Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Silence is golden

Slow en mske stapten dus op die trein van Utrecht naar Amersfoort en vonden zich een plaatske.

Slow begon de koffers goed te zetten en wou de tassen in het bagagerek zetten. mske deed teken dat dat niet hoefde. Ze moesten maar een kwartier met die trein mee.

“Waarom niet?” vroeg Slow. mske deed haar vinger voor haar lippen en wees op de “S” op de ruit. “Mag je dan niet praten?” vroeg Slow. “Neen!” schudde mske en zette nogmaals haar vinger voor haar lippen. “Hoe belachelijk!” zei Slow.

mske fronste en deed geluidloos “sht”. Slow zuchtte en verdween. Toen hij terugkwam wist hij te vertellen dat de deur erg stroef ging. Toen mske ook even naar het klein buroke wou maar het niet zag zitten om door die eerste klaswagen te wandelen verkondigde Slow dat ze die deur wél open kreeg mits enig aandringen.

mske heeft hem dan maar een elleboogstoot gegeven.

Maar zo werkt het blijkbaar niet. mske, die al meer met die treinen reed dan Slow ging telkens in een stiltezone zitten, gewoon omdat ze alleen was en het wàs ook stil. Maar als we zo wat rondlezen op het net blijkt dat het ook dikwijls fout gaat.

Dat hadden ze dan in het terugkomen op de rechtstreekse trein naar Utrecht. Slow stapte weer in een wagon met een stiltezone en plantte zijn koffers neer bij drie van die klapstoeltjes en dat terwijl er elders in die trein nog zoveel zitplaatsen waren waar ze ook comfortabel konden zitten én praten maar waarvoor ze weeral een ganse trein door moesten sjouwen met die koffers.

Eerlijk? Op dat ogenblik had hij het geluk dat mske in de stiltezone niet efkes haar gedacht wou zeggen. Ze keek alleen wat boos en gebaarde dat ze genoeg betaalden voor een zeteltje. Slow grijnsde wat verveeld, zei niets, maar wees naar de vrouw die al de hele tijd aan het woord was. En erg luid op de koop toe. “Nog mooier” dacht mske. Ze zat daar op een ongemakkelijk stoeltje en kon nog niet eens van de stilte genieten door die babbelut en dat met een rit van een uur voor de boeg.

Maar de redding was nabij, want toen de vrouw aan de overkant van het gangpad zich in de discussie ging mengen, zette de andere vrouw, aan de overkant van het gangpad, maar dan ter hoogte van Slow en mske, zich recht en zei streng: “mensen! Dit is een stiltezone. Het hoort hier stil te zijn!” Waarop de babbelaars de coupé verlieten en Slow en mske die direct hebben ingepikt.

Previous

In een klein stationnetje …

Next

Een trein met een reukske

9 Comments

  1. Al zo vaak per ongeluk in een stiltecoupé gaan zitten zonder dat dat te merken was..als het erg druk is in de trein trekt geen mens er zich wat van aan volgens mij!

  2. ms

    Het valt niet echt goed op als je op stapt. Je zit er in voor je het weet.

    Ik lees dan wel dat dat normaal vermeld staat aan de buitenzijde van de trein, maar je moet al op zoveel letten bij het opstappen.

    Dus vind ik dat, als je er in geraakt, je je maar moet aanpassen ook … en zwijgen.

  3. Ja..dat wel natuurlijk..heb op de terugreis vanuit Londen de zussies ook eens vermanend op die raambeplakking gewezen, al sissend met m’n vinger voor m’n mond hehe..ze gingen zowaar over op fluistertoon hahahahaa!

  4. ms

    In de mate van het mogelijke toch elders gaan zitten als we samen reizen. Gebarentaal en elleboogstoten praten niet zo vlot.

    Als ik alleen ben, vind ik het wel een aanrader.

  5. Eerlijk gezegd ,ik had nog nooit van die stiltezones gehoord en ook nog niet opgemerkt. Bij de volgende trip naar Londen ga ik eens uitkijken want Mizzd zegt dat ze dat op haar Londen reis al heeft gezien.

  6. ms

    Ik ga er van uit dat dat op een Nederlandse trein was toen de gezusters D uit Londen terug kwamen hoor.

  7. Inderdaad..in de Nederlandse trein op het traject Dordrecht-Londen hè magda..in de Belgische heb je dat (nog) niet.

  8. bea

    Een stille wagon…nog nooit van gehoord. Zwijgen is zo lastig vooral als het moet

  9. gelukkig niet op de Belgische treinen.Want als we naar Londen gaan is het met zijn zessen van teretteretet.

Wat denkte daarvan?

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: