Wat zei ik? Dat ik nog geen enkel boek van Charlotte Link in het Duits had.
We waren in de Kringwinkel in het Leuvense toen Luc zei: “Kijk eens” en hij er Das Andere Kind uit het rek haalde en het in ons winkelmandje legde. Ik de Engelse al bekeken en was geconcentreerd bezig met de wand met Nederlandstalige boeken toen Luc zei: “Kijk eens …”
Kort verteld, hij heeft vijf boeken van Charlotte Link uit het Duitstalige rek geplukt. Eerlijk gezegd, had ik er zelf nog nooit aan gedacht om daar eens in te kijken.
Nu rest me nog enkel ze te lezen.
Lees je boeken in het Duits? Knap.
Ik ontmoet hier veel Duitsers in Breskens, maar met mijn Duits is het een ramp… dus ik bewonder al wie ermee speelt.
Vroeger had ik wel een vlotte babbel in het Duits, maar het is te lang geleden dat ik het gebruikte. Momenteel hebben we wel weer met Duitsers te maken maar die spreken dan weer liever Engels.
Vorig jaar gingen we naar Cochem, poets ik mijn Duits op en komen bij een Nederlandse B&B terecht. Erg voor de man, maar ik vond het een ontgoocheling.
Dat kan ik mij levendig voorstellen. Kun en wil je eindelijk eens oefenen…
Nu ik op pensioen ben, wil ik al mijn taalkennis wat oppoetsen. En daar is wel wat werk aan.
Ik hoop maar dat die man mijn ontgoocheling niet zag toen hij de deur opende en onmiddellijk vertelde dat we het lekker in onze eigen taal konden doen.
Ik had hem bijna verplicht Duits te spreken.
Ik nam reeds Duitse les, maar als ik hier praat met een Duitse buur of kennis, dan schakelen we altijd over naar ‘Engels.’ Ondertussen begrijp ik al meer, maar ik schaam me om het te praten.
In de tijd wat wij meer met Duitse mensen te maken hadden, spraken ze enkel Duits. Eén ervan zei zelfs dat, als ze met hem wilden praten, ze maar Duits moesten leren.
Dat is nu wel veranderd. Nu is Engels haast overal de voertaal.
Zo deed ik eens mijn best om tegen een Duitser in het Duits te praten. Hij zei ‘spreek maar in het Nederlands, dat begrijp ik beter dan je Duits’… IK:??☹️
Wel een beetje arrogant, vin je niet?
Wat je zegt…
Je kunt vooruit, veel leesplezier.
Duits kan ik volgen zonder telkens een woordenboek erbij te halen, heel wat makkelijker dan Frans of Engels.
Makkelijker weet ik zo niet.
We wonen niet ver van de Duitse grens, gaan er af en toe winkelen, een van de kinderen heeft er gewoond en voor een etentje is daar altijd een goede en betaalbare tent te vinden.
Ook fietsten we er vaak.
Logisch dus dat de taal me meer aanspreekt.
Dat is hier zo met Frans. Wij zitten hier op de taalgrens. Indertijd moest je wel tweetalig zijn wou je werk vinden.
Niet eenvoudig, zo’n boek in het Duits lezen. Ik wens je veel zoete uren leesplezier.
Dank je wel. Momenteel zijn er niet veel uren over om te lezen.
Tot en met de verkiezingsdag hebben we geen plaatsje meer vrij in de agenda.
Veel leesplezier!
Duitse boeken zijn voor mij iets te ingewikkeld ?
In het begin toen ik ze begon te lezen, vergde dat wel wat oefening.
Ik spreek of lees geen Duits. Nooit geleerd. Engels en Frans vallen mee.
Veel leesplezier.
In de school had ik het ook niet gehad. Maar ik heb wel avondlessen gevolgd toen ik getrouwd was. Toen hadden we veel contact met Duitsers.