En de boer, hij ploegde voort

En de boer, hij ploegde voort
(Lees verder onder de foto)

In dit geval, wel letterlijk te nemen. Overal in het veld waren gisteren boeren aan het ploegen. Ondanks alles gaan ze door.

De titel komt uit het gedicht “Ballade van den boer” van J.W.F. Werumeus Buning uit 1935. Ondertussen wordt het wel al meer als een spreekwoord gebruikt als men wil zeggen dat het gewone leven ook doorgaat bij wat er ook gebeurt.

Maar niet alleen de boeren, ook de fruitkwekers waren druk bezig. Zij snoeien.


____________________
1 Ballade van den boer – DBNL

11 comments on “En de boer, hij ploegde voort”

    1. Ik moet zeggen dat ik hier geen verhoogde activiteiten heb gemerkt. Of de mensen van hier mee geprotesteerd hebben weet ik dus niet.

      Ook toen we donderdagavond terug kwamen van Zoon zijn we ze niet tegen gekomen, al waren ze dan ’s morgens vroeg vanuit Bekkevoort richting Brussel vertrokken (volgens de media).

      Zoon heeft onderweg naar huis wel een half uur verspild door een blokkade, maar dat viel dan eigenlijk nog mee.

    1. Ik leerde het gedicht niet, maar ik kende de uitdrukking wel. Die werd wel meer gebruikt als alles zijn gewone gangetje ging na maar weer één of andere gebeurtenis.

      Maar ondanks alles, alle protesten en blokkades een beetje overal, gingen ze hier bij ons gewoon aan het ploegen.

      En ja, onze patattenboer heeft ook al wel eens één en ander laten vallen over regeltjes en toestanden die niet bepaald boervriendelijk zijn.

  1. Blij te zien dat ze ploegen. Donderdagavond moest ik een uur omrijden omdat ze de afrit hadden afgesloten met hun tractoren. Ik was doodop na een lange dag en heb héél veel gevloekt achter mijn stuur. Ik weet het, ze hebben recht op… maar ik zie hen liever niet als obstakel onderweg.

        1. Ja inderdaad. Zoon had een driedaagse bij Parijs geboekt en dat leverde hem ook het nodige omrijden op, maar op een bepaald ogenblik stopt het. Ze kwamen er door met een halfuur oponthoud.

  2. Hulde voor de ploegende boeren. Hun collega´s die ons donderdag jl. 2,5 uur vast lieten staan voor de Liefkenshoektunnel kon ik op dat moment minder waarderen.
    Begrijpen doe ik het wel, maar als je het aan de lijve ondervindt zakt de mate van begrip al snel

Wat denkte daarvan?