Ik stapte uit de auto en nog vóór ik één druppel muggenproduct kon aanstrijken had ik al een beet beet. We waren daar in de buurt en zouden er nog maar eens een toertje Langdonken aan vasthaken.
Nu ja, één beet tot daar aan toe. Wat Eau de Cologne en een anti-allergiepilleke later stapten we welgemoed … zo een goeie 750 meter toen ik plots stilhield en met weerzin me voorbereidde om weer te gaan modderschaatsen.
“Niet stilstaan” zei Luc. “Hele zwermen muggen volgen je al de hele tijd”.
Langdonken werd niet Langduren. We keerden op onze stappen terug. De schrik voor een misstap met slecht heupresultaat schrikt me meer af dan vroeger en om ondertussen nog een muggengevecht met moddereffect te gaan geven … het zinde me niet.
“Verdorie” zei Luc en vroeg zich wat smalend af waarom muggen, die toch leven van bloed, niet in de straten rondhangen waar de mensen zijn maar in de bossen waar geen kat rondloopt met zulk weer.
Het antwoord daarop ben ik even volledigheidshalve gaan opzoeken. Ik wist wel al dat het de vrouwtjes zijn die steken maar wat ze dan in een bos doen wist Wikipedia1 me te vertellen.
De mannekes zijn namelijk vegetariër.
1 Wikipedia
Die weten de pret toch ook altijd te vergallen!
“Blijf wandelen” zeggen ze dan.
Of je loopt over verharde wegen, of je loopt in de modder, of je wordt opgegeten door hele zwermen muggen.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat het muggenproduct werkt want het is bij die ene gebleven.
Klieren zijn het, goed dat je een middeltje hebt.
Zelf heb ik weinig last, meer van dazen en dat is al lastig genoeg.
Meestal heb ik minder last van muggen, maar deze zomer steken ze erger dan andere.
Aggressievelingen! Kannibalen zijn het.
Ze zeggen wel eens: ze halen het bloed onder je nagels vandaan. ☻☻
In mijn geval vanonder mijn enkel … 🙂
Wrede barbaren zijn het om zo het plezier van argeloze wandelaars te vergallen.
En op de loer liggen tot er een auto parkeert om een uitstappende voet te attaqueren.
Het moest verboden worden