Bladwijzers

Terug naar de dagelijkse beuzelarijen …

Heb je al gemerkt hoeveel bladwijzers -boekenleggers zo je wil- je zo bij elkaar krijgt? Ik wel. Ik heb er een hoop waarvan ik de mooiste apart wou houden en de andere in een knutseldoos stak.

Alleen beginnen die welke ik apart heb gehouden toch ook al een heel stapeltje zijn.

Ooit legde ik ze bij op tafel bij de boeken, voor diegenen die ze wilden. Het stapeltje minderde niet.

Wat doe je ermee? Bij mij komen ze op een hoop terecht. De enige andere mogelijkheid is bij het oud papier. Alleen … zijn ze nieuw en ongebruikt.

Toeval bestaat niet?

De voorbije week keken wij op VRT MAX naar een reeks : “Apples never fall”, gebaseerd op een boek van Liane Moriarty.

Normaal zouden we die reeks niet hebben bekeken, maar in bijzondere omstandigheden deden we dat wel. Het beviel ons.

En enig opzoekwerk later maakte dat ik zei: “Ik zou het boek wel eens willen lezen”.

En wat vond ik gisteren op de boekenmarkt? Bij de eerste stand die ik bekeek?


____________________
1 VRT MAX – url: https://www.vrt.be/vrtmax/a-z/apples-never-fall/

Een zomaarke …

Vorige zondag, onderweg van de boekenmarkt in Aarschot naar huis, een toevallige meevaller …


Bij de derde foto kwam er nog een stepper met een rode sweater wat roet in het eten gooien. Hij was écht storend en ik heb die dan maar wat zwart gemaakt zodat het nu lijkt of er een vuilbak op dat voetpad staat.

Beter een vuilbak dan een rode sweater die de aandacht afleidt.

Het alternatief

Er was gisteren en vandaag een boekenverkoop aan de andere kant van Brussel. We overwogen om er naartoe te gaan, vandaag. Maar door die regenvoorspelling voor gisteren hebben besloten we dat toch maar een dag te vervroegen.

Bijkomend probleemke? Er waren al langer de werken in Leuven, er waren de werken aan de brug in Bertem, er waren ook al langer de werken aan het viaduct van Vilvoorde maar daar kwam nu nog bij dat er tijdens het weekend de oprit naar de ring afgesloten werd om er aan te werken. Niks erg, maandag zou die terug open zijn en er was een omleiding voorzien, waar óók werken aan de gang zijn.

Wat dachte? De afrit naar Nossegem zat overvol en wij reden rechtdoor. De afrit voor de voorziene omleiding zat overvol en wij reden rechtdoor. Want zo dokterde ik uit, via Google maps, dat we er zo en zo en via de A12 ook wel zouden geraken.

Maar wat deed Google maps? Die legde twee wegen naast elkaar en pas als we die afslag goed en wel voorbij waren zei die dat we de verkeerde hadden genomen.

Het resultaat was dat wij Brussel van binnen en van buiten hebben gezien, met veel gesakker en gezucht en kramp in mijn tenen -ik krom die namelijk bij stressig verkeer- om uiteindelijk aan de Van Praetbrug uit te komen waar ik ooit lang geleden zo vaak voorbij ben gekomen.

We zijn er geraakt. En mijn vrees dat het maar een boekenverkoopke van minimale omvang zou zijn was verkeerd. We vonden er tal van schatten.

En de prijs? Die mochten we zelf bepalen. Niet dat we daar ons profijt wilden mee doen. Want aangezien het “goede doel” klaar en duidelijk vermeld stond hebben we deze boeken wat duurder betaald dan normaal onze gewoonte is.

Er waren interessante boeken zoals ene van Léon Spilliaert, maar die had ik al, ene van Rik Wouters maar die had ik ook al. Maar ik vond er toch een die ik nog niet had: “Van Realisme tot Symbolisme”, met tal van schilders die ik nog niet kende.

En ik bracht drie opeenvolgende feelgoodromans mee die ik wel al had, maar in pocketvorm. De pockets zitten al in de doos voor de komende boekenmarkt. Maar het toevallige toeval wil dat ik die drie pockets net de voorbije week herlezen had.

En ik vond ook twee boeken voor Bollie. En Luc vond er een paar LP’s. Bovendien vonden we ook nog boeken voor een bezoeker van de boekenmarkt die ons gevraagd had om uit te kijken naar boeken over filosofen. Hopelijk wil hij ze hebben.

En dan wilden we in het terugkomen nog naar de spottersplaats of het spottersplatform gaan, maar toen regende het al en kwamen we maar naar huis met het ritme van vallende regendruppels en zwaaiende ruitenwissers.

De driedaagse

Vrijdag na de middag vertrokken we naar een stockverkoop van schoenen Torfs in Temse. Vandaar reden we naar Stekene, maakten er een wandeling in het Stropersbos en reden daarna verder naar Hulst. Daar was een boekenverkoop om 19u.

Wij kwamen ‘s avonds dus laat thuis en hebben in alle stilte de auto geladen zodat we pas na elven in ons bed belandden om zaterdag om half zes op te staan voor de boekenmarkt van Mortsel.

‘s Avonds wilden we vroeg in bed maar ik moest eerst dit log nog schrijven, want vandaag zou dat niet lukken. We zitten op de boekenmarkt van Aarschot

En wee diegene die me morgen maandag wakker durft maken, ook als hij Luc heet.

Wisselvallig

Vorige vrijdag gingen we naar een boekenverkoop, ik trok een T-shirt aan met een tussenseizoensvestje. Ik het het niet te warm, ik had het niet te koud.

Vorige zaterdag gingen we naar een schermwedstrijd in een hal, ik trok een lichte zomerpul aan met een lichter tussenseizoensvestje. Ik had het te warm.

Vorige zondag gingen we naar de boekenmarkt, ik trok dezelfde lichte zomerpul aan met het zelfde tussenseizoensvestje. Ik had het koud.

Die drie dagen gaven ze mooi weer. Die drie dagen waren eigenlijk telkens in een hal of zaal en toch was er dat eigenaardig verschil in warmtegevoel.

Het verschil tussen de beide hallen? De schermhal is natuurlijk een sporthal en de boekenmarkt gaat door in een schoolrefter, waar klaslokalen boven zijn.

Hoe kan een mens zo nog weten wat hij ‘s morgens moet aantrekken. En ga daarmee dan nog maar eens op vakantie. Je hebt drie valiezen nodig.

Maar niet getreurd, ze voorspellen nieuwe nachtvorst.

Zoete zondag

Zondag op de boekenmarkt, kreeg ik vieze goesting in zo een lange krentenkoek van de lokale bakker. Dat was màànden -als het al geen twee jaar is- geleden dat we er nog haalden. En dat moet ik tegen Luc geen twee keer zeggen.

En toen bestelde ik me een koffie voor bij die krentenkoek en kreeg er een sneetje cake bij en eentje voor Luc ook, want de boekenmarkt van Aarschot bestaat tien jaar.

En toen werd er met een drankje getrakteerd. Ik drink geen fruitsap -ik vind dat écht vies- en nam een glaasje bubbels.

En toen werd er met een koffiekoek getrakteerd. Al had ik zin in die Berlijnse bol, heb ik toch maar een kleine acht genomen. Ik zag me al zitten sukkelen met dat Berlijns gedoe.

En toen ik nog een tas koffie voor bij die acht ging halen kreeg ik er terug een sneetje cake bij en eentje voor Luc ook.

En toen we naar huis kwamen hebben we ons gepland bezoek aan de Quick maar overgeslagen.

Nog eens een buizerd

Onderweg naar een boekenmarkt wijst Luc me op de buizerd, maar ik had hem al gezien.

Hij kwam wat schuinweg richting onze auto hangen om dan gewoon naast ons verder te vliegen.

Ineens gaat die vogel in het midden van de weg voor ons uit vliegen, zodat Luc het gaspedaal moet lossen en ik zeg: “Je zal moeten remmen”.

Gelukkig sloeg hij af en ging een clubke kauwen pesten.

En ik zeg: “Natuurlijk heb ik het fototoestel niet bij” waarop Luc antwoordt: “Dat is niet erg, als je het bij hebt, gebeurt zoiets toch niet”.