Wizzewasjes

Te lezen en te zien

In gevaar

We vertrokken een dag vroeger naar de evenementen. Dat doen we zo goed als altijd. Ik heb mijn slaap nodig en op die manier moet ik niet zo vroeg op en hebben we toch nog een mooi uitstapje in één of andere Belgische of Nederlandse stad.

We hadden geboekt in het hotel waar we twee jaar geleden ook al waren. En gezien het gure weer zouden we in het restaurant zelf iets gaan eten.

Nu liep ik braaf achter Luc aan -ik loop niet graag als eerste een restaurant of café binnen- toen ik ineens onderuit werd gehaald door iets dat voor mijn voeten wegschoot. Ik schrok. Het gehele restaurant bekeek me en net daarom wil ik niet als eerste lopen.

Wat gebeurde er toch daar beneden aan mijn voeten. Ik keek naar beneden en zag de automatische stofzuiger zijn weg vervolgen.

Ik hield de verwensing achter mijn kiezen. Hier kan ik nu wel zeggen dat ik: “idioten” heb gedacht.

De maître die ons onze plaats kwam toewijzen bekeek het ding, hield ook iets achter zijn tanden, greep de pootjelapper en gooide hem ergens achterin. Aan de manier waarop hij gooide, ben ik er zeker van dat hij ook “idioten” heeft gedacht.

Previous

Startpagina

Next

De naamlozen

6 Comments

  1. speranza

    Is het volgens de etiquette niet zo dat een man voor moet gaan om eventuele gevaren uit de weg te ruimen?
    Op een trap moet hij dan weer achter een vrouw om haar eventueel “op te vangen” als ze struikelt.
    Gebeurt dit nog??!

  2. In elk geval kon hij dit gevaar niet voorzien omdat het achter hem door, voor mijn voeten, reed.

    Mij werd indertijd voorgehouden dat een man vóór een vrouw de trap moest opgaan en nà haar er terug afkomen. Indertijd bleek dat zo de goede manier te zijn om niet onder de rok te kunnen kijken.

    Dat Luc voor mij loopt in een restaurant of café heeft echter niets met etiquette te zien maar met galanterie van zijn kant. Hij weet namelijk dat ik er een gloeiende hekel aan heb om als eerste binnen te gaan en dat dan wel om omdraaiende koppen en starende ogen. Die stofzuiger heeft er voor gezorgd dat die eer me toch nog te beurt viel.

  3. Gettie

    Een restaurant met een echte maître is blijkbaar nog geen garantie dat het spic and span is voor de gasten komen. Allee toch, wie stofzuigt,al of niet automatisch, als er gegeten moet worden?? Onbegrijpelijk. En heb je voor het doorstane schrikken toch een ferme korting gekregen???

  4. Een korting? Neen hoor. Maar het eten was wel lekker en de bediening ging vlot.

  5. Etiquette? Daar veeg ik mijn k*nt aan af!
    Ik vind het slordig en onverantwoordelijk om zo’n robot over de vloer te laten lopen. Voor hetzelfde geld had je iets gebroken! Een excuus was wel op zijn plaats geweest.
    Leuke dagen gehad?
    Groetjes Kakel

  6. Die eerste dag was een uitstap. De week daarop was werk.

    Het was inderdaad leuk, zowel het werk als de vrije dag.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: