Wizzewasjes

Gelukkig is er de natuur

Categorie: Rijmselkes (Page 1 of 22)

Even halte op de lange baan

Gemakkelijk vanaf gemaakt? Mogelijk. Geen zin om weg te gooien? ‘k Zou het niet weten. Te lui om na te denken? Zeg komaan, het is zaterdag.

Gaan slapen zonder geplande post is geen optie, dan maalt dat ‘s nachts in mijn dromen, word ik wakker met een idee, heb ik geen papier of pen bij de hand, ben ik dat ‘s morgens vergeten en niet goed gezind.

Een ouder concept en ik moest al laag gaan tasten in het vat. Net zoals bij het water is de stand momenteel aan de lage kant.

Ondertussen draai ik me nog eens om! Oei neen, zeven uur? Ik ben waarschijnlijk ergens de slaaprestanten uit mijn ogen aan het wassen

Ik moet nog wat vertellen
Iets over de lange baan
Een koker te herstellen
Drie maand later, zeg komaan

Want die koker was om zeep
Zijn bodem was naar de maan
Daarvoor gebruik je ducttape (volgens Luc)
Dat heb ik toen maar gedaan

[© ms – 27 januari 2020]

Rouwen in coronatijden

Het eerste concept dateert van vóór de epidemie, het verdriet, waarover sprake, ook.

Het valt ook niet onder de logs die ik bedoelde bij de geschoven postjes. Waarom het niet werd gepost? Het was niet mijn verdriet, of toch wel. Het overkwam ons niet, of toch wel.

Het besef dat je iemand die verdrietig is niet kan helpen, omdat ze elke poging afblokken …

verdriet is
hoe kwetsbaar een mens is
als niemand het ziet
een mens is alleen met al zijn verdriet

[© ms – 1 maart 2020]

Maar op een vrijdag tijdens de lockdown kregen we het telefoontje dat ons vertelde dat mijn nonkel het niet meer zag zitten en euthanasie overwoog om de dinsdag daarop te vernemen dat die euthanasie die morgen was uitgevoerd. De dienst kon doorgaan in aanwezigheid van 15 personen, dat was één persoon per betrokken gezin.

Ik ging niet. Ik die al onzeker geworden ben om auto te rijden door dat slechte horen en dan aan de andere kant van Brussel, op mijn eentje en dat op het ogenblik dat de epidemie op zijn hevigste huishield …

De beslissing was de mijne en als ik er nu op terugkijk heb ik een vaag gevoel van een slecht geweten, een soort schuldgevoel tegenover mijn tante … al weet ik, dank zij mijn redelijker redenerende ik, dat dat helemaal niet nodig is.

Vorige vrijdag kwam het telefoontje dat Lucs tante was gevallen en in haar val de staande klok over zich heen had getrokken. Ze was in een coma beland en ontwaakte niet. Op zondag kwam de sms dat men binnen enkele dagen de beademing zou stopzetten.

Gisteren kwam het telefoontje …

Hoeveel mensen er niet in de kerk zullen kunnen is niet te voorspellen, het gaat namelijk om twee grote families. En wat de koffietafel achteraf betreft, als er iemand afzegt kan Luc gaan – tegen de Nederlandse grens.

Wat denk je? Wat zou jij doen?

Het AS Adventure avontuur

Luc keek pc, sprong op uit zijn stoel
Sprak deze woorden, met veel gevoel
Te warm met die buff
Zei hij met een puf
Gaf een euro aan het goede doel

[© ms – 30 juni 2020]

Luc had, in de beginperiode van corona, enkele halswarmers bij Decathlon via internet besteld. Die hebben een stuk van ± ⅓ in fleece. Dat had geen probleem gegeven, al waren ze dan iets smaller dan een echte buff.

Wat was er nu gaande?

Terwijl hij vorige zaterdag het internet afschuimde had hij een échte buff van “De Ronde van Vlaanderen” gevonden, bij AS Adventure. En dus werden de exemplaren met fleece ineens nogal warm in de zomer.

Hij keek me -mannen kunnen dat- met verlangende kinderogen aan. Alsof ik het over mijn hart zou kunnen krijgen om met doorslaande argumenten mijn veto te stellen. “Dan halen we er toch eentje” zei ik. Hij keek nog niet vrolijker toen hij zei: “Ze hebben er maar één bij het Gouden Kruispunt” en voegde er ten overvloede aan toe dat de winkels van “Het Gouden Kruispunt uitzonderlijk op maandag open zouden zijn maar … die zijn wél altijd op zondag geopend.

Tegen al onze principes in stonden wij vorige zondag om vijf voor tien op de parking van Het Gouden Kruispunt om tot onze verrassing te merken dat zo goed als alle winkels al open waren en ook dat het er relatief druk was.

Luc haalde zijn buff. Op de rekening werd hem een euro extra aangerekend. “Oh, dat is die cheque” zei hij. De verkoper had daar iets van gezegd, maar Luc had gedacht dat hij die cheque kreeg. Niet dus.

Je kan die cheque zelf gebruiken bij je volgende aankoop maar je kan ze ook aan één van hun partners/goede doelen geven. Daar staat ook Natuurpunt tussen. Daar willen wij die ene euro wel aan geven. Daar wordt tenminste iets mee gedaan.

Volgende vraag: mag/moet ik nu de buffs bij het lijstje zetten van kledij en accessoires waar Luc nogal gevoelig voor is? Na de T-shirts, de petjes, nu ook de buffs?

Zonder boulevard

Er was eens een keer een ferme brok
Ging nadat ze zelf de riem aantrok
Broeken kwijt raken
Kleren vermaken
Ze flaneert nu fleurig met een rok

[© ms – 25 juni 2020]

De bril

Bij het coronabegin, hoe zot
Ging onze wc-bril toch kapot
Zomaar krak … hij brak in twee
Al die maanden … dat viel echt niet mee
Met eindelijk de winkels open
Gingen we rap een nieuwe kopen
Ik vertel ‘t niet van haver tot gort
Maar die vijsdraadstangen zijn te kort
Dus moet de staatsietroon nu voortaan
Brilloos door het leven gaan

[© ms – 19 juni 2020]

Waterproblemen (of “De appelen-met-perenvergelijking”)

Enerzijds loopt het af en toe strop
Wordt het toch met baskuul een flop
Driehonderd gram water houd ik op
Help! Hoe los ik dat nu op? Stop!

Anderzijds is er water te kort
Het is droog en iedereen mort
Wil regen die uit de hemel stort
Omdat alles verder verdort

Ik wil mezelf niet gaan beroemen
Mezelf echt geen kenner noemen
Toch kwam een idee op te doemen
Mijn oplossing? Dikke bloemen

[© ms – 14 juni 2020]

Zonder interactie

Ik vroeg me af … lukt dit me ook?

Met masker en gel
Halflege winkelrekken
Op een sukkeldraf
Grabbelend wat nodig is
Contactloze aai betaalt

[© ms – 7 juni 2020]

Kyoka

Snakkend

Zacht ruist de regen
Gestadig en zacht kussend
Het hangende blad
Dat -zich gulzig lavende-
Als jong groen wordt herboren

[© ms – 6 juni 2020]

Tanka

Twee maal twee

Kwam een whatsapp op vragende toon
Kom je af? Weet je nog waar ik woon?
Wij in een bubbel
Twee bubbels dubbel
Wij gingen op bezoek bij mijn zoon

[© ms – 29 mei 2020]

Hoe zou het met ons toch wezen?

Het gaat weer, dus kunnen we het er eens over hebben. De laatste dagen voelde ik me namelijk nogal -hoe zou ik dat gevoel noemen- overbodig, versukkeld, nutteloos, zwartgallig, … alles één hoop …

Waarom? Tja, normaal gezien zouden Amke en Ella het hele lange weekend hier geweest zijn. Nu niet.

Ondertussen is het ook al vier maanden dat we kinders noch kleinkinders zagen. En dan krijg ik de hippentrip als ik zagers en klagers in de gazetten lees.

Voorbeeld? Ze mogen op zomerkamp! Jeuh! Maar al die handgel gaat hen toch wel veel geld kosten. Wablief? Blijf dat in uw kot!

En dan dat eeuwig gezeur over mogen en niet mogen. Net of corona ons wordt aangedaan door de overheid. De overheid zijn mensen die -tja- door ons gekozen zijn om in situaties zoals deze het roer in handen te nemen en in goede banen te leiden. Ik kwam tot de conclusie dat velen van mijn landgenoten jengelende snotteraars gebleven zijn.

Je kan niet alle dagen laten weten dat alles goed is en “als er iets is zullen we het wel horen”. Wellicht denken en dachten zij uit de omgeving van allen die alleen waren om dood te gaan dat ook. Alleen … je kan niks meer laten horen als je maar wat dood ligt te liggen newaar.

Ik rijmelde wat bij mekaar, vond het niet goed genoeg om te posten, maar ach, wat geeft het? Men kent me hier toch niet.

Als we nu eens zouden klagen
Wordt het dan gemakkelijker om dragen
Gaan we op een houtje bijten knagen
Omdat we niet willen zagen
Dat moet ge mij echt niet vragen

Maar luister nu maar wat ik zeg
Met *agen gaat dat ding niet weg
Lees je over andermans pech
Denk je: het gaat ons toch niet slecht
Maar gaat het goed? Eenvoudigweg …

[© ms – 23 mei 2020]

Page 1 of 22

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén