Het is me hier nogal een gefladder de laatste dagen. Het lijkt wel of een wolk mussen ons hele koerke in de ban houdt. Ze vliegen af en aan en ja, ook kleine fladderaars die gevoed willen worden.
Jammer genoeg zag Luc deze week drie “platte” zoals hij pas uitgekomen kuikens noemt op de straat platgereden liggen wezen. Blijkbaar huizen de mussen liever in een gat naast de elektriciteitskabel in de gevel dan in de mussenvilla die hier al jaren ongebruikt hangt.
Maar kom, daar ging het niet over. Het gaat over de mussenkoning. Dat er meerdere families Mus ons restaurant aandoen zagen we wel al, maar we zagen ook onderlinge discusies en het wegjagen aan de dis.
Ze kunnen, om één of andere reden, niet uitstaan dat er ene zijn buik vult als zij aan een vreetbeurt toe zijn, al hangen er wel meerdere voorzieningen.
Tot zondag! Toen merkte ik ineens dat die ene mus alle anderen verjoeg, dat alle anderen braaf op de tribune hun beurt gingen afwachten en dat nieuwe gegadigden omdraaiden als ze zagen wie aan het eten was.
Ik vond het ineens spannender om zien dan de koers die we net op TV zaten te bekijken. Ik nam er dan ook een foto van.
Je komt niet alle dagen een mussenkoning tegen.
Een echte koning heeft geen kroon nodig. 🙂
En ook geen gevolg, blijkbaar. Hij doet het in zijn eentje.
Zo zie je maar. Koningen vind je bij alle soorten in het dierenrijk.
Je ziet ze wel eens bekvechten, maar om ze nu zo massaal te zien zitten wachten tot die ene klaar is met eten, dat had ik nog nooit gezien.
Ik ga me wel eens verdiepen in de mussensoorten, want hier zien we er minstens twee de revue passeren.
Mooi Koninklijk blog
Vogelvriendelijke groet,
Die weten dus wie de baas is.
Blijkbaar wel, ja.
Een kleine Erdogan in mussengedaante 🙂
Zelfs de grotere ringmussen wachtten hun beurt af.