Wizzewasjes

Niet te zot uit ons kot

Categorie: CenterParcs (Page 1 of 2)

De midweek maal twee

Even op een rijtje zetten wat er nu verder gebeurde met de afgezette midweek Erperheide.

We kregen al snel een mail met nog eens alle uitleg over corona, zoals we die natuurlijk ook al in de media hadden gelezen.

Daarin kregen we ook de melding dat we in de loop van de komende weken een voucher zouden ontvangen waarmee we voor het betaalde bedrag een nieuwe boeking zouden kunnen doen.

Als die boeking duurder werd zouden we moeten bijbetalen, zo die goedkoper zou uitvallen zoden we nog een voucher krijgen om te gebruiken in de parkwinkels en/of -restaurants.

Ondertussen echter bleef ik nieuwsbrieven krijgen die trachtten me te lokken met: “boek nu, kies de datum later” zodat ik uiteindelijk de telefoon greep en belde.

Want we waren nu toch al 3 weken later en waar bleef die voucher? En als iedereen zo maar kon boeken, moesten wij dan tevreden zijn met een datum die ons eigenlijk niet zinde omdat het verder volzet was? Of was er misschien nog die andere mogelijkheid die ik overwoog?

Ik kreeg antwoorden, de goeie. Want die voucher zou sowieso komen en neen, die nieuwsbrieven waren in zekere mate niet zo belangrijk omdat reserveren wel altijd zou kunnen.

Bovendien -en dat was waar ik had op gehoopt- bestond inderdaad de mogelijkheid om onze verplaatste boeking aan onze komende boeking voor november in de Eifel te koppelen zodat we er geen midweek maar acht dagen zouden verblijven. Dat zou ik kunnen regelen als ik de voucher ontving.

Ik zei stante pede die nieuwsbrieven op. Ik had me daar trouwens nooit voor ingeschreven.

De voucher kwam, dag op dag één maand na de voorziene incheckdatum, te boeken binnen het jaar na die voorziene incheckdatum maar het verblijf zelf kon dan wel tot september 2021.

Ik verlengde de midweek Eifel in november. Kan ze dan weer niet doorgaan dan moeten we maar één periode verschuiven en dan hebben we toch maar weer 8 maanden gewonnen om opnieuw te boeken.

Of het in november kan doorgaan of niet, ik ben blij met deze oplossing. Een mens leert blij te zijn met een slag in het water … als die goed uit komt.

De midweek in het water

We hadden een midweek CenterParcs geboekt, volgende week maandag tot vrijdag. Tot eergisteren noen zagen we het nog compleet zitten en bereidde ik al een log voor waarin ik zei dat we waren vertrokken met in ons valies:

  • Het kloek besluit dat we onze vakantie niet gingen laten vergallen door vieze beestjes.
  • De wetenschap dat ieder in zijn eigen huisje woont, slaapt en eet.
  • De hoop dat ons vertrouwen in Viroloog Marc Van Ranst1 en ons betrouwen op ons gezond verstand niet beschaamd wordt moesten we gaan zwemmen.
  • Het idee dat we mits in acht name van enige voorzichtigheid misschien ook een avondje uit eten konden.
  • De overtuiging dat een paar dagen bos wandelen niet bepaald nefast is.

Donderdag middag kwam de twijfel en wel omdat je ook daar weer afhangt van de goede wil van anderen en we momenteel nogal veel domme mensen opmerken. Dom in de mate dat ze geen afstand houden, in een winkelgang recht op je aflopen en haast in je gezicht ademen … afin -dachten we- dat zouden ze in zo een park ook wel doen.

Donderdagavond kwam de zekerheid. Als de scholen dicht gingen zouden alle jonge gasten wel eens kunnen afzakken naar dat park aangezien alle Limburgse zwembaden dicht gingen. Ik zou zondag afmelden … je weet maar nooit dat ze nog zouden gaan sluiten en als de beslissing van hen komt in plaats van van ons maakt dat toch wel een verschil.

Ze sloten! Vrijdagmorgen belde Luc zelf naar de instantie die hem meldde dat Erperheide ook dicht ging, waarop ik met henzelf contact opnam en het bevestigd kreeg. Gelukkig had Luc dat opgezocht nog voor het in het nieuws2 kwam, zodoende kon ik hen nog bereiken. Binnen enkele dagen zullen we meer informatie krijgen om het verdere verloop te bekijken.

We moeten dus niet meer bang zijn dat we naar huis zouden komen met vieze beesten, van welke soort of ondersoort dan ook3.

1 Radio2 – url: https://radio2.be/de-inspecteur/coronavirus-wat-met-een-bezoek-aan-een-subtropisch-zwembad-en-is-cashgeld
2 Het Laatste Nieuws
3 Het Nieuwsblad

De laatste aflevering

Wij hebben “The Family1” gevolgd. Dat soort reeks geven ze dagelijks uit behalve in het weekend waarbij ze de vrijdagavond al bij het weekend rekenen.

Het kwam mooi uit. De laatste aflevering zouden ze uitgeven de donderdag vóór onze midweek Eifel, zodat wij die op vrijdag konden zien aangezien wij die opnemen om later te kunnen bekijken als het ons beter past.

Toen Marieke Vervoort2 besliste dat het genoeg geweest was en uit het leven stapte en er een aangepast programma werd uitgezonden, zou die laatste aflevering pas de maandag erop worden uitgezonden als wij al in de Eifel zaten, maar -bedachten we- we zouden er ginds wel naar kijken, op de laptop.

Denk je dat wij daar naar hebben gekeken? We hebben er wel even aan gedacht, maar het was eigenlijk niet belangrijk meer.

Meer foto’s

1 IMDb
2 Wikipedia

Manderscheid

Als we bij CenterParks/Sunparks boeken kunnen we inchecken vanaf 15u en moeten we uitchecken voor 10u. Als je dan geen daguitstap voorziet zijn dat eigenlijk twee verloren dagen.

Op zich geen verhaal waard, ware het niet dat je voor het inchecken een waterval wil maar een modderval krijgt en de laatste dag toch ook een plezante anekdote oplevert.

Zo vond Luc een wandeling in Manderscheid. Daar staan twee burchten: de Niederburg en de Oberburg. Grappig en uniek is dat die achter/naast elkaar staan afhankelijk van waar je ze bekijkt natuurlijk.

De dag voor we ginds vertrokken vroeg ik nog of hij zeker was dat hij die wandeling wou doen en ik toonde hem een foto van een smal wandelweggetje op een rand. Ja, we gingen die wandeling doen.

Eens onderweg begon het gekende gemopper: dat ze die foto’s daar niet hadden genomen en dat zoveel bergaf wou zeggen dat de bergop nog moest komen en dat met dat vochtig weer van de voorbije dagen en de afgevallen bladeren en dat als je daar van helling zou vallen, de dieperik in …

Toen we bij een blijkbare onderbreking van het pad kwamen, kwam het: “ik ga terug” zei hij. Het was geen moeilijk stuk, het was enkel een flinke kei die net in een bocht lag. Dat zei ik ook en ging verder. Luc volgde.

Later toen we al een paar keer een -niet zo steile- bergop en een mooi zicht op de burchten hadden gehad en het mopperen stilgevallen was, plaagde ik en vertelde aan wie het horen wilde: “Luc heeft een mooie wandeling gevonden”, waarop hij verderging met: “Luc is een metteko“.

Meer foto’s

Herfstgetijde

Eindelijk! Meer van dat!
Herfstvakantie Centerparcs
Aquafun, broebelbad
Blije snoeten

Grijze lucht, herfstig weer
Eifelboswandeling
Drassig land, beemd en meers
Natte voeten

[© ms – 9 november 2019]

Meer foto’s

Ollekebolleke

Goed begonnen, half gewonnen

Wat
Was dat
Het hele pad
Was nat en glad
Een roetsj, schuifuit en lap
Zat ik in de bruine pap
Mijn jas, mijn schoenen en mijn achterkant
Het zag er niet uit en hoe ambetant
De midweek Eifel was nog pril, niet echt begonnen
Liep ik al rond als een verdronken kalf, zo onbezonnen

[© ms – 8 november 2019]

E.d.i.t.

Rustpauze

Zo een midweek er tussen uit is een welkome rustpauze op zich. Niet dat we ons thuis doodwroeten, niet dat we op vakantie geen eten maken, maar het is een periode van andere rust, meer een inwendige. We zijn dan weg van te dichtbebouwde kommen en de zaken die we nog moeten regelen. We genieten van open ruimtes, prachtige wandelwegen, bossen en laat ons ook het bijhorende zwembad niet vergeten.

Maar zelfs tijdens deze rustpauze lassen we rustpauzes in. Niets moet, alles mag, zodoende kan het zijn dat we gewoonweg een dag zwemmen overslaan omdat de zin ontbreekt.

Waar we ook telkens een rustpauze inlassen is tijdens onze wandelingen. Niet dat we met hele kwartieren op een bank gaan zitten, neen, we stoppen even, laten de omgeving op ons inwerken en eten een versnapering die we meenamen. Meestal -zo goed als altijd- is dat een banaan. Maken we hele lange wandelingen, lassen we zo twee tussenstops in en nemen we natuurlijk twéé bananen mee.

Niet altijd vinden we een bank die tot pauzeren noodt, maar als het toeval een beetje helpt kunnen we zelfs de ballast even afgooien. Dat doen we niet op modderige of vuile ondergrond wel te verstaan.

Rustpauzes die ook adempauzes zijn.

Kouwe kak

In april las ik een bericht op mijn Flickr-account dat ze gingen samengaan met SmugMug. Op 24 mei kreeg ik er een e-mail over waar onder andere in vermeld staat:

Nothing will change immediately with regard to your Flickr account. The Flickr product and brand will live on under SmugMug ownership. You will still access the same Flickr you know and love at www.flickr.com and via our mobile apps. SmugMug and Flickr will remain separate brands and you will continue to have options for free and Pro Flickr accounts. Until we notify you otherwise, you will continue to use your current login credentials.

Ik voelde nattigheid, begon eens te kijken naar alternatieven maar deed er niets mee.

Dan zitten we genoeglijk vakantie te houden als ik bij Suske lees dat ze wel degelijk de gratis dienst gaan inperken. Ik wist nog van niets, had geen bericht noch e-mail gekregen. Nu nog niet trouwens. Voor zover ik weet is er nog steeds geen vuiltje aan de lucht.

Ooit heb ik voor een betalend blog gekozen omdat ik het beu was dat een ander met zijn pollen in mijn blog zat te wroeten. Dat is met die foto’s ook zo, alleen kost die fotodienst van de provider wel 4€ per maand, dat is iets meer dan het blog zelf. Op zich genomen is het dan nog niet overdreven veel voor een hobby als je de prijzen van andere hobby’s bekijkt, maar toch is 500MB nog steeds minder dan 1TB, maar heb ik bij Flickr nog geen 2% van mijn 1TB gebruikt. Al dit gebrabbel dient enkel om te staven dat ik er nog lang niet uit ben.

Maar het is dringend … of niet? Want ik had niet het minste benul van de hoeveelheid tijd die me rest om alles weg te halen en het account op te zeggen. Dat zou in één klik kunnen gebeuren maar ik wil eerst de linken die op het blog staan kunnen aanpassen en dat is het handigst als ik de oorspronkelijke link nog kan zien. Dank zij wat gegoogel heb ik de data gevonden. Er is nog wat tijd. Gelukkig heb ik de foto’s ook nog eens op de schijf opgeslagen zoals ze op Flickr staan. Nog meer gebrabbel om nog meer twijfel uit de doeken te doen.

Al dat werk om weeral aan te passen wat een ander verpest, al dat werk dat ik mezelf heb aangedaan om nog iets anders aan te passen, het is allemaal gene kouwe kak.

Een midweek Eifel

Vorig jaar, Sunparks Mol in de herfst. Het beviel ons zozeer dat we besloten dat een herfstvakantie geen slecht idee was en we boekten, jawel terwijl we nog in Mol waren, een midweek bij CenterParcs Eifel. Want zeg nu zelf, in de Eifel heeft de herfst toch nog dat ietsje meer.

De intrede in ons huisje was eerder in mineur. Zo klein hadden we het nog nooit gehad. Ze vermeldden wel een woonplaats en een slaapkamer maar er stond niet bij dat die zich in één ruimte bevonden.

Het bed was ruim. Te ruim. Want ons hoeslaken, dat we steeds meenemen om van twee eenpersoonsbedden een tweepersoonsbed te maken, was te klein. Luc keek beteuterd, maar bedacht dat, gezien de periode van het jaar toch ergens hier of daar een hoeslaken in de aanbieding moest staan. Gelukkig had ik, Luc kennende, het adres van de dichtstbijzijnde Lidl genoteerd. Voor wie het nog niet weet: Luc wil altijd weten waar hij de dichtstbijzijnde supermarkt kan vinden, voor geval van nood. In dit geval had hij goed gedacht. In de Lidl vonden we -gelukkig maar- een fleece exemplaar van de juiste maat.

Nog meer gelukkig was dat we ons groot dekbed mee hadden, niet dat van de set die we gewoonlijk meenemen, maar het warme met de fleece dekbedovertrek. Het andere was ook te klein geweest.

Ja kijk, als wij naar Sunparks of CenterParcs gaan is dat altijd al een halve verhuis. Zo nemen we behalve het eigen beddengoed, ook onze eigen mokken mee. Die kopjes van hen zijn maar een vingerhoed groot en men kent mijn voorkeur voor hele kuipen al wel, denk ik.

(Lees verder onder de foto)

Ik kan beter een vergelijkende foto van die zjatten zetten, die zijn kleiner -en vertellen meer- dan dat hoeslaken.

De volgende ochtend kregen we te maken met het volgende probleem. Ik had mijn wandelshort niet bij -wel twee wandelbroeken- maar bovendien ook geen wandelshirt met korte mouwen. En het weer was effenaf schitterend. Ook dat raakte opgelost. Ik heb een shirt van Luc aangetrokken.

Soms staat dat wel erg los en vlot, zo een shirt dat niet echt past. Dat was hier niet het geval. Het ding was gewoon veel te groot. Maar ach, veel wandelaars hebben we toch niet ontmoet en die die we wel ontmoetten kenden ons toch niet.

Of de eekhoorn die ons eerst een hele poos bespiedde uiteindelijk het hazeneekhoornpad koos dat deed om zijn vestimentair ongenoegen uit te drukken, daar hebben we het raden naar.

(Lees verder onder de foto)


Meer foto’s

We boekten ook alweer voor volgend jaar, jaja, ondanks dat kleine huisje … dat ons uiteindelijk toch beviel. Deze keer heb ik wel gewacht om te boeken tot we thuis waren.

Proximus gaat mee

Het lijkt wel of ze het er om doen. Tijdens onze vakanties roert Proximus zich. Ze lossen het wel altijd netjes op, daar niet van, daar kunnen we echt niet over klagen.

Vorige maandag, wij staan zo goed als vertrekkensklaar, rolt de Proximusfactuur in de mailbox. Het bedrag is te hoog. Dat zie ik zo.

Ik kijk de factuur na en vind een maandelijkse kost van 20€ aangerekend voor Travel Surf TOP. En dat hoort daar niet te staan, want dat zit niet bij in ons pakket.

Luc moet even bellen, want mij lukt dat niet meer met het toestel van de vaste lijn.

Onmiddellijk vragen ze of wij in het buitenland waren. Dat waren we maar roamen in het buitenland is toch verplicht inbegrepen in de prijs van je pakket. En wij willen die Travel Surf TOP helemaal niet. We hebben die ook niet aangevraagd.

Ze doen helemaal niet moeilijk. Ze gaan de dienst onmiddellijk deactiveren en inderdaad, de volgende morgen vind ik de creditnota voor 24,20€ in de mailbox.

Wat ik me nu afvraag is het volgende: op het ogenblik dat Luc de telefoon aflegde kreeg ik al een mail met als onderwerp: “Bevestiging van uw wijziging” omdat wij de dienst opzegden. Waarom kregen/krijgen we geen mail met als onderwerp: “Bevestiging van uw wijziging” als iets of iemand een wijziging doorvoert waardoor iets wordt geactiveerd?

Dat zouden die van Proximus me nog eens moeten uitleggen. Maar ja, zoals gezegd, zo een “Bevestiging van uw wijziging” komt pas binnen als de verbinding verbroken is. En dan ga je niet terugbellen om het te vragen. Dan sta je te popelen om te vertrekken.

Page 1 of 2

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén