnige groet.
Ingekleurde tekeningen op mijn voeten had ik wel meer, maar nu we zo haast dagelijks gaan wandelen is het normaal dat de verkleuring stopt waar mijn stapsokken beginnen.
De lengte van mijn short speelt geen rol, minirokjes zijn verleden tijd.