Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Tag: Standaard Boekhandel

Nieuw zoals ongebruikt

Ooit had ik mijn vader horen zeggen: “Ons Maria, dat is een rare”. Het was vriendelijk bedoeld, dat wel. Hij had het dan over het feit dat, als ik een verrassing kreeg, als versteend en bewonderend kon blijven staan, terwijl mijn broer, als het hem overkwam, er als door een wesp gestoken op af vloog.

Ik heb dat nog altijd een beetje, zoiets moet doordringen.

Een andere eigenaardigheid, waarvan ik me pas later bewust werd, was dat ik, als ik iets nieuw kreeg, dat liever niet ging gebruiken of aantrekken. En al wist ik indertijd niet waarom, nu weet ik dat wel. Eens je iets gaat gebruiken is het slijtproces ingezet. En als kind kreeg, wàt ik kreeg, direct de status van een schat.

Eigenlijk heb ik het niet zo begrepen op feelgood romans of hun schrijvers, maar die ene -die ik hier niet ga noemen- vind ik best doenlijk als ik zo een beetje tijd te passeren heb. Of was dat nu ook aan die Lipitor te wijten?

In elk geval, er ontbrak me nog één roman uit die reeks en deze week, met die ellendige hoest, heb ik die bij Standaard Boekhandel besteld. Sinds de dag dat die roman in huis was, lag die hier naast mij. En ik bekeek hem en had plezier voor als ik hem zou gaan lezen. Wat deed ik niet? Hem gaan lezen.

En daar herken ik dan dat rare uit mijn kindertijd. Het plezier dat ik beleef aan een belofte, ongelooflijk.

Ik ben er in begonnen, terwijl Luc, voor de tweede keer op twee dagen tijd, wat tijd ging passeren bij de dokter. De oppepper zal nodig geweest zijn, zeker.

En nu, nu ik er in begonnen ben, ga ik natuurlijk verder lezen. Tja, nu is er geen stoppen meer aan.

Magazijnverkoop bij Standaard Boekhandel

Ergens in de eerste week van deze maand kreeg ik een whatsapp van Kleindochter, met onderstaande link1, voor een magazijnverkoop bij Standaard Boekhandel, in bijlage.

Ze vroeg: “Iets voor jullie?”.

Ik antwoordde: “Gade mee?”

Als ze geen les had, kon ze op vrijdag mee.

Omwille van dat gesnotter en de serieuze hoest, waar ik het gisteren over had, besloten we een week thuis te blijven, maar voor die magazijnverkoop maakten we -ook- gisteren wel een uitzondering.

Toen we binnenkwamen in die enorme hal stond er al een file aan de kassa’s die eigenlijk de hele omtrek van de zaal lang was. En ik dacht: “Hier koop ik niks, met zo’n wachtrij”.

Maar die boeken hé. En we doken er in en keken en bewonderden en waren binnen de kortste keren Kleindochter kwijt. Waar wij kijken bij wat ons interesseert en misschien interesseert, wil Kleindochter àlles gezien hebben, dat is niet alleen in musea zo, dat is ook bij een magazijnverkoop zo.

Toen wij klaar waren, gingen wij maar aanschuiven en terwijl Luc en ik die file volgden doorheen de hal in de breedte, de helft van de lengte van de hal, nog eens de hal in de breedte, de halve lengte van de hal, …

Enkel de laatste helft van de lengte en de voorgevormde slang aan de kassa hebben we met ons drieën afgelegd.

Ik dacht dat we er een uur over hadden gedaan, maar volgens Luc zou het eerder anderhalf uur kunnen geweest zijn. Wat eigenaardig was, we hebben ons geen seconde verveeld.

En we hebben afgesproken dat, als Standaard Boekhandel ooit nog een magazijnverkoop doet, wij weer van de partij zullen zijn.

____________________
1 Magazijnverkoop bij Standaard Boekhandel

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén