Tag: Kunst op vakantie

Za za, ze & zo

Niet helemaal vergeten

Nu ik het toch over die “vergeten” foto’s had viel me, bij het posten van de foto’s van De Vossemeren op In Beeld, ineens op dat ik er geen categorie over Het Meerdal had.

Wat was er gebeurd? Had ik daar geen foto’s van? Jawel, bij het bekijken ervan herinnerde ik me dat ik er wel aan begon maar het maar zozo liet omdat ik me nu, net als toen, afvroeg hoeveel mooie uitzichten of hoeveel foto’s van de binnenzijde van zo’n Market Dome ik kon posten zonder dat het saai werd.

Wat me ook inviel was dat ik al een paar keer geen “Kunst op vakantie” had gepost. Nu ja, “Kunst” is een groot woord voor de decoratie die we meestal aantreffen. Dat was in Het Meerdaal zo en dat was bij de Vossemeren óók zo. Bij Sunparks Oostduinkerke vergat ik het zelfs.

Ik zet hier onder dan maar een fotogalerijtje met wat “kunst” en andere decoratieve dingen die ik fotografeerde maar niet postte. De uitgelichte afbeelding is er trouwens ook nog ene van.



Vakanties

Zomers

Voor ons vertrek gaf men een hele week regen. En al hebben we dan drie dagen onze regenjassen meegenomen, we bleven ervan gespaard. Het was gewoonweg T-shirt- en Magnumweer.

En om in herhaling te vallen even bijkomend het kunstwerk van deze keer …

(Lees verder onder de foto)

Ingewikkeld wezen met drietenige sok

Hij zag er een beetje familie van deze hier uit, maar veel hebben we hem niet bekeken … we waren buiten.

Vakanties

Muurdecoratie Zo kan het ook

Na Sunparks Kempense Meren en Center Parcs Eifel, ging ik nu ook eens aan de Bostalsee naar de muurdecoratie kijken. Het waren geen schilderijen, maar foto’s.

Boven de TV hing onderstaande foto:

(Lees verder onder de foto)

en boven de eetplaatstafel hing deze:

(Lees verder onder de foto)

Dat dat me pas opviel nu we er voor de tweede keer waren, jawel in het zelfde huisje, maakte dat ik me ineens afvroeg wat er nu eigenlijk boven in de slaapkamer hing.

Volledigheidshalve, hier onder geplakt.

(Lees verder onder de foto)

Dat is natuurlijk omdat je zou weten dat je niet in bed moet liggen eten, want een TV hangt daar ook, maar dan aan het voeteneind.

Vakanties

Kunst in de Eifel

Zei ik al dat in de huisjes van Center Parcs veelal dezelfde decoratie te vinden is? Ja dat deed ik al. Ergens herinner ik me waterlelies maar ik weet nu niet meer bepaald waar. Maar in de Eifel zijn het Eifeltaferelen.

Toen ik het voor het eerst zag vond ik onderstaande rechtsboven wel iets hebben. Nu we het al telkens opnieuw zagen, vind ik het niks speciaals meer al vind ik het nog altijd het meest typische van de drie.



Vakanties

Kunst in Sunparks

Het lag niet echt in de mijn bedoeling om er een reeks van te maken, maar het schilderij op zich nodigde uit tot maar weer een log over de kunst die je in de Sunparks kamers vindt.

Dit maal geen tweede verdieping, geen koeien, geen Donald Turtle maar op de derde verdieping dit:

(Lees verder onder de foto)

En waar de naam “De koeien” en “Nakomeling van Donald Turtle” me nogal logisch leken, lijkt het bij dit schilderij ook best benoemd te worden als “Drie dames met hoed”.

Het vergde wat gewenning en een onweer op donderdagavond om te zien dat de vlinders en de muurdecoratie achter de dames er blijkbaar op gekleefd werden.

Ook begon ik me af te vragen of de middelste dame geen paspop was, zo zonder armen, want dat ene dat ik eerst voor een arm had gehouden lijkt eigenlijk meer een veer van die hoed.

En uiteindelijk, ga ik me beklagen dat ik me het schilderij van de eerste keer hotel niet herinner en er dus ook geen foto van nam.

Ik ga het niet uitzoeken welke kamer dat was, die lag aan de achterzijde met zicht op het dak. Een kamer met zicht op het Rauwse meer is véél prettiger en zeker om op het balkon te zitten, zelfs met onweer.

Vakanties

De koeien

Als ik, tijdens het lezen in mijn hotelbed bij Sunparks, even opkijk zie ik het schilderij. Dit schilderij:

(Lees verder onder de foto)


Ik bekijk de koeien en vraag me af, net zoals vorige keer,

    want ja, vorige keer verbleven we in dezelfde kamer. Daardoor wisten we dat het uitzicht er mooi en de wifi er goed is. Toen ik mocht aangeven of ik een voorkeur had, heb ik niet geaarzeld dezelfde kamer te kiezen,

wat die -op een paardenoog gelijkende- lappen toch konden voorstellen.

Ik herinner me dat ik me dat vorige keer ook had afgevraagd, maar blijkbaar had ik nu luidop gedacht, want Luc antwoordde: “Dat zijn andere koeien in de achtergrond”.

Met alle goeie wil ter wereld kon ik er toch geen rondhossende koeien in herkennen.

Tot ik, de buiten-de-lijnen-gekleurde, lappen wat beter ging bekijken en ineens weer wist, wat ik vorige keer ook heb geweten.

Ik zei: “Dat zijn geen andere koeien. Het zijn hun oren”.

Daardoor was het probleem ook weer van de baan en kon ik verder lezen.

Boek ik volgende keer weer dezelfde kamer, hoop ik maar dat ik me tenminste herinner er deze keer iets over geschreven te hebben.