Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Wisselvallig treinverkeer

Snipperdag op dinsdag betekende een trein halen die al om twee minuten voor zeven vertrok.  Zodoende diende er vroeg opgestaan te worden om snel te ontbijten en in het donker met de fiets naar ’t station te fietsen.

Dan kwamen ze aan dat station aan, merkten dat die trein op perron vier moest komen maar er stond al een trein, alle mensen holden daar op een holleke naartoe, maar die trein was te vroeg. Er was geen conducteur te zien en Slow en mske stapten maar in. Ze schrokken nogal toen die trein vertrok, die was tien minuten te vroeg. “We zitten op de verkeerde trein” veronderstelde mske en toen ze dat aan de dame aan de andere kant van de gang vroeg, beaamde die dat.  Dit was niet die van twee voor zeven, dit was die van 6.48u. 

mske begon al lichtjes te zweten al hing haar vest al aan het haakje.  Ze greep die, haar tas en besliste in Tienen uit te stappen en de volgende te nemen. Ze hoopten maar dat die op hetzelfde perron zou komen.  Hij kwam op hetzelfde perron. In Tienen echter was dat de trein van twee voor zeven niet meer maar die van tien na zeven en ja, om tien na zeven reed een trein het station binnen. Er was geen conducteur te zien. Ze stapten op en vroegen voor alle zekerheid aan de medereizigers … Dit was niet de trein van tien na zeven, maar die van zes na zeven. Snel wilden ze terug afstappen, maar die verdemmeling waggelde zich al in gang.

mske begon al iets meer ambetantig te worden.  Nog altijd niks aan ’t handje, ze konden er in Leuven ook nog af en terug op. Ze hoopten natuurlijk ook dat die op hetzelfde perron zou komen. Dat deed die niet. Die kwam op het perron er naast en dat was ineens de trein van 7.25u.  Ondertussen was de tijd tussen die treinen onderling al geslonken tot 3 minuten en dus zijn Slow en mske als een haas die trappen afgestoven en als konijnen de andere terug op gerend.  Deze keer waren ze juist. Er was ook geen conducteur maar in Leuven hangt per perron een dynamisch infobord met vermelding van de trein die op dat ogenblik verwacht wordt of er staat.

Ze ploften zich neer en waren ondertussen al dood van dorst wat Slow dan ook zei.  Ze zouden dan maar in het stationsbuffet van hun bestemmingsstation een koffieke gaan drinken.  Dat was de bedoeling. De bedoeling was ook dat ze daar een nieuwe Rail Pass zouden kopen.

De trein kreeg door het gekruip in Brussel een achterstand van zeven minuten op zijn schema zodat ze de plannen voor een koffieke snel omzetten in plannen voor een colaake omdat ze anders hun ingewanden zouden verbranden. De aansluitende bus gaf hen wel wat tijd maar toch niet genoeg om een gloeiend hete koffie naar binnen te werken.

De buitendeur aan de kant van de perrons stond open en ze liepen er binnen om tot de conclusie te komen dat er geen stationsbuffet en de rij wachtenden voor het loket veel te lang was.  Die Rail Pass werd naar de terugreis verwezen en ze stapten het cafeetje er rechtover binnen. Dat kon niet uitgesteld worden. Slow had intussen al grote nood.

Later op de dag stonden Slow en mske terug voor dat station waar nu een papier op de deur aan de straatzijde hing met de melding dat de loketten gisterennamiddag uitzonderlijk gesloten waren.  Gesloten? En die Rail Pass dan? Met zo een Rail Pass kost zo een rit 7,4€, maar aan de volle prijs is dat 11,20€. Met hun tweetjes sparen ze een enkele reis uit.

Nu letten ze goed op de conducteurs.  En wat ze al de ganse ochtend ongemerkt bemerkt hadden werd bevestigd. Die mensen stappen niet meer af. Die steken hun hoofd gewoon efkes buiten. De conducteurskastjes op de perrons zijn verdwenen of afgeplakt.  En als je geen ticket hebt word je verondersteld je te melden bij de conducteur. Natuurlijk was de trein naar Landen een trein zonder einde en Slow sprak al van gespreid te gaan zoeken tot hij, gelukkiglijk, de conductrice zag voorbijschuiven in de remmende trein.  Op het ogenblik dat ze de deur opende om haar hoofd buiten te steken, stonden Slow en mske op haar drempel en legden de situatie uit. 

De oplossing was simpel.  Ze dienden de volle pot te betalen, kregen een biljet maar ook een notaatje voor Landen station dat ze een Rail Pass hadden gewild. Daarmee moesten ze naar het loket en gewoon het verschil bijbetalen voor de Rail Pass.

Alleen … het loket in Landen was ook uitzonderlijk dicht.

Previous

Op het kerkhof

Next

Alles komt te vroeg

11 Comments

  1. Dat noemt men een reis met hindernissen,och arme,jullie waren wel moe zeker

  2. Dat was om te verhinderen dat die treinreis wat eentonig zou worden.

  3. wat zeggen ze ook alweer : “Met de trein reizen is een beetje op avontuur gaan!” Hier kun je wel van een groot avontuur spreken. Ja, 2 november is in veel diensten nog een verlengde feestdag!! Maar dat kun je toch niet weten van alle diensten op voorhand .

  4. Het verwarrende is dat er op dat ochtendlijk uur drie treinen (waar wij weet van hebben) in Landen vertrekken en die in Brussel passeren.

    Nu was er na Leuven nog niks aan ’t handje geweest, we hadden nog altijd in Brussel Noord, Brussel Centraal of Brussel Zuid kunnen overstappen.

    Maar het was niet echt bevorderlijk voor de gemoedsrust al konden we er achteraf wel om lachen.

  5. Hahahahaaa…allemachtig…het gaat ook nooit eens normaal met die treinen daar bij jullie. Maar troost je…hiér ook nooit hahahahahaa!
    En restauraties worden overal wegbezuinigd..automaten zijn de toekomst duidelijk…alleen…worden die dan weer vaak vernield..tja!

  6. Ik kan hen moeilijk verwijten dat wij op de verkeerde trein stapten. We hadden beter moeten luisteren naar de stem door de microfoon, maar meestal is dat maar zo een gemompel natuurlijk.

    Dat we voor gesloten loketten staan is volgens mij een truuk. De nmbs wou minder loketten maar de vakbonden gingen er tegen in. Dus wordt er waarschijnlijk geen personeel bij aangeworden en moeten ze die loketten wel sluiten bij personeelsgebrek, maar dan zouden ze wel moeten zorgen dat je aan een automaat eender wat kan kopen. Maar gisteren geraakten we gewoon in dat ene station niet in. Alle deuren waren vast, al brandde hun licht nog wel.

  7. Die omroepen worden hier altijd gedaan als er net een goederentrein door het station dendert…en ze zijn sowieso al nooit verstaanbaar, maar dan natuurlijk helemáál niet…bijzonder ergerlijk vind ik dat!
    Hier zijn alle kleine stations ( ook die hier bij ons) onbemand…daar staan alleen nog maar automaten..door bezuinigingen inderdaad. Op grotere stations zijn nog wel loketten, maar als je dáár je ticket koopt kost het meer..binnenlandse reizen 50 cent, buitenlandse 3 euro!
    En ze konden er best wel wat aan doen dat jullie op de verkeerde trein stapten natuurlijk…als er eens iemand rond zou lopen waar je wat aan kon vragen of als ze de borden beter aanpasten..!

  8. gettie

    Was het “trein-tram-busdag gisteren?? Heb ik niet geweten, hahaha.
    Ja door vlug te willen zijn een verkeerde trein nemen, dat is dikke pech hé. Maar de andere calamiteiten konden toch vermeden worden indien de “aanbiedende” ook de service laat doorlopen want je hebt tenslotte toch voor het pakket betaald!!
    Even een bekentenis, dat de nmbs een beetje een slecht papieren zit is misschien ook een beetje mijn (ongewilde) schuld, als ik de trein naar Hasselt neem in onze gemeente reis ik 9 vd 10 keer gratis, gewoon geen automaat, geen conducteur,geen controleur. Omgekeerd lukt natuurlijk niet, jammer hé hahaha.

  9. Het op de verkeerde trein stappen, het niet bijtijds kopen van het juiste biljet, het moeten rennen, het ná vertrek van de trein waar je in zit informeren naar de bestemming van de trein..

    Je weet dat ik conducteur ben geweest en dat ik zulke dingen dagelijks zag passeren.
    Ik weet één ding: Het ligt niet aan het spoorwegpersoneel, echt niet.

  10. Wélk spoorwegpersoneel ? Ze zijn er wel maar je ziet ze niet !

    We mogen al blij zijn als er een machinist op die trein zit !

    En trouwens, ik wijs niemand met het vingertje, ik vertel alleen maar iets om aan te tonen dat wij geen geroutineerde treinreizigers zijn.

    Morgen ! Dan komt er ene die ik hen wel verwijt, maar begrijp dat overal vergissingen kunnen voorkomen. Dus zal ik dat ook gewoon vertellen zonder dat ik daarom conclusies ga trekken of een stomende brief zou schrijven.

  11. Voor dat soort dingen Mske, voor al dat soort dingen heeft een onervaren maar ook een ervaren reiziger echt geen spoorwegpersoneel nodig. Ze kunnen dat heel goed zelf, stel je voor wat er zou gebeuren als ze er nog hulp bij zouden krijgen van een conducteur.

Laat een reactie achter bij magda Reactie annuleren

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: