Wizzewasjes

Gebubbeld

Categorie: Gerijmd (Page 1 of 22)

Odette aan zet

Nazomergenietend … goed geweten
Op terras gezeten
Buiten kunnen eten

Toen zei de gazet
Opgelet!
Daar komt Odette
Hop en binnen met die fret
Bubbels gelampet
TV-opgezet
Lezen op het internet
Met sokken aan in bed
De herfst was ingezet

[© ms – 26 september 2020]

Meer foto’s

Een log … en niks anders

Er was eens een blogster in nood
Gisteren bij het avondrood
Grote consternatie
Nog geen inspiratie
En de dag ging bijna dood

[© ms – 10 september 2020]

pske van mske: Ik weet wel dat ik iets over 9/11 had kunnen schrijven, maar daar zullen anderen het waarschijnlijk wel over hebben.

Tomatenveelvraat

Stapelgek ben ik op tomaten
Tomaten zal ik niet snel laten
Single of in tros
Een dozijn, een gros
Gewoonweg van alle tomaten

Stapelgek ben ik op tomaten
Cœur de bœuf of in kleine maten
In een omelet
Of tomat crevettes
Ik ben dan ook niet van Hoogstraten

[© ms – 29 augustus 2020]

Met wit brood

Er was eens een man uit Hoogstraten
Die moest je zo eens horen praten
Aardbeien vol sap
Zei hij, nam een hap
Hij kon het bakje niet los laten

[© ms – 24 augustus 2020]

Op een Zweedse avond

Het had toch wel wat van een feestdis
Samen iets eten wat wat Zweeds is
Ik en jij
Hij en zij
Een bubbel met vier is ook niet mis

[© ms – 22 augustus 2020]

Even halte op de lange baan

Gemakkelijk vanaf gemaakt? Mogelijk. Geen zin om weg te gooien? ‘k Zou het niet weten. Te lui om na te denken? Zeg komaan, het is zaterdag.

Gaan slapen zonder geplande post is geen optie, dan maalt dat ‘s nachts in mijn dromen, word ik wakker met een idee, heb ik geen papier of pen bij de hand, ben ik dat ‘s morgens vergeten en niet goed gezind.

Een ouder concept en ik moest al laag gaan tasten in het vat. Net zoals bij het water is de stand momenteel aan de lage kant.

Ondertussen draai ik me nog eens om! Oei neen, zeven uur? Ik ben waarschijnlijk ergens de slaaprestanten uit mijn ogen aan het wassen

Ik moet nog wat vertellen
Iets over de lange baan
Een koker te herstellen
Drie maand later, zeg komaan

Want die koker was om zeep
Zijn bodem was naar de maan
Daarvoor gebruik je ducttape (volgens Luc)
Dat heb ik toen maar gedaan

[© ms – 27 januari 2020]

Rouwen in coronatijden

Het eerste concept dateert van vóór de epidemie, het verdriet, waarover sprake, ook.

Het valt ook niet onder de logs die ik bedoelde bij de geschoven postjes. Waarom het niet werd gepost? Het was niet mijn verdriet, of toch wel. Het overkwam ons niet, of toch wel.

Het besef dat je iemand die verdrietig is niet kan helpen, omdat ze elke poging afblokken …

verdriet is
hoe kwetsbaar een mens is
als niemand het ziet
een mens is alleen met al zijn verdriet

[© ms – 1 maart 2020]

Maar op een vrijdag tijdens de lockdown kregen we het telefoontje dat ons vertelde dat mijn nonkel het niet meer zag zitten en euthanasie overwoog om de dinsdag daarop te vernemen dat die euthanasie die morgen was uitgevoerd. De dienst kon doorgaan in aanwezigheid van 15 personen, dat was één persoon per betrokken gezin.

Ik ging niet. Ik die al onzeker geworden ben om auto te rijden door dat slechte horen en dan aan de andere kant van Brussel, op mijn eentje en dat op het ogenblik dat de epidemie op zijn hevigste huishield …

De beslissing was de mijne en als ik er nu op terugkijk heb ik een vaag gevoel van een slecht geweten, een soort schuldgevoel tegenover mijn tante … al weet ik, dank zij mijn redelijker redenerende ik, dat dat helemaal niet nodig is.

Vorige vrijdag kwam het telefoontje dat Lucs tante was gevallen en in haar val de staande klok over zich heen had getrokken. Ze was in een coma beland en ontwaakte niet. Op zondag kwam de sms dat men binnen enkele dagen de beademing zou stopzetten.

Gisteren kwam het telefoontje …

Hoeveel mensen er niet in de kerk zullen kunnen is niet te voorspellen, het gaat namelijk om twee grote families. En wat de koffietafel achteraf betreft, als er iemand afzegt kan Luc gaan – tegen de Nederlandse grens.

Wat denk je? Wat zou jij doen?

Het AS Adventure avontuur

Luc keek pc, sprong op uit zijn stoel
Sprak deze woorden, met veel gevoel
Te warm met die buff
Zei hij met een puf
Gaf een euro aan het goede doel

[© ms – 30 juni 2020]

Luc had, in de beginperiode van corona, enkele halswarmers bij Decathlon via internet besteld. Die hebben een stuk van ± ⅓ in fleece. Dat had geen probleem gegeven, al waren ze dan iets smaller dan een echte buff.

Wat was er nu gaande?

Terwijl hij vorige zaterdag het internet afschuimde had hij een échte buff van “De Ronde van Vlaanderen” gevonden, bij AS Adventure. En dus werden de exemplaren met fleece ineens nogal warm in de zomer.

Hij keek me -mannen kunnen dat- met verlangende kinderogen aan. Alsof ik het over mijn hart zou kunnen krijgen om met doorslaande argumenten mijn veto te stellen. “Dan halen we er toch eentje” zei ik. Hij keek nog niet vrolijker toen hij zei: “Ze hebben er maar één bij het Gouden Kruispunt” en voegde er ten overvloede aan toe dat de winkels van “Het Gouden Kruispunt uitzonderlijk op maandag open zouden zijn maar … die zijn wél altijd op zondag geopend.

Tegen al onze principes in stonden wij vorige zondag om vijf voor tien op de parking van Het Gouden Kruispunt om tot onze verrassing te merken dat zo goed als alle winkels al open waren en ook dat het er relatief druk was.

Luc haalde zijn buff. Op de rekening werd hem een euro extra aangerekend. “Oh, dat is die cheque” zei hij. De verkoper had daar iets van gezegd, maar Luc had gedacht dat hij die cheque kreeg. Niet dus.

Je kan die cheque zelf gebruiken bij je volgende aankoop maar je kan ze ook aan één van hun partners/goede doelen geven. Daar staat ook Natuurpunt tussen. Daar willen wij die ene euro wel aan geven. Daar wordt tenminste iets mee gedaan.

Volgende vraag: mag/moet ik nu de buffs bij het lijstje zetten van kledij en accessoires waar Luc nogal gevoelig voor is? Na de T-shirts, de petjes, nu ook de buffs?

Zonder boulevard

Er was eens een keer een ferme brok
Ging nadat ze zelf de riem aantrok
Broeken kwijt raken
Kleren vermaken
Ze flaneert nu fleurig met een rok

[© ms – 25 juni 2020]

De bril

Bij het coronabegin, hoe zot
Ging onze wc-bril toch kapot
Zomaar krak … hij brak in twee
Al die maanden … dat viel echt niet mee
Met eindelijk de winkels open
Gingen we rap een nieuwe kopen
Ik vertel ‘t niet van haver tot gort
Maar die vijsdraadstangen zijn te kort
Dus moet de staatsietroon nu voortaan
Brilloos door het leven gaan

[© ms – 19 juni 2020]

Page 1 of 22

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén