Tag: Bluetooth

Za za, ze & zo

Pesterij

Als iemand het doet, word ik boos. Als iets het doet, snap ik het niet, maar word er wel ambetant van.

Het overkomt me wel meer en dus hoop ik -neem me niet kwalijk hoor- dat het wel meer mensen overkomt, dat er niet ergens in het uitgebreide heelal één of andere die zich verveelt denkt: “Aha! Gaan we ze nog een beetje treiteren”.

Ik vertel even het laatste voorval.

We haalden dus nieuwe laptops. Dat wil zeggen dat we die moeten instellen. Dat wil ook zeggen dat ik mijn laptop via bluetooth moet gaan verbinden met andere toestellen.

Die laptop wil zich niet laten koppelen. Hij staat flou boven de andere apparaten. Er komt een bericht: “Kan niet gekoppeld worden”.

Ik probeer via mijn hoorapparaten contact te maken. Het lukt ook niet. Meer nog, mijn hoorapparaat wordt ontkoppeld. Geluk bij een ongeluk, dat krijg ik wel weer in contact met de telefoon.

Ik contacteer mijn audicien. Ze zegt: “Kom maar af” en ze zegt ook: “Breng je laptop mee”. Dat doe ik.

Toen ik die laptop daar ter plaatse opende stond die daar kant en klaar gemeld om gekoppeld te worden, zowel met telefoon als met hoorapparaat.

En dat snap ik niet maar ik voelde me wel belachelijk en stom en daar word ik ambetant van.

Uitgelichte afbeelding:

Za za, ze & zo

Tweeëntwintig vensters

Het speelde al zo een paar jaar, dat gedoe met die Windows 10 die niet meer bijgewerkt zou worden. Tussen de eerste melding in 2021 en het uiteindelijke stopzetten in oktober zitten zo haast vier jaren.

We gingen er werk van maken, we zouden er werk van maken, we hadden nog tijd. In mei? Het werd juni en juli was ook bijna voorbij en met het oog op een drukke septembermaand begon het te dringen en te wringen.

We zijn twee laptops gaan kopen op de laatste dag van juli.

Vrijdag, één augustus, was geen aangename dag. Gelukkig waren er nog die bijen om het blog te verblijen.

Had ik gisteren geblogd over wat op mijn lever lag, het zou een nogal stormachtig log geworden zijn.

Het overzetten ging prima, alleen wilden niet alle spelers in het rijtje lopen. Als ik het achteraf bekijk was het gewoon een samenloop van omstandigheden, zoals bijvoorbeeld admin pages die niet wilden inloggen zodat ik mijn wachtwoord moest vervangen waardoor -bizar genoeg- nu “Wizzewasjes” en “In Beeld” met een verschillende inlog zitten, zoals bluetooth die vonden dat ze al genoeg toestellen verbonden en de nieuwe niet wilden accepteren, …

Vrijdagavond was ik padderaf, kon niet meer nadenken, kon geen pap meer zeggen, ben op de zetel geploft om naar de “Tour de France Femmes” te kijken, het programmamagazine1 over, jawel, de Tour de France Femmes en daarna mijn bed in gedoken.

Gisteren heb ik nog een paar zaken geregeld en zou ik een nieuwe poging wagen om die Bluetooth in orde te krijgen.

Wat me nu nog zorgen baart? Luc besloot met het installeren van zijn nieuwe laptop te wachten tot de mijne in orde was.

Moet ik nog meer zeggen?

____________________
1 VRT max – url: https://www.vrt.be/vrtmax/a-z/tour-de-france-femmes—met-maarten-en-marijn/

Za za, ze & zo

Bluetooth

Het idee om muziek te beluisteren via laptop en Bluetooth was niet bepaald slecht en we kregen het al snel in orde.

Maar het hielp niet. Bepaalde muziek hoorde ik wel goed, bij andere klonken de zangers metalig en bij enkele kon ik gewoon niet herkennen wat er speelde en moest ik er de afspeellijst op nakijken.

Ook waren er de liedjes die ik vergeten was.

Het idee om muziek te beluisteren via laptop en Bluetooth was het slechtste idee ooit en ik zou willen dat we het nooit in orde hadden gekregen.

Sedert die dag speelt constant een liedje in mijn hoofd en ik krijg het niet weg. Telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw:

En als ik dood ga huil maar niet
Ik ben niet echt dood moet je we-eten
‘t Is maar een lichaam/het heimwee/verlangen dat ik achterliet
Dood ben ik pas als jij dat/me bent vergeten
Bram Vermeulen

Ooit vond ik het mooi. Nu wil ik dat het zwijgt.

Uitgelichte afbeelding:

Za za, ze & zo

Telefoneren met een blauwe toot

Op een avond reden wij, na een geslaagde dag, over de autosnelweg naar huis. Toen plots mijn telefoon ging en Luc me raar bekeek. Want ja, die telefoon belt via Bluetooth recht in mijn oren en dan begin ik zomaar tegen dat ding te praten.

Zegt er een stem aan de andere kant: “U spreekt met Van Knalpot. Ik weet niet of U het weet, maar we hebben de garage, waar U uw auto kocht, overgenomen”.

En ik, ik antwoord nogal koeltjes maar naar waarheid: “Ik wéét dat. U heeft ons daarover een e-mail gezonden” en ik vraag me af of ze nu felicitaties willen of een wenskaartje hadden verwacht. Want eerlijk? De garage was nogal ver en tijdens de coronaperiode hadden wij ons verplicht gezien een garagist dichter bij huis te zoeken.

Maar ze gaat verder en zegt dat ze de zondag daarop klanten willen uitnodigen in de garage, ter kennismaking.

En ik antwoord weer naar waarheid: “Mijn kleindochter heeft dan een sportevenement”. Ze beaamt dat dat voorrang heeft en heeft het over een volgende keer en over e-mails en ik zeg dat dat goed is voor mij, al is dat niet geheel naar waarheid.

Ik houd niet van dat soort telefoons, maar ik was wel blij dat ik direct op mijn pootjes viel omdat mijn kleindochter écht en wel degelijk een sportevenement had.

Ik ga dat als excuus onthouden voor een volgende keer. Het klinkt goed.

pske van mske:

    Van Knalpot is natuurlijk een gefingeerde naam. Die staat niet in het telefoonboek, moest je al aan het opzoeken zijn.