Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Categorie: Boeken en schrijvers (Page 2 of 11)

De boekenlijsten

Het was eens lang geleden … op een avond dat we Amke en Ella naar huis brachten en Bollie aan de slag ging in haar boekenkast omdat ze de boeken die ze had gelezen en niet wilde houden er uit wou om plaats te maken voor nieuwe boeken en zei dat we de uitgesorteerde mochten meenemen voor de boekenmarkt.

Ze vertelde dat ze graag Karin Slaughter las waarop ik haar beloofde dat ik de boeken van Karin Slaughter, die in onze dozen voor de boekenmarkt zaten, er uit zou vissen en dat zij die in ruil mocht hebben. Bollie dicteerde me even welke titels ze al had … die ik thuis netjes in een lijstje in een -met Amke- gedeelde boekenlijst zette.

In de auto echter zei Luc dat hij dacht dat we die al hadden verkocht. Hij had gelijk.

En al is Karin Slaughter niet echt mijn favoriet, velen lijken daar anders over te denken. In Kringwinkels bijvoorbeeld vind je haast niets van haar.

Die dag dat ik er ene vond griste ik hem mee, whatsappte Amke om dat te melden -stel je voor dat Bollie die ondertussen nog eens koopt- om twee Kringwinkels verder er nog ene te vinden. Die veranderde ook prompt van eigenaar.

Nog even en ik moet een lijst aanleggen om te weten welke boekenlijsten ik moet nakijken. Ik heb er namelijk meerdere, allemaal op Dropbox, gedeeld met Luc of Amke of niet gedeeld.

Lezen lukt me niet

Nu ik tijd op overschot heb lukt lezen niet.

De boeken liggen op stapels: een stapeltje op het bijzettafeltje voor de boekenkast, een stapeltje op het kastje achter mij.

Ik probeer en probeer, maar de letters kunnen mijn gedachten niet vangen. Die dwalen als een eensgezinde klad duiven andere richtingen uit.

Ik wou dat ze het niet deden, ik roep ze tot de orde en neem een volgend boek, vergeefs …

Zes Verdachten

Nieuwe schrijvers! “Nieuwe schrijvers vinden” dat was de opdracht … aan mezelf.

Dus kwam ik naar huis met een paar boeken, waaronder “Zes Verdachten” van Vikas Swarup”, schrijver van “Slumdog Millionaire”.

Het boek is onderverdeeld in hoofdstukken, zoals de meesten maar die gaan eerst over de zes verdachten, daarna over de zes motieven …

En daar liep het fout, bij die motieven.

De personages hebben Indische namen, dat kan nu geen kwaad, maar het vormt toch een probleem als je denkt: “Wie was dat nu ook alweer?” Dan moet je terug.

Eigenlijk was er niets aan het handje, maar toen één van die zes verdachten iets meemaakte, wat je dikwijls in Amerikaanse reeksen/films ziet, dacht ik: “Oh nee. Niet weer” en ik legde het boek terzijde.

Misschien neem ik het binnenkort weer op, de bladwijzer zit er nog steeds in.

Mogelijk is mijn opgave te wijten aan het feit dat ik die verkoudheid, die Luc opdeed bij een familiebezoek, opgescheird heb en gisteren een kop had als een zeikvat, zoals men dat in sommige contreien placht te noemen.

Nief in de kring

Ge kunt niet geloven hoeveel nieuwe en ongelezen boeken in De Kringwinkel te vinden zijn. Sunne van de nutteloos omgekapte bomen.

En terwijl we het daar dan toch over hebben, denk ik dat de papieren boeken uit De Kringwinkel milieuvriendelijker zijn dan een e-reader, als ik de gevolgtrekking uit het artikel1 doortrek.

1 Het Nieuwsblad

Allemaal stapeltjes

Na een dagje Kringwinkels dweilen krijg je thuis te maken met een dom en geestdodend werkje: stickers afhalen.

Gelukkig kan je daarna met volle plezier van je vondsten genieten.

En dat genieten bestaat dan uit: ene voor Amke, ene voor mij, ene voor Amke, ene voor mij, …

Ella leest niet zo veel en bracht vorige week een boek mee. Deze keer waren ze er niet bij maar toch heb ik mijn wagen vol geladen …

Luc leest zo goed als niet maar gaat terug een poging doen om er mee te beginnen. Hij heeft zich twee boeken gekocht.

Ik ben benieuwd.

Bij de gratis boeken

Toen ik met de e-reader app op de telefoon begon, las ik het eerste (gratis) boek volledig uit. Ik begon aan het tweede: “Ik tel tot tien” van Linda Green en stond paf toen het na één hoofdstuk uit was met de pret.

Wou ik voort lezen had ik de keuze. Of ik kocht de negen volgende delen aan 1,49€ per deel of ik kocht het volledige boek aan 5,99€.

Ik heb het overwogen. Echt. Omdat het eerste veelbelovend was. Ik deed het uiteindelijk niet.

Ik kocht het boek gisteren. Voor 2€. In de Kringwinkel.

En … weer in actie!

De maandelijkse boekenmarkt van Aarschot is verhuisd. Bovendien zijn er geen acht edities meer per jaar maar wel 12.

Zondag begonnen we op de nieuwe locatie, al kenden we die wel al van bij regenweer. Ge kunt niet geloven hoe ontwend dat een mens dat gesleur met dozen en boeken op twee maanden tijd wel is.

Hard labeur! Vooral omdat ik de dozen te goed had willen inpakken waardoor ze zo zwaar waren dat zelfs Luc ervan zuchtte.

Als nieuw onderdeel kwam Rick de Leeuw een voordracht houden.

En ’s avonds mochten wij die boekendozen weer uitladen terwijl ik meldde dat ik opnieuw ging sorteren.

“Niet meer zo vol” was Lucs droge commentaar.

De Markies

Een paar jaar terug las Luc over de stockverkoop van “De Markies” en wij gingen daar een kijkje nemen en kwamen met een kabas boeken naar huis.

Daarna was er die keer dat Luc een e-mail kreeg van De Markies omdat ze weer een stockverkoop deden en wij togen erheen en namen Amke en Ella mee en we kwamen met een kabas boeken naar huis.

Dit jaar kreeg Luc de e-mail maar waren we het eerste weekend van de verkoop in Antwerpen, we liepen er binnen en kwamen met een kabas boeken naar huis.

Aangezien Amke en Ella het voorbije weekend bij ons waren en we het er over hadden en zij daar graag nog eens naartoe gingen … en ja, we kwamen met een kabas boeken naar huis.

Maar eigenlijk is de dubbele portie van dit jaar zo erg nog niet. Als ik de vorige logjes bekijk zijn we er in 2017 niet geweest. Was er dan geen stockverkoop? Of heeft Luc de e-mail niet gekregen? Wie kan dat nu nog zeggen?

Een e-reader

Ik wou geen e-reader, ik wil geen e-reader, ik wil het boek in mijn handen, wat moet ik met een e-reader?

En toch, op het ogenblik dat ik me realiseerde dat er mogelijk nog wel meer druilerige fietstochtjes op mijn hometrainer in het verschiet lagen vroeg ik me af … en ik dacht aan Amke. Die heeft een app waar ze, naar eigen zeggen, verhalen/boeken kan lezen die niet uitgegeven werden. Ieder die zou willen kan er zelf ook verhalen op kwijt.

Maar, volgens Amke zou er tussen het aanbod niets zitten dat ik zou zien zitten. Ze had gelijk.

Dus zocht ik naar een andere app die zo wat hetzelfde zou doen, maar dan met een ander aanbod. Ik vond er ene, zocht me een gratis boek in de lijst en testte hem uit op de fiets. Dat bolde wel goed en al werd rijden zonder handen mij altijd ten strengste verboden, ik telde de tijd of de kilometers niet meer af.

Er is één nadeel, een groot. Als ik in een boek begin dat me aanstaat … ga ik het na een goed half uur fietsend lezen niet wegleggen tot de volgende dag.

Ik wil nog altijd geen e-reader, maar lezen op mijn telefoon is wel erg handig … en dat is het eigenlijk ook voor op vakantie.

Het vroegere lezen

Eigenlijk stond ik er nooit bij stil als iemand het had over een boek lezen in een zetel of onder een fleece dekentje met een lekker drankje erbij.

Maar lezen deed ik -zo goed als- nooit in een zetel. Steeds zat ik op een stoel met het boek voor mij op de tafel. Eigenlijk dateert dat uit mijn jeugd. De zetel was uit den boze, in de zetel zitten -laat staan hangen- was iets voor luieriken.

Lezen deed ik dus, zoals gezegd, niet in een zetel maar aan de tafel … of stiekem in bed.

En toch moet er later een periode geweest zijn dat ik wél in de zetel plofte met een boek, al kan ik mij dat nu, met de beste wil van de wereld niet herinneren.

Nu lees ik, aan mijn laptop gezeten, het boek op de tafelrand rustend. Het drankje hoort er wel bij.

Page 2 of 11

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén