Wizzewasjes

Gebubbeld

Prentjes p(l)akken

In een tijd van lang geleden kon je gewoon prentjes bij de logs zetten. Ze waren overal nogal vrij te nemen.

Maar ooit, in een helderziende bui, voorspelde ik dat het in de toekomst wel eens faliekant zou kunnen aflopen.

Dat deed het, ergens in 2017 -of was het 2018- toen ik een e-mail kreeg over een prentje dat al jaren op dit blog stond. Ik wist zelfs niet meer dat het er stond. En ja, ze waren geneigd me te vergeven, mits betaling natuurlijk.

Toen heb ik alle afbeeldingen van het blog gegooid en er enkel nog mijn eigen foto’s op gezet. Zo stond dat blog nogal rommelig met allemaal afbeeldingen van gebroken afbeeldingen.

Coronatijden met regen hebben me aan het werk gezet. Het was inderdaad werken. Ik doorliep het ganse blog en haalde alle lege er uit … tenminste dat hoop ik. Ik zal in de toekomst nog wel steekproeven doen ook.

Maar wat me opviel … wat een rommel op dit blog. Ik zwierde logs van vroeger -toen ik schreef om niet te moeten denken en waarvan ik zelf niet meer weet waar ik het over had- er af, ik gooide citaten van anderen -waar ik waarschijnlijk ooit iets aan had- er ook af. De meeste ervan zijn weg, die ene van Freek houd ik. Die is nog actueel.

Maar verder … wie interesseert het nu wat ik in mijn oninteressante leven uitvoer? En zeggen dat ik voor dat blog betaal omdat dat op zeker ogenblik mijn enige vriend was. Op zeker ogenblik? Is het dat dan nu niet meer … ach jong …

En wat doen we dan nu? Eigen foto’s die ik nog in voorraad heb bij oude logs zetten zeker. Wat doet een mens anders in tijden dat niks mag, niks kan en je je eigenlijk wat nutteloos voelt …

Previous

Mailen of bellen

Next

Een voldongen feit

16 Comments

  1. Toch lijkt het me leuk om te doen. Ik werk me een slag in de rondte met het thuiswerk… en opmaken van lessen voor afstandsleren want daar gaan we weer naartoe.

    • Terwijl ik die lege afbeeldingen afhaalde was ik eigenlijk te gedreven om er veel plezier aan te beleven. De dagelijkse vorderingen waren dan wel prettig om zien maar het maakte dat ik nog meer gedreven werd. Maar de tijd vorderde wel.

      Nu met het uitzoeken van foto’s om bij oude logs te zetten gaat het niet zo snel maar wel creatiever. En daar beleef ik dan weer een ander soort plezier aan.

      Het is me wat momenteel met de scholen. Die onzekerheid over het komende verloop moet enorm stresserend zijn. Zeker dat ze onderling nog niet overeenkomen over de te volgen weg.

      Wat mij dan verbaasd is de tegenstrijdigheid: de ene wil van geen wijken weten omdat scholen geen broeihaard zijn, de scholen zelf vinden dat nuance nodig is en de Walen gaan de herfstvakantie verlengen “als buffer”.

      • Er zijn inderdaad weinig besmettingen onder leerlingen, of beter gezegd weinig ‘zieke leerlingen.’ Maar de leerkrachten worden dus wél besmet… en daarover roeren ze niet. Ook op mijn school zijn een paar leraren besmet. Men stopt het in de doofpot. Ook de collega’s worden niet op de hoogte gebracht. Dat stemt mij ongerust…

        • Bij het Atheneum KAMSA in Aarschot, dat is de school waar normaal de Boekenmarkt doorgaat, zijn 53 leerlingen = vijf klassen en 9 leerkrachten sedert gisteren in quarantaine1.

          Ik vrees ook dat er scholen zijn die niet zo open zijn over hun besmettingsgraad. Sommigen doen net of Covid krijgen een schande is.

          1 Het Nieuwsblad

          • Bij ons zijn er ook al in quarantaine, ik weet van drie klassen en hun ‘dichte’ leerkrachten. Ook zijn er zeker al twee leerkrachten besmet… Het is afwachten tot je er ook bij bent zoals het nu gaat. Het voelt alsof je Russische roulette speelt. Het voelt niet goed, zeker als je bijna zestig bent… Mijn jonge collega’s maken zich geen zorgen.

            • Dat zouden ze beter wel. Meer en meer blijkt dat het zogenaamde minder gevaar voor jonge mensen een fabeltje is.

              Het zal dan wel gevaarlijker zijn voor ouderen, maar de blijvende schade bij -ook jonge- overlevers is ook niet te onderschatten.

  2. Er zijn nog wel gratis plaatjessites, veelal gifs. En Pixabay. Ook WP zelf heeft gratis foto’s.
    De betaalde heb ik allang verwijderd, de stiekemerds. Klanten binnenhalen for free en dan plotseling een tarief erop zetten.
    Overigens heb ik nooit veel werk gemaakt van het webbloguiterlijk, het kan me niet veel schelen hoe het eruit ziet.
    Ik had ook geen specifieke reden om Bertjens op te zetten, anders dan dat het een aardig tijdverdrijf was. Om stukje, verhaaltjes en versjes te plaatsen.

    • Het zijn die sites die ik nu ook niet meer vertrouw. Ik heb hier en daar wel nog iets van animaatjes gifjes, maar wie zegt dat die blijvend gratis zijn.

      De afbeeldingen van WP zelf heb ik een poos beschikbaar gehad maar uiteindelijk niet gebruikt. Ze spraken me niet aan.

      Ik was wel altijd een plaatjeszoeker. Vroeger in de school ook al. Dat was bij bepaalde vakken ook wel een opdracht. Ik deed dat. De meeste anderen niet.

      Het fleurt op.

      De belangrijkste logs op dit blog zijn de beveiligde. Van sommige denk ik: “ik zet ze los” maar doe het toch niet. De andere die ik in die tijd schreef dienden eigenlijk als camouflage. Daarvan mochten er wel een deel verdwijnen.

  3. elsje

    Dat lijkt me eerlijk gezegd best een leuk karwei op deze herfstachtige dagen. Je doorloopt ongemerkt periodes in je leven waarvan je nu denkt tja, of jochie. Een soort van digitale memory-lane…

  4. Vroeger nam ik veel foto’s over van het internet en voegde er dan teksten bij met een programmatje dat ook al niet meer zo vrij te gebruiken is. Tegenwoordig gebruik ik bijna uitsluitend zelfgemaakte foto’s. Soms ene van een kennis van facebook, maar die moet eerst toestemming geven en ik zet zijn of haar naam bij de foto.
    Mijn oude logs van 5 à 10 jaar terug zijn ook niet zo heel interessant meer maar laat ze staan. Sommige trekken nog steeds bezoekers. Meer dan mijn huidige logs.

    • Wel ja, sommige van die oude logs trekken inderdaad nog -veel- volk. Echte publiekstrekkers.

      Als ik er foto’s opzet die Luc of Amke of nog iemand anders neemt, zet ik het er ook onder. Niet dat ze daarom vragen, maar ik vind het maar het minste om doen.

      Iemand had me een foto van het Rode Plein beloofd, maar die heb ik nooit gekregen. Dat vind ik wel jammer.

  5. Zo wil ik ook nog eens alle lege plekken weer voorzien van foto’s, nadat mijn blog een half jaar weg is geweest door een fout bij het omzetten van web-log naar wordpress. Ik hoef me niet te gaan vervelen.

    • Mooi werkje voor regenachtige dagen.

      En lijstjes maken waar we nog foto’s van nodig hebben. Jammer dat we niet zomaar overal naartoe kunnen momenteel.

  6. Mijn foto stond ooit in een krant van een museum. Die heb ik ook laten betalen, wilde ze niet tot een kennis van me, toevallig advocaat, een brief stuurde. Ik was zeer coulant geweest. Nu denk ik wel eens plaats mijn foto dan verdien ik er nog wat aan. Overigens doe ik dat niet met bloggers, die reageren meestal wel gewoon.

    • Ik vond al een drietal keer één van mijn foto’s op een website: de eerste verdween toen ik mailde, de tweede gaf ik toelating omdat het een informatieve site betrof en de derde deed ik niks mee.

      Het minste is wel dat ze het even vragen. Maar gratis foto’s aanbieden en die later betalend maken vind ik eigenlijk een beetje bedrog.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: