Tag: Bloggen

Za za, ze & zo

Nevenverschijnselen

Wat doet een mens als het echte leven wat zwaar uitvalt? Wat anderen doen, weet ik niet.

Ikzelf ben gevlucht in een wereld van fantasie en heb geschreven en geschreven en nog geschreven. Het resultaat is dat ik tot nu toe een stuk of twaalf afleveringen heb van een vervolgverhaal van losse verhaaltjes.

Sommige daarvan zijn àf, andere moeten nog wat bijgewerkt of gefinetuned worden.

Ze staan allemaal al te trappelen van ongeduld in de map “Wachtend” van berichten.

Want ja, het werd al snel duidelijk dat ik ze zou posten op het blog. Als ik al zou getwijfeld hebben, zou Luc me wel overtuigd hebben.

En ook dat, als ik zeg dat ik als ik ze niet goed genoeg vind gewoon stop met ze te posten, Luc antwoordt: “Oh nee, dat doe je niet, je gaat die wél posten”.

Volgens mij staat hij óók te trappelen van ongeduld om kennis te maken met de personages waarmee hij iets meer dan een week het huis heeft gedeeld, hij weet wel iets maar het verhaal kent hij niet.

Maar het is een feit. Ze waren een reddingsboei in een stormachtige zee. Daarom alleen al verdienen ze het om gelezen te worden. Door wie en hoe vaak? Het doet er niet toe.

Als ze zijn uitverteld, kan ik nog altijd een spin-off schrijven met de personages die één of meerdere keren door de verhaaltjes lopen of er enkel in vermeld werden.

Wanneer? Ik denk dat de eerste nu wel opgepoetst en opgeblonken genoeg is om eerstdaags van “Wachtend” naar “Gepland” overgezet te worden.

Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Za za, ze & zo

Kwijt en een lelijk woord

Ik wou eigenlijk zeggen: “Kwijt en spijt” maar ik kan er echt niks aan doen, ik weet zelfs niet hoe het gebeurde, wanneer het gebeurde. Ik weet alleen dàt het gebeurde.

Ergens vorige zondag, toen ik terug lichtjes bij mijn positieven aan het komen was waarschijnlijk, vroeg ik me af of Suske op vakantie was. Want er waren toch al een paar dagen geen nieuwe logs meer verschenen.

Ik ging op onderzoek en vond wél wat ongelezen logs. En ik zocht nog verder en er stond effectief geen “Suskeblogt” meer in mijn reader.

Ik heb dat euvel snel verholpen, maar hoe het gebeurde, daar heb ik het raden naar.

Ik weet wel dat er zich eigenaardigheden afspelen achter de schermen.

Zo kon ik op zeker ogenblik niet meer reageren bij “Meninggever”. Bij een tweede poging, maar dan via mijn telefoon, lukte het wel.

Reageren bij “Matroos Beek” werd me ook al moeilijk gemaakt, maar dat lukte dan na enig aandringen uiteindelijk wél via de laptop.

In mijn reader staan wel een paar van de blogs die ik volg aangegeven als “gepauzeerd” al weet ik niet of dat ook zo is. Verder onderzoek zal dat moeten uitwijzen.

Ik hoop dat ik verder niemand kwijt ben geraakt of dat ik er tenminste ga aan denken als ik iemand mis.

Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Za za, ze & zo

Zoveel jaren

Het was zo bij het noteren van een paar concepten met een richtdatum erbij dat me ineens inviel dat 7 juli de dag was waarop ik ooit met het blog begon, 22 jaar ondertussen. In de beginjaren vond ik dat een hele prestatie, zo een heel jaar erbij, nu sta ik er meestal niet bij stil.

Deze keer ga ik er misschien toch wat over zeggen want het blog is geëvolueerd. Waar het ooit begon om een hoop van me af te schrijven, wat ik in de latere jaren, toen het meer en meer door onbekende bezoekers werd gelezen, toch maar achter slot en grendel heb gestopt.

Het blog werd dus algemener terwijl ik er nu eigenlijk over waak dat ik het niet te persoonlijk laat worden.

Ik kan ook geen dag overslaan. Zelfs als ik het zou willen, wil ik het niet. Ik vrees dat ik zelfs niet zou kunnen slapen als er niks geprogrammeerd staat. Het schrijven op zich is een ontspanning. Niet weten wat schrijven zorgt voor stress.

Waarom? Omdat, als mensen tegen mij praten het over hen moet gaan? Omdat de enige plaats waar we het over boeken en vakanties kunnen hebben op de boekenmarkt is?

Dat ik het over bepaalde dingen niet wil noch zal hebben is hopelijk klaar en duidelijk.

Denk nu niet dat ik nooit twijfel of dat ik nooit denk: “Ik stop ermee”. Dat doe ik wel. Sommige dingen kunnen dat veroorzaken. Terwijl ik denk dat het blog ontspanning moet zijn en dat meestal toch is, kan het zijn dat er iets enige wrevel opwekt.

Tweeëntwintig jaar dus … zou ik er nog 22 bij krijgen? Het zou kunnen, maar ik denk dat het nipt zal worden.

Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Za za, ze & zo

Serial likers

Het is niet bij mij alleen. Ik zie hem wel bij meer bloggers opduiken. Ooit had ik het er eigenlijk al eens over, hier in dit log en en ook in dit hier.

Maar stoorde het? Ja toch een beetje. Stoorde het genoeg om actie te ondernemen? Neen, dat niet.

Tot nu, toen ik het over mijn verzuchting had. Toen begon het te wringen en ik ging maar weer googelen en vond dat je er weinig kon tegen doen en ook de vaderlijke raadgeving om het te bekijken zoals je alle andere likes bekeek. Het spijt me, dat kon ik niet.

Deed ik er wat aan? Neen.

Maar nu was het hek helemaal van de dam. Nu had ik het gehad, nu heb ik het gehad. En dan heb ik het over het log van zaterdag. Ook daar zit die viezerik met zijn vieze hebberige klauwen op die like knop te klikken.

Werd ik boos? Neen, dat niet, maar toch wel geërgerd genoeg om verdere stappen te ondernemen. Ik zocht en vond een mogelijke oplossing. En al dateert die melding dan al van 2013, mijn vingers hebben lang over die bepaalde knop gezweefd.

Ik ga het anders doen. Volgende is een verwittiging aan de persoon in kwestie:

Stop met dat automatisch liken, stop met dat geklik via Jetpack waar je niet ziet wàt je liked, waar je enkel aan je eigen opbrengst denkt. Ik ben niet geïnteresseerd in wat dan ook dat jij op je website staan hebt.

Ga je er toch mee door dan zal ik wél op die knop duwen, dan zal ik je wél aangeven als stalker.

Als niks helpt dan zal ik die likes wel uitzetten. Liever geen likes dan geconfronteerd te worden met dat soort minachting.

Za za, ze & zo

Zalig niks gedaan

Toen we te horen kregen dat we dan wel niet ziek waren maar dat we toch maar beter een mondmasker opzetten om tussen de mensen te komen dachten we: “Okee, een weekske zalig niksdoen derbij”.

Al mag je dat zalig niksdoen wel met een korreltje zout nemen.

We hebben het zo druk gehad met kijken hoe ik mijn boekenkast kon herinrichten, met plannen of we geen nieuwe kleerkast zouden kopen, of we misschien eens niet zouden kijken naar een mooiere bijverwarming voor de badkamer, en wie weet nog allemaal meer.

Die boekenkast is niet in orde, er zat een obstakel in het denken. Dat van die kleerkast staat ter overweging op de planning en die mooiere bijverwarming is verschoven naar september, de winter is toch bijna gedaan.

Daar kwam nog bij dat je van zalig nietsdoen geen bloginspiratie op doet. En dat was ook telkens zwaar werk om iets te bedenken.

Maar “zalig” nietsdoen? Gisterenmorgen heb ik van pure frustratie de startblokken naar beneden gegooid en ze afgekuist zodat ze blinken om er in te vliegen. De week is goed gevuld.

De maandag begint met een Colruytbezoek zodat Luc zijn broodje niet moest bakken. Verder komt er ook nog een ritje naar de patattenboer. Patatten kan Luc enkel bakken als ze voorradig zijn.

Woensdag en donderdag zijn er om te bekomen van dinsdag en dan komt een zwaar weekend met de daaropvolgende maandag promo’s pakken in een supermarkt.

Gelukkig is er nog de agenda, eens mens zou het zowaar niet allemaal kunnen onthouden.

Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Za za, ze & zo

De rare zaken

Ik richt mijn vraag tot U,
Dienst van Rare Zaken
Want wat er nu gebeurt
Kan ik echt niet smaken

Waar gaat het over? Luc zegt: “Er staat een fout in één van je reacties. Er staat “stickerr” met twee rr’en”.

Ik pak mijn telefoon, open het blog, ga naar de reactie, haal één “r” weg.

Twee uur later vraagt Luc: “Heb je die stickerr niet vergeten te verbeteren?

Ik pak mijn telefoon, open het blog, ga naar de reactie, zeg: “Neen” en toon mijn telefoon aan Luc.

Die kijkt beduusd en zegt: “Ik zie dat hier bij mij nog steeds met twee rr’en”.

Ik ga naar mijn laptop, open het blog, ga naar de reactie en zie daar ook “stickerr” staan. Ik wil die reactie bewerken en op het ogenblik dat die opent, verdwijnt die tweede “r”. Het spookt.

Dan ga ik naar mijn admin pagina, zie daar nog steeds “stickerr” staan, wil dat aanpassen … zelfde verhaal. Het spookt hier ook al.

Eigenlijk is dit de tweede keer dat het gebeurt maar de eerste keer had ik er niet zoveel aandacht aan gegeven.

Welke rare dingen gebeuren er nu nog? Deze week, net na een update van Jetpack, kreeg ik een melding toen ik een reactie had ingetikt bij een blogger: “Helaas deze reactie kan niet geplaatst worden”. Dan zit er niks anders op dan de laptop erbij te halen. Gelukkig gebeurde het niet in de auto, want dan zit de kans er in dat ik vergeet te reageren als ik thuis kom.

Twee dagen deed dat zich voor, bij dezelfde blogger. Daarna was het in orde.

Gisteren wil ik reageren bij een andere blogger en krijg: “Helaas deze reactie kan niet geplaatst worden”. Overmorgen nog eens proberen of het opgelost is?

Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Za za, ze & zo

Wééral Jetpack

Ooit, lang geleden op 7 juli 2003, begon ik te bloggen bij de Skynetblogs. Eerst stribbelde ik wat tegen maar uiteindelijk ging ik het wel graag doen en blogde ik er nogal op los. Teveel te vertellen in korte tijd?

Na verloop van tijd gingen de Skynetblogs me irriteren. Ze pasten zaken aan: zaken die ik zag zitten verdwenen gewoon, zaken die anderen -kenners blijkbaar- opperden kwamen er bij. Er kwamen problemen op de proppen die ik niet kon oplossen. Het werd uiteindelijk effenaf ambetant.

En ik begon uit te kijken naar een andere manier. Ik nam een eigen domein waar ik toen 23€ +btw per jaar voor betaalde en ging aan de slag. Ik heb post per post per post overgezet van het oude naar het nieuwe blog. Het was leerzaam.

Het blog had dingen nodig die niet standaard bij WordPress inbegrepen waren en ik installeerde plugins. Eén daarvan was Jetpack.

Later begon Jetpack meer en meer widgets voor zijn rekening te nemen en dat was wel handig. Ik moest niet meer op zoek. Ook waren ze erg behulpzaam. Je kon hen al eens iets vragen.

Op zeker ogenblik veranderde dat. Je kon snel -binnen 24u- antwoord krijgen als je de betalende versie nam en anders moest je maar wachten tot zij tijd en zin hadden. Zo werd het nu niet echt geformuleerd, maar zo begreep ik het wel.

Nu ondervind ik zo af en toe dat ik wat geïrriteerd naar maar weer een ongewenste inmenging van Jetpack kijk. Maar bovendien kan ik ook sommige dingen -futiliteiten- niet aanpassen naar mijn zin.

Ik ging op zoek naar alternatieven voor Jetpack en las dat, als ik maar weinig widgets van hen gebruik, hen misschien beter kon vervangen door allemaal losse plugins. Bovendien zou Jetpack, als je er veel van gebruikt, de site ook vertragen.

Dilemma!

Want om te kijken wat ik nu juist van hen gebruik zou ik Jetpack moeten uitschakelen en kijken wat er ontbreekt.

En dààr heb ik niet bepaald zin in.

Uitgelichte afbeelding:

Za za, ze & zo

Vergetelheid zonder vergeten

Zou je iets vergetelheid kunnen noemen als je het niet echt vergeten bent, maar er gewoon niet aan hebt gedacht.

Ik verklaar me nader. Hier staan een paar concepten, klaar voor gebruik, maar geen van de drie kan ik plaatsen omdat ik de bijhorende foto niet maakte. Ik vergat niet om die foto te maken, maar ik dacht er pas aan nadat het concept geschreven was.

Nu staan die natuurlijk te dringen en te trappelen van ongeduld maar één van de drie kan zeker niet vóór volgende zondag gepost worden, omdat ik de betreffende foto pas zaterdag kan maken … als ik er aan denk.

Een andere zou morgen kunnen, als we straks, na de boodschappen even wat verder rijden om de gewenste foto te nemen.

En de derde, daar heb ik zelfs nog helemaal geen idee van wat ik er in ‘s hemelsnaam bij kan zetten.

Groot probleem! Wat zet ik hier nu bij? Eentje dat ik vroeger al gebruikte misschien?

Uitgelichte afbeelding:

Za za, ze & zo

Waarom afvragen?

Soms vraag ik me af waarom ik de homepage van dit blog nog in orde houd en waarom ik zo begaan ben met een dagelijkse uitgelichte foto.

Zelf lees ik ‘s morgens de blogs op mijn telefoon, maar wacht met reageren tot ik aan de laptop ben. Ik ga er dus van uit dat je vanuit de leeslijst ook rechtstreeks op het log van de dag komt.

Wie wil kan zelfs reageren via de telefoon. Soms doe ik het, maar ik krijg gegarandeerd problemen met de “o” en de “i” die volgens mijn vingers te kort bij elkaar zitten.

Ook gebeurt dat lezen en reageren dan via Jetpack en vraag ik me af of WordPress uiteindelijk niet overbodig gaat worden.

Dus waarom? Voor mezelf? Zelf weet ik wel wanneer er wat te doen is. Daarom moet ik niet op mijn eigen blog gaan kijken.

Omdat het mooier oogt? Of omdat het anders op een leeg huis zou gelijken. Ik zal het daar maar op houden. Als ik het zelf niet weet, wie moet het dan weten?