Mijn kleindochter, die groter is dan ik, wordt vanaf vandaag bij de volwassenen gerekend.
Het lijkt wel of het bij haar sneller gegaan is dan bij haar vader. En dan bedoel ik wel in tijd, niet in het verstandelijk volwassen worden. Daarvan heeft ze een aardje naar haar vaartje.
Ooit heb ik op dit blog haar naam genoemd, achteraf gezien was dat niet zo slim, gezien het tempo waaraan haar kindertijd, in mijn ogen voorbij gegaan is.
Een volwassen kleindochter, dat betekent twee generaties zien opgroeien, maar ook ouder worden.
En dan denk ik aan mezelf op die leeftijd, hoe ik naar mijn grootmoeders keek en vraag me af of zij me op dezelfde manier bekijkt. Ik hoop van wel. De kleine vriendelijke interventies zijn soms sneller dan mijn handelingen. Ik vind dat lief en ik zeg niet, zoals zij zei, zoveel jaren geleden: “Kanne zelf” terwijl ze mijn hand wegduwde.
Vanaf nu zal ik waarschijnlijk niet zoveel meer vertellen, een volwassen meisje heeft recht op eigen privacy.
Ooit eens, deze datum. Jouw kleindochter, Pablo Picasso, Elisabeth van België, de schrijver van deze reactie en nog een stuk of vier mensen die ik ken. Proficiat met de volwassen kleindochter.
Met mijn excuses aan al deze jarigen, waarbij ik de laatste ervan wel mijn felicitaties overmaak 😂 …
maar voor mij is mijn kleindochter wel de belangrijkste.
Proficiat met de volwassen kleindochter en de kleindochter proficiat met oma die zo´n mooie ode aan haar schrijft.
Dank je …
Proficiat met je jarige kleindochter. De tijd vlieft. Dat we oud worden is een feit.
Alles moet supersonisch terwijl ik wou dat het een ouderwets tuftufke was.
Van harte gefeliciteerd en kleindochter natuurlijk ook.
Prachtig haar te zien groeien, ik weet het. Je slikt de eigen leeftijd wel bij.
Dank je.
Die leeftijd is niks, de slijtage is wat anders. 😉
Gefeliciteerd met de volwassen, grote kleindochter!