“Gaan we naar iets kijken?” vraagt Luc op een regenachtige namiddag eind april. Ik lees het gegeven van “Trauma1“, heb sterk mijn bedenkingen, maar omdat ik niet altijd “neen” wil zeggen, antwoord ik: “Goed”.
Niet bepaald mijn genre, niet bepaald mijn voorkeur, integendeel … maar omdat ik niet altijd diegene wil zijn die moet vragen: “En? Wat denk je?” en Luc geen commentaar geeft, beslis ik het maar uit te kijken en na de eerste aflevering te zeggen dat een tweede voor mij niet hoeft.
Kijk ik die verduveld onrealistische, abnormale draak van een aflevering uit … lig ik toch lui achterover tegen een slapende Luc zeker.
____________________1 imdB
Gerelateerde Berichten:
Hahahaha….?
M’ enfin …
?
?
Lachen is gezond.
?
??
Geen twee keer …
?
Herkenbaar…hier worden uitzendingen zo heel af en toe 🙂 aan de binnenkant van de oogleden bekeken.
Het gebeurt inderdaad wel meer. Soms schrikt hij op als ik iets zeg over iets in een film.
Soms dommel ik ook wel een beetje. Dan zeg ik ook wel eens: “Ik heb een paar stukjes gemist”. Dan zegt Luc meestal: “Ik heb een paar stukjes gezien”.
Maar hele films bekijken vanachter mijn oogleden … niet echt.
Gelukkig geen trauma aan overgehouden. Geen tweede keer dus.
Had ik alle drie de afleveringen bekeken zou ik er denkelijk niet zo goed vanaf gekomen zijn.