Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Categorie: Zalige zaken, zever & zorgen (Page 1 of 825)

De vier tonnen

Sedert vorige dinsdag staan hier vier tonnetjes op het koerke … open. Ze wachten op regen.

Ons regenwatervat heeft het wel lang uitgehouden maar nu is de bodem in zicht. We wilden een tweede vat onder de dakgootafloop in de hoek naast de keukendeur. Dat geeft een paar problemen. Die nis is niet diep genoeg, er zit een trede in die nis en het vat zou gedeeltelijk in de doorgang komen te staan.

In de kelder stonden de vier tonnetjes. Vorige dinsdag haalde ik ze naar boven. Er werd regen beloofd dus deed ik er zelfs het kelderstof niet af. We waren dan wel niet thuis, maar de regen heeft ons niet nodig om tonnetjes te vullen.

Er viel regen, een paar druppeltjes.

Nu gisteravond was er kans op onweer. De tonnetjes wachtten met hun monden wijd open. Ze zijn uitgedroogd.

Krëfel

Het bezoek had zichzelf uitgenodigd. We hadden er niets op tegen, daar niet van, maar de uitnodiging was niet van ons uitgegaan en was een gevolg van de bloemende bloesems in deze contreien die ze wel eens wilden zien en waarvoor ze dan maar beslisten dat ze er aan kwamen.

De stemming zat er direct goed in toen de eerste vraag luidde: “Hoe? Hebben jullie nog geen flatscreen?” Euh neen, waarom zouden we zolang onze TV het doet.

Nu de bloesems al in appelen en peren zijn veranderd, vraag ik me af waarom we geen flatscreen kochten in de aanloop naar het WK voetbal. Dan hadden we er nu ene gratis gehad.

Krëfel had dat namelijk beloofd: als de Duivels meer dan 15 keer zouden scoren zouden ze alle -in de aanloop naar het WK- aangekochte TV’s terugbetalen1. Al is gratis niet helemaal gratis en is terugbetalen niet helemaal terugbetalen. Gratis is een terugbetaling met tegoedbonnen voor aankopen bij Krëfel.

Wat we daar allemaal hadden kunnen voor aanschaffen dat we net zo min nodig hadden als een flatscreen TV … je moest eens weten!

En ja, Krëfel heeft het aan zijn been! Al hadden ze er zich blijkbaar voor verzekerd2.

1 Het Nieuwsblad
2 Het Laatste Nieuws

Moet nu echt altijd alles kapot?

[Cynische wijs aan]Vriendschappen verwateren, je groeit uit elkaar en de vriendschap sterft een roemloze dood.

Huisdieren zijn fantastisch, worden oud en gaan dood.[Cynische wijs uit]

Bloemen dan maar! Je weet wel dat ze er in de winter niet zijn maar bloemen doen het goed … buiten, waar de zon en de regen het werk doen en je enkel moet opletten of het dan wel regent, want dan moet je bijgieten.

Waar heb je geen rekening mee gehouden?

Er lagen een paar paletten op ons koerke die Luc ging omtoveren tot een bloemenpiramide. Dat was echt wel mooi gelukt.

Woensdagavond tikte hij op de ruit. Ik moest even buiten gaan. De bloemenbak die op de eerste trede stond was op zijn kop op de bloemenbak die op de grond stond getuimeld.

Resultaat? Een bak met platgedrukte bloemen en een bak met geknakte bloemen.

“Daar is daarnet een duif op geland” zei Luc.

Dààr hadden we dus geen rekening mee gehouden … met een duif! Echt waar, een duif!

Gisterenmorgen had Luc de bovenste van de twee bakken stevig bevestigd. Die platgedrukte bloemen zagen er niet meer zo platgedrukt uit. Maar die geknakte waren nog steeds geknakt natuurlijk.

Ergens onderweg

Ze hadden het er in de kranten al over gehad. Tijdens een match van de Belgen, zag je praktisch geen verkeer onderweg.

Gisteren konden we dat zelf vaststellen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Edelweiss, Edelweiss

Een poosje geleden wou Luc naar een tuincentrum. Ik had wel al gemerkt dat hij het hele koerke had opgekuist, mar ik kon echt niet bedenken wat hij in een tuincentrum kon willen.

Eens ter plaatse riep hij mijn hulp in. Hij had -eigenlijk als verrassing- een rotstuintje willen maken maar stond zich daar ter plekke af te vragen welke plantjes hij daar moest in zetten.

We wikten, we wogen. Maar dat ene bloemke, die Leontopodium alpinum wou ik wel. Dat leek wel edelweiss. We namen twee plantjes mee.
Eens thuis zocht ik het op. Het ís edelweiss1.

Na een poosje kreeg het ene plantje knoppen, het andere bleef zoals bij aankoop. En toen ging die ene bloemen en de andere bougeerde nog niet.

Dat ene plantje blijft zoals het was, maar op het andere zagen we enkele dagen terug toch bladluizen zeker. Sedertdien zijn we dagelijks in de weer met de plantenspuit en is het probleem zo goed als verdwenen.

De goede raad van Google om er lieveheersbeestjes op te zetten leek me moeilijker op te volgen. Waar haal je nu verdorie een kudde lieveheersbeestjes?

Wat is nu ergerlijk? We hebben daar drie bloemekes en een half waarvan er twee en een half er niet meer zo fluwelig uitzien omdat ze geraakt zijn door het zeepsop. Blijft over: één edelweisske in superform.

Bizar toch dat slechts één plantje in onze ganse bloemenhof te maken kreeg met beestjes.

1 Wikipedia

Onverwacht bezoek

Ik weet het! Het logje van vandaag lijkt wel wat op dat van gisteren. Dat was eigenlijk niet mijn bedoeling, maar ik kan het nu toch ook niet helpen dat dat van vandaag nu juist gisteren gebeurde.

Er zijn de vlinderstruiken. Tot vorig jaar was er maar één, nu zijn ze met twee. Ze staan niet in de volle grond maar in grote metserskuipen zodat we ze kunnen verplaatsen.

Alle vorige jaren viel die ene vlinderstruik zo armtierig uit dat we geen vlinders zagen. Nu gaan die alletwee zo fel hun gang dat het een komen en gaan is van vlinders allerlei. Ik haast me daarvoor niet naar buiten. Gewoon omdat fladderaars zo lang niet blijven zitten.

Gisteren vestigde Luc mijn aandacht op de nieuwste struik en ik repte me wel naar buiten.

(Lees verder onder de foto)


Meer foto’s.

De eerste keer dat ik er eentje zag, was vorig jaar tijdens een wandeling. Die kwam erg dichtbij.

Maar deze van gisteren kwam aan huis en dat maakt het nog net dat ietsje specialer.

Zomer

Omdat we beiden op pensioen zijn en geen verplichtingen hebben, genieten we volop van deze warme zomer.

We kijken hoe de bloemekes groeien en bloeien, kijken of de familie vreet genoeg te eten heeft, tellen de vlinders rond de vlinderstruik en na al die inspanning doen we af en toe eens een siësteke.

Tijdens de lange voetbalavonden lees ik het ene boek na het andere, soms hier, soms in bed.

En dan kan ik enkel beamen als ik lees dat lui zijn je gelukkig maakt1.

Natuurlijk doe ik wel meer. Zo af en toe eet ik nog eens ook.

1 Metrotime

De vliegenmepper

Volgens de overlevering leeft een vlieg één dag, al blijken die dan ééndagsvliegen te heten, wat zou betekenen dat er ook meerdaagse vliegen bestaan.

Het blijft al gelijk, als je de malsjaans hebt dat er een vlieg binnen geraakt, zit dat beest de hele tijd aan je kop te zeuren, je armen en blote benen te kriebelen en dan dan pak jij de vliegenmepper en maakt dat beest zich uit de voeten.

Zolang jij de vliegenmepper in aanslag houdt, zie je geen vlieg meer. Maar durf het ding eens neer te leggen …

Wat ik me dan afvraag …

Hoe kan een vlieg nu weten dat een vliegenmepper gevaarlijk is?

De Fanfakids

Ik heb te veel geduld, al lijkt het volgende eerder een lichte vorm van vergetelheid te zijn.

Ooit kwamen we op de markt in Hasselt een groep jonge trommelaars tegen en schreef ik er wat over. Ik had het -toenmalige- fototoestel niet bij en beloofde mezelf dat ik later wel eens de mogelijkheid zou vinden om dat alsnog te doen.

Door bepaalde voorvallen zat ik wat in de buik van het blog te rommelen toen ik op het logje terecht kwam. Ik googelde dan maar eens op Fanfakids, vond hun agenda en toen bleek dat zij op een jeugdfestival zouden optreden en dat we daarvan konden profiteren om iemand een bezoek te brengen.

Luc belde of het zou passen of we even langskwamen en dat was geen probleem.

Het werd wél een probleem!

We bezochten het festival, we zaten in de schaduw, dronken wat, namen foto’s van de trommelaars en hadden een aangenaam stukje namiddag.

Toen we bij de vrouw aankwamen, verwelkomde ze ons met de woorden: “Wij eten vandaag friet met stoofvlees. En dan te weten dat ik al tijden geen gefrituurd meer eet. Twee dagen heb ik er van geweten.

Maar het was wel gezellig en we hadden foto’s van de Fanfakids, die we onszelf al acht jaar geleden beloofden. Ik zal dan maar één van de foto’s bij dat oud logske gaan zetten.

Bedankt Natuurpunt!

Niet alleen zijn wij de gebeten hond als andermans loslopende hond tegen ons staat te blaffen of grommen in een natuurgebied, nu worden we ook nog bestraft omdat andermans loslopende hond losloopt in een natuurgebied.

Drastische maatregelen noemen ze dat1!

Niet alleen loopt onze hond niet los in een natuurgebied, meer nog, wij hebben zelfs geen hond.

1 Het Laatste Nieuws.

Page 1 of 825

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén