De Pomp

De Pomp

Belofte maakt schuld. Zoende …

In een tijd van lang geleden woonde ik in mijn eerste eigen huis ergens in het midden van een serieuze bergop, rechtover een bushalte. In de kelder van dat huis vonden wij een waterput van een diameter van ± 1m. Het intrigeerde ons dat we de bodem van die put niet konden zien en dat wij, voor zover wij in dat donkere gat konden kijken, enkel een bakstenen schacht zagen.

We lieten een spoeltje bevestigd aan een draad van 35m in dat gat vallen maar er kwam geen geluid van het spoeltje dat de bodem raakte. Een steentje? We hebben nooit dat steentje horen vallen.

We informeerden wat bij de buren. Een oudere man vertelde ons dat, waar nu de bushalte was, vele jaren terug de waterpomp had gestaan waar de buurt water moest halen toen er nog geen waterleidingen waren.

Die pomp was ergens tussen de twee wereldoorlogen in weggehaald om te verhinderen dat de mensen er nog water zouden gaan oppompen en dat wel omdat er in het grondwater tyfus of cholera zat, dat afkomstig was van het kerkhof, dat beneden aan die berg gelegen was.

In welke mate dat waar was, weet ik niet want ik kan niet terugvinden wanneer tyfus en cholera uit deze contreien verdwenen. Misschien was het maar een gerucht om de mensen te overhalen op leidingwater over te schakelen.

In elk geval zat de onderkant van die bodemloze put onder het niveau van het kerkhof. Of er water in stond hebben we nooit geweten.

Hier wonen we ook aan een berg, maar dan lager, hebben we ook een kerkhof, maar dan hoger en dichterbij gelegen.

Wil ik weten wat in het grondwater zit?

12 comments on “De Pomp”

    1. Toen ik het schreef dacht ik ook dat het nogal eng was. Nochtans toen we er mee te maken kregen vonden we het eerder avontuurlijk, een unicum.

      Maar iemand moet die wand gemetst hebben en dat in zulke smalle schacht?

  1. Ik zou het ook eng hebben gevonden. Wie weet war er huist in zo’n diep gat. ?
    Dat het verhaal mogelijk een verzinsel zou me niet verbazen, vroeger werd het volk net zo goed gemanipuleerd als nu.

    1. In die tijd vonden wij het niet eng. We verhuisden er voor een ruziemakende buurman en niet voor die put.

      Eigenlijk achteraf gezien is het jammer, ik zou die put nu wel kunnen uitbaten. Een taverne bijvoorbeeld: “In de put”.

            1. Hoe meer ik er over denk, hoe eigenaardiger ik het ga vinden.

              Wie had die put geboord?

              Wat jammer dat we dat huis verkochten. Ik zou die put nog wel eens aan een grondig onderzoek willen onderwerpen.

  2. Oeh…scary ik zou ’s nachts geen oog meer hebben dichtgedaan. Een bodemloze put onder je huis. Steven King scenario.

Wat denkte daarvan?