Het is stil waar het niet waait.
De laatste anderhalve week viel hier ten huize niet echt veel te beleven.
Na de oppas bij de Beestenboel van vorige week, de wel beterende maar niet genezen rug van Luc, de winterse weersomstandigheden en mijn gedacht dat ik het nu eindelijk eens een paar dagen rustig aan wou doen, deden we het rustig aan, al moesten we wel alle dagen, behalve donderdag, met die auto weg, doende als we waren met slecht brood en verloren gelopen pakskes.
Oef zeg! Dat is me het zinneke wel.
Aangezien rust roest en we toch nog niet zo onmiddellijk in die wachtzaal van die MRI-scan kunnen aanschuiven, zijn we vandaag de hort op. Niet voor rebelse pakskes en vies brood, maar puur voor ons plezier.
Misschien weet ik morgen dan weer wel wat beters te vertellen.
En gelijk heb je.
Neem het ervan en heb een mooie dag. Misschien houdt de ☼ jullie gezelschap.
Voorlopig nog niet, is alles nog grijs, maar wat niet is, kan nog komen. 👍
Hier is het ook rustig. Hopelijk geen stilte voor de storm.
Vannacht gaat het vriezen. Dus moet het water dicht. Van storm heb ik geen weet. En ik ben ook geen vragende partij.
Geniet van het uitje! Hebben wij ook eens gedaan vandaag. Het was meer dan een maand geleden…
Het was té lang geleden. Het was een geslaagd dagje, dat wel.
Nou ja, je had in elk geval tijd voor een LANGE zin. 🙂 Ik ben benieuwd naar het verhaal over jullie dagje uit.
Dat zal rap volgen … 😂
het leverde een prachtige volzin op zo´n dagje niks
Mijn hersenen blijven op straffe toeren draaien, rust of niet.