Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Tag: Binnenhuisveloke

Sportief bezig

De dagen atletiek in Rome zitten er op sedert woensdagavond. Daar hebben we echt wel met plezier naar gekeken, zowel de ochtend- als de avondsessie.

Al wil “met plezier naar kijken” daarom niet zeggen dat ik dat vanuit mijn zetel deed, ik stapte ’s morgens op mijn fietske, ik stapte in de namiddag op mijn fietske en ik stapte ’s avonds op mijn fietske. Ik stapte er niet alleen op, ik reed ook.

Want ja, niet wandelen moet gecompenseerd worden. Al bij al vond ik het drie maal daags fietsen wel geslaagd en ben ik zinnens om dat zo -in de mate van het mogelijke- door te zetten.

Dus toen het EK afgelopen is, was het weer tijd voor andere dingen. Even aan de wolken tasten leerde me dat het het gisteren de beste dag van de week was om op stap te gaan. En dat deden we. Het relaas ervan volgt nog wel. Ten vroegste morgen,  misschien overmorgen, of -wie weet- nog later.

Er komt nog wel een hele sportzomer aan met de Ronde van Frankrijk en zo en we -ik in elk geval- kijken al uit naar de Olympische Spelen. Ik zal tegen dan mijn fietske eens moeten smeren.

Een extraatje

Waarom een bepaalde -goede- gewoonte te winterslapen werd gelegd, ik zou het niet kunnen uitleggen. Misschien komt het door de ongezellige koude van daarbuiten die me de zin ontnam om mijn geklede benen te ontbloten voor een fietsbroek.

Maar het is een feit, het binnenhuisveloke werd op stal gezet, de koersbroek aan de guidon gehangen en de fietssloefen waren startensklaar maar zonder voeten er in.

Na de vakantie aan de Bostalsee ben ik er weer mee begonnen met in het begin wat tegenpruttelende spieren en zadelpijn, maar dat was na twee dagen alweer verleden tijd.

En wat er ook beter vlot is de relatie met Baskuul. En doordat die verbetert gaat het calorieën tellen dan niet vlotter maar toch wel consequenter. En hoe lichter Baskuul zich voelt, hoe blijer ik word.

Dus, op Lucs vraag wat we zaterdag zouden eten, antwoordde ik: “We kunnen nog eens een kebab gaan halen bij Ali Baba aan het station”. Zo gezegd, zo gedaan. En lekker dat dàt was.

Of Baskuul en ik nog even blij waren vanmorgen, zal ik straks weten te vertellen. Misschien moet ik vandaag dan wel twee keer een dubbele serie rondjes draaien op het veloke.

Turn – Dans – Fiets

Een heel oud en lang verhaal dat erg kort te vertellen is.

Ik was 15 en mijn moeder kreeg bij de Solo een paar sloefkes, turnpantoffels zei ze, maar ze zagen er niet uit als de lompe witte turnsloefen en ik mocht ze niet gebruiken. Dan zijn het balletschoenen, beweerde mijn moeder. Maar zo zagen ze er ook niet uit.

Tot hier het heel oud en kort verhaal.

Nieuw en nutteloos belandden ze in een doos tot een dikke 20 jaar geleden en ik ze ging gebruiken om met het binnenhuisveloke te rijden. Ze pasten niet, maar ze pasten wel. Ze waren te klein, maar dat waren ze niet. Het probleem zat hem in een te platte tip en mijn tenen waren niet plat.

Maar ach het deerde niet, ik reed er toch maar mee.

Tot hier het gewoonweg oud en kort verhaal.

Het binnenhuisveloke ging op stal tot een poos terug en ik wou geen geknepen tenen meer. Ik stak de sloefkes bij de rommelmarkt en bij de eerste gelegenheid waren ze verkocht.

Voilà. En dan nu het nu, dat niet oud en niet zo kort is.

Ik reed op het binnenhuisveloke met mijn sportsloefen. Dat was een slecht gedacht. Mijn voeten geraakten niet in de stijgbeugels. Ik reed op het binnenhuisveloke op mijn sokken. Dat was een slecht gedacht. Mijn voeten schoven van de pedalen.

Ik wou terug Solosloefkes, maar wat waren dat eigenlijk. Ik vond ze ergens op google bij turnsloefen maar nader bekijken kon niet en ik kon ze ook niet kopen.

“Yogasokken met antislipnoppen” stelde Luc voor. Dàt was een goed idee. Ik zou ze bestellen nadat we naar Sunparks waren geweest. Een mens wil toch geen pakskesdienst aan de deur tijdens dagen van afwezigheid.

En dan staan we in de Kilomeet, je weet wel, waar alles te koop is per meter of per kilo. En wat ligt daar? Jawel. Nieuw, nog in de verpakking. Met veters en niet met een elastiek en met platte tenen maar wel groot genoeg. Ik heb ze niet gepast, ik heb ze enkel zool tegen zool tegen mijn voet gelegd. Moesten ze niet passen zouden ze gewoon hun voorgangers gevolgd zijn.

De prijs? In de Kilomeet? Verwaarloosbaar! 2,5€ voor de volledige aankoop waar ook een tiental boeken bij zaten.

Ze gaan niet naar de rommelmarkt. Ze passen.

En bij het googelen op de naam die op de zool staat bleek dan wel dat het wel turnsloefen konden zijn maar niet voor schooldoeleinden en dat het dan wel dansschoenen konden zijn maar dan niet voor ballet.

We hebben weer wat bijgeleerd en ik moet geen yogasokken hebben.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén