Wizzewasjes

Blijf in uw kot!

Categorie: Boeken en schrijvers (Page 1 of 8)

Zes Verdachten

Nieuwe schrijvers! “Nieuwe schrijvers vinden” dat was de opdracht … aan mezelf.

Dus kwam ik naar huis met een paar boeken, waaronder “Zes Verdachten” van Vikas Swarup”, schrijver van “Slumdog Millionaire”.

Het boek is onderverdeeld in hoofdstukken, zoals de meesten maar die gaan eerst over de zes verdachten, daarna over de zes motieven …

En daar liep het fout, bij die motieven.

De personages hebben Indische namen, dat kan nu geen kwaad, maar het vormt toch een probleem als je denkt: “Wie was dat nu ook alweer?” Dan moet je terug.

Eigenlijk was er niets aan het handje, maar toen één van die zes verdachten iets meemaakte, wat je dikwijls in Amerikaanse reeksen/films ziet, dacht ik: “Oh nee. Niet weer” en ik legde het boek terzijde.

Misschien neem ik het binnenkort weer op, de bladwijzer zit er nog steeds in.

Mogelijk is mijn opgave te wijten aan het feit dat ik die verkoudheid, die Luc opdeed bij een familiebezoek, opgescheird heb en gisteren een kop had als een zeikvat, zoals men dat in sommige contreien placht te noemen.

Nief in de kring

Ge kunt niet geloven hoeveel nieuwe en ongelezen boeken in De Kringwinkel te vinden zijn. Sunne van de nutteloos omgekapte bomen.

En terwijl we het daar dan toch over hebben, denk ik dat de papieren boeken uit De Kringwinkel milieuvriendelijker zijn dan een e-reader, als ik de gevolgtrekking uit het artikel1 doortrek.

1 Het Nieuwsblad

Allemaal stapeltjes

Na een dagje Kringwinkels dweilen krijg je thuis te maken met een dom en geestdodend werkje: stickers afhalen.

Gelukkig kan je daarna met volle plezier van je vondsten genieten.

En dat genieten bestaat dan uit: ene voor Amke, ene voor mij, ene voor Amke, ene voor mij, …

Ella leest niet zo veel en bracht vorige week een boek mee. Deze keer waren ze er niet bij maar toch heb ik mijn wagen vol geladen …

Luc leest zo goed als niet maar gaat terug een poging doen om er mee te beginnen. Hij heeft zich twee boeken gekocht.

Ik ben benieuwd.

Bij de gratis boeken

Toen ik met de e-reader app op de telefoon begon, las ik het eerste (gratis) boek volledig uit. Ik begon aan het tweede: “Ik tel tot tien” van Linda Green en stond paf toen het na één hoofdstuk uit was met de pret.

Wou ik voort lezen had ik de keuze. Of ik kocht de negen volgende delen aan 1,49€ per deel of ik kocht het volledige boek aan 5,99€.

Ik heb het overwogen. Echt. Omdat het eerste veelbelovend was. Ik deed het uiteindelijk niet.

Ik kocht het boek gisteren. Voor 2€. In de Kringwinkel.

En … weer in actie!

De maandelijkse boekenmarkt van Aarschot is verhuisd. Bovendien zijn er geen acht edities meer per jaar maar wel 12.

Zondag begonnen we op de nieuwe locatie, al kenden we die wel al van bij regenweer. Ge kunt niet geloven hoe ontwend dat een mens dat gesleur met dozen en boeken op twee maanden tijd wel is.

Hard labeur! Vooral omdat ik de dozen te goed had willen inpakken waardoor ze zo zwaar waren dat zelfs Luc ervan zuchtte.

Als nieuw onderdeel kwam Rick de Leeuw een voordracht houden.

En ‘s avonds mochten wij die boekendozen weer uitladen terwijl ik meldde dat ik opnieuw ging sorteren.

“Niet meer zo vol” was Lucs droge commentaar.

De Markies

Een paar jaar terug las Luc over de stockverkoop van “De Markies” en wij gingen daar een kijkje nemen en kwamen met een kabas boeken naar huis.

Daarna was er die keer dat Luc een e-mail kreeg van De Markies omdat ze weer een stockverkoop deden en wij togen erheen en namen Amke en Ella mee en we kwamen met een kabas boeken naar huis.

Dit jaar kreeg Luc de e-mail maar waren we het eerste weekend van de verkoop in Antwerpen, we liepen er binnen en kwamen met een kabas boeken naar huis.

Aangezien Amke en Ella het voorbij weekend bij ons waren en we het er over hadden en zij daar graag nog eens naartoe gingen … en ja, we kwamen met een kabas boeken naar huis.

Maar eigenlijk is de dubbele portie van dit jaar zo erg nog niet. Als ik de vorige logjes bekijk zijn we er in 2017 niet geweest. Was er dan geen stockverkoop? Of heeft Luc de e-mail niet gekregen? Wie kan dat nu nog zeggen?

Een e-reader

Ik wou geen e-reader, ik wil geen e-reader, ik wil het boek in mijn handen, wat moet ik met een e-reader?

En toch, op het ogenblik dat ik me realiseerde dat er mogelijk nog wel meer druilerige fietstochtjes op mijn hometrainer in het verschiet lagen vroeg ik me af … en ik dacht aan Amke. Die heeft een app waar ze, naar eigen zeggen, verhalen/boeken kan lezen die niet uitgegeven werden. Ieder die zou willen kan er zelf ook verhalen op kwijt.

Maar, volgens Amke zou er tussen het aanbod niets zitten dat ik zou zien zitten. Ze had gelijk.

Dus zocht ik naar een andere app die zo wat hetzelfde zou doen, maar dan met een ander aanbod. Ik vond er ene, zocht me een gratis boek in de lijst en testte hem uit op de fiets. Dat bolde wel goed en al werd rijden zonder handen mij altijd ten strengste verboden, ik telde de tijd of de kilometers niet meer af.

Er is één nadeel, een groot. Als ik in een boek begin dat me aanstaat … ga ik het na een goed half uur fietsend lezen niet wegleggen tot de volgende dag.

Ik wil nog altijd geen e-reader, maar lezen op mijn telefoon is wel erg handig … en dat is het eigenlijk ook voor op vakantie.

Het vroegere lezen

Eigenlijk stond ik er nooit bij stil als iemand het had over een boek lezen in een zetel of onder een fleece dekentje met een lekker drankje erbij.

Maar lezen deed ik -zo goed als- nooit in een zetel. Steeds zat ik op een stoel met het boek voor mij op de tafel. Eigenlijk dateert dat uit mijn jeugd. De zetel was uit den boze, in de zetel zitten -laat staan hangen- was iets voor luieriken.

Lezen deed ik dus, zoals gezegd, niet in een zetel maar aan de tafel … of stiekem in bed.

En toch moet er later een periode geweest zijn dat ik wél in de zetel plofte met een boek, al kan ik mij dat nu, met de beste wil van de wereld niet herinneren.

Nu lees ik, aan mijn laptop gezeten, het boek op de tafelrand rustend. Het drankje hoort er wel bij.

Grom

Wat je ook kan overkomen op dagen dat je tussenhuizig bent is, dat je op zondag een boek aan de prijs van 6€ koopt op de boekenmarkt, op maandag in de daar in de buurt zijnde Kringwinkel binnenstapt en dat eigenste boek vindt voor 3€.

Dat kan je natuurlijk thuis ook gebeuren. In dit geval was het Luc die het vond en het me toonde waarop in gromde, waarop de medewerkster me bekeek, waarschijnlijk kreeg ze nog niet veel te maken met grommende klanten en ik het waarom maar uitlegd.

Me beklagen dat ik het kocht? Bijlange niet. In een Kringwinkel weet je nooit wat je er gaat vinden en zeg nu zelf, als toeval kan dat nu toch wel tellen.

Rustig tempo

Bij het zoeken naar eens andere schrijvers dan diegenen die ik meestal lees -ik heb een klein beetje een indigestie, vrees ik- heb ik al boeken gekocht die ik na een tiental bladzijden terzijde legde. Vraag me niet naar mijn criteria, ik kan het zelf niet verwoorden, het is een gevoel.

Vorige week kwam Luc ineens aan met een boek van Donna Tartt. Luc die geen boekenliefhebber is, behalve dan als hij ze mee mag nemen naar de boekenmarkt, baseert zich op andere dingen dan ik om een boek goed of interessant te vinden.

Waarom dan Donna Tartt? Hij had boeken van die schrijfster al meer (dikwijls) gezien.

Ik had Donna Tartt nog niet gelezen en ik kon net zo goed dat boek als een ander meenemen. ‘s Avonds begon ik in “De kleine vriend”. Enkele dagen later vond ik in de Kringwinkel “De verborgen geschiedenis”, die ook in ons mandje belandde.

Wat is dat nu met dat boek? Vind ik het goed? Vind ik het niet goed? Ik stond er niet bij stil maar las.

Tot ik me ineens realiseerde dat het boek perfect past bij het weer van deze week: een beetje traag, een beetje loom, het zet niet aan tot tempo-lezen, het zet niet aan tot marathon-lezen, het kabbelt rustig verder met uitgebreide persoons- en plaatsbeschrijvingen terwijl ik in de proloog toch te weten kwam welke richting het zou uitgaan.

Het boek heeft één nadeel. Het is zware kost. Ik moet al zittend lezen want liggend krijg ik er pijn van in mijn armen.

Page 1 of 8

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén