Wizzewasjes

Gebubbeld

Het kan verkeren

Dat we vorige week naar de garage moesten stak me zo tegen, maar me zo tegen dat ik dagen op voorhand al tegen de dag opkeek en wenste dat hij al voorbij zou zijn.

Het werd een schitterende dag.

Dat ik me zo verheugde op gisteren, maar dan echt zo verheugde, mag geen naam hebben. We zouden in de namiddag een uitstapke doen waar ik echt naar uitkeek.

En toen gisteren aangebroken was merkte ik na het ontbijt dat ik één van de oorhangers van één van mijn meest geliefde paren verloren was. Natuurlijk, de minder geliefden doe ik minder vaak in.

Hij moet in de woon- of eetplaats uitgevallen zijn maar toch zochten we -jawel, Luc is solidair in zo’n geval- het ganse huis af, veegde ik de ganse beneden en de hele boven, checkten we de papiermand en vroeg onze zetel zich af waarom wij blijkbaar zo graag tussen zijn darmen zaten te wroeten.

Verloren moeite, zonder resultaat.

In de namiddag gingen we dan dat uitstapje doen en terwijl we daar toch in de buurt waren gingen we nog iets anders meepikken.

Bij het tweede, waar we eerst naartoe gingen, stond een file te wachten. Ze was niet echt lang maar er kwamen vier mensen naar buiten en er ging niemand binnen. “Ik vroeg Luc: “Meende dat nu?” waarop we besloten dat we het daar voor bekeken hielden.

De tweede, de hoofdzaak, was niet te vinden. Niemand wist van toeten noch blazen. En als je dan hoort dat het niet doorging maar dat ze vergeten hadden de website aan te passen …

Thuis hebben we dan maar naar de TdF gekeken en daarna nog maar eens het hele huis aan een grondig onderzoek onderworpen, checkten we de roze vuilzak, hebben we nog net autopsie van het binnenwerk van de zetel gedaan en bouwden de volledige bekabeling voor de laptops om.

Met hetzelfde bedroevende resultaat.

Een mens is verdorie beter af met dagen die er op voorhand slecht uit zien.

Previous

Mondjes kijken

Next

Sensibilisering

10 Comments

  1. Vaak vind je zoiets terug weken of maanden later per toeval…

    • Gisteren dacht ik eerst dat ze gemakkelijk te vinden moest zijn. De plaatsen waar ik was waren nogal beperkt.

      Toen ik ze daar niet vond, ging ik nadenken en bedacht dat ze in mijn kleren kon gaan hangen zijn, of in Lucs t-shirt vermits we in de zetel uitgesteld naar Vive le Vélo hadden zitten kijken.

      En zo begon het, ik had boven rond gelopen en hij buiten en naar de vuilzak en de keuken …

      En ik dacht aan de manier waarop corona zich verspreid … hopeloos en overal.

  2. Die zal inderdaad plotseling tevoorschijn komen op een moment dat je er niet meer aan denkt.
    Soms kan het tegenvallen.
    Hopelijk nu een fijne zondag voor jullie beiden.

    • Ik ga er wel blijven aan denken, die tweede is er nog hé. En die zit erg zichtbaar bij mijn andere.

      Ik laat er mijn zondag niet door vergallen, al lopen we nu alle twee altijd met ons hoofd in de grond.

  3. Het kan verkeren, inderdaad.
    Voortaan kun je beter een nare dag in het vooruitzicht hebben. ☻
    Ik wens je de oorbel terug. Hoop maar dat je hem niet buitenshuis verloren bent.

    • Het moet wel binnenshuis. Na het ontbijt een paar tassen koffie gedronken hier aan de laptop, daarna naar de aflevering van “Vive le Vélo” gekeken, gemerkt dat die weg was.…

      Maar dan als een kieken zonder kop beginnen rondhossen om de veegborstel te halen, waarbij ik de ruimte om te zoeken groter maakte, wat Luc -mogelijk- ook al had gedaan. Alleen herinneren we ons niet of hij naar de roze vuilzak ging vóór of nà de ontsnapping.

      Ik hoop het ook. Ze waren zo écht … tja. Het is nu eenmaal niet anders.

  4. Grrrr… iets kwijt zijn dat niet kwijt kán zijn.

    Tegenwoordig maak ik meerdere scenario’s en dan nog loopt alles altijd anders.

    • Ik maak altijd worst case scenario’s maar daar had ik zelfs nog niet aan gedacht.

      Ik moet wel zeggen dat ik dat aan het proberen ben of het af te leren.

      We hebben zonet een andere verloren zoon terug gevonden.

      ?

  5. elsje

    Mijn oma zei altijd: wat het huis kwijtmaakt geeft het huis weer terug…
    Echt balen zo’n dag waar je naar uitkijkt en dan ontzettend tegenvalt. Gelukkig kunnen we nu weer genieten van de TdF dat verzacht de pijn van de teleurstelling een beetje

    • Das een mooie. Die moet ik onthouden, al heb ik nu wel mijn twijfels.

      Die TdF bevalt me nu eigenlijk beter dan andere jaren. Er zit meer spanning in.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: