Kwijt en een lelijk woord

Ik wou eigenlijk zeggen: “Kwijt en spijt” maar ik kan er echt niks aan doen, ik weet zelfs niet hoe het gebeurde, wanneer het gebeurde. Ik weet alleen dàt het gebeurde.

Ergens vorige zondag, toen ik terug lichtjes bij mijn positieven aan het komen was waarschijnlijk, vroeg ik me af of Suske op vakantie was. Want er waren toch al een paar dagen geen nieuwe logs meer verschenen.

Ik ging op onderzoek en vond wél wat ongelezen logs. En ik zocht nog verder en er stond effectief geen “Suskeblogt” meer in mijn reader.

Ik heb dat euvel snel verholpen, maar hoe het gebeurde, daar heb ik het raden naar.

Ik weet wel dat er zich eigenaardigheden afspelen achter de schermen.

Zo kon ik op zeker ogenblik niet meer reageren bij “Meninggever”. Bij een tweede poging, maar dan via mijn telefoon, lukte het wel.

Reageren bij “Matroos Beek” werd me ook al moeilijk gemaakt, maar dat lukte dan na enig aandringen uiteindelijk wél via de laptop.

In mijn reader staan wel een paar van de blogs die ik volg aangegeven als “gepauzeerd” al weet ik niet of dat ook zo is. Verder onderzoek zal dat moeten uitwijzen.

Ik hoop dat ik verder niemand kwijt ben geraakt of dat ik er tenminste ga aan denken als ik iemand mis.

Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Cadeautje?

“Er gebeuren rare dingen rondom mij” zong Urbanus ooit. Wel, nu gebeuren er rare dingen op de blogs, of moet ik zeggen achter de blogs, op de reader via Jetpack dus.

Ik kreeg al een paar dagen een popup die me vroeg om me in te schrijven bij weet-ik-veel. En wegklikken hielp niet, het bleef terugkomen. Tot ik ging kijken wat het was en las dat het een vorm van clubje was waar ik kon aangeven welke mijn favoriete blogs waren zodat ze die hoger in de ranking konden zetten van de aanbevolen blogs.

En dat doe ik niet. Ik ging ooit bij Skynet weg omwille van dat soort kuren. Ons kent ons en vriendjespolitiek zint me niet. Ik klikte weg. De popup was en bleef weg.

Toen kreeg ik, boven een blog dat ik volg, ook een vraag. Ze vroegen me namelijk of ik die blogger een cadeau wou geven. En dat cadeau dat was zomaar een wordpress.com-abonnement en dat zou me, in geval ik alles aangevinkt liet 300€ + 19€ jaarlijkse domeinregistratie, kosten. Uitvinken? Dat lukte niet.

(Lees verder onder de afbeeldingen)


Hoe graag ik de, door mij, gevolgde blogs ook lees, dat is me toch een stap te ver. Wie moet ik dan wel of niet een blogabonnement cadeau doen?

Maar toen dacht ik, dat ik, omdat ik gaan kijken was bij die popup, misschien ook automatisch lid was geworden van dat clubke. Maar dààr vind ik dan weer niks meer van terug. Maar ik kan wel mijn “recommended blogs” aangeven, mocht ik dat willen.

Oooh! Wat heb ik er een hekel aan als ik opgezadeld word met iets waar ik niet om gevraagd heb.

Bijgewerkt:

    Luc zocht en vond “deze uitleg“. Blijkbaar is deze wel bedoeld voor de eigenaar van de site maar zou je als lezer enkel kunnen doen alsof je het niet ziet. Of misschien moet ik Luc vragen om nog wat verder te zoeken. 😉


pske van mske:

    Om te verhinderen dat één of andere zou gaan denken dat de blogger in kwestie erom vroeg, heb ik de naam maar zwart geschilderd.


Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Wééral Jetpack

Ooit, lang geleden op 7 juli 2003, begon ik te bloggen bij de Skynetblogs. Eerst stribbelde ik wat tegen maar uiteindelijk ging ik het wel graag doen en blogde ik er nogal op los. Teveel te vertellen in korte tijd?

Na verloop van tijd gingen de Skynetblogs me irriteren. Ze pasten zaken aan: zaken die ik zag zitten verdwenen gewoon, zaken die anderen -kenners blijkbaar- opperden kwamen er bij. Er kwamen problemen op de proppen die ik niet kon oplossen. Het werd uiteindelijk effenaf ambetant.

En ik begon uit te kijken naar een andere manier. Ik nam een eigen domein waar ik toen 23€ +btw per jaar voor betaalde en ging aan de slag. Ik heb post per post per post overgezet van het oude naar het nieuwe blog. Het was leerzaam.

Het blog had dingen nodig die niet standaard bij WordPress inbegrepen waren en ik installeerde plugins. Eén daarvan was Jetpack.

Later begon Jetpack meer en meer widgets voor zijn rekening te nemen en dat was wel handig. Ik moest niet meer op zoek. Ook waren ze erg behulpzaam. Je kon hen al eens iets vragen.

Op zeker ogenblik veranderde dat. Je kon snel -binnen 24u- antwoord krijgen als je de betalende versie nam en anders moest je maar wachten tot zij tijd en zin hadden. Zo werd het nu niet echt geformuleerd, maar zo begreep ik het wel.

Nu ondervind ik zo af en toe dat ik wat geïrriteerd naar maar weer een ongewenste inmenging van Jetpack kijk. Maar bovendien kan ik ook sommige dingen -futiliteiten- niet aanpassen naar mijn zin.

Ik ging op zoek naar alternatieven voor Jetpack en las dat, als ik maar weinig widgets van hen gebruik, hen misschien beter kon vervangen door allemaal losse plugins. Bovendien zou Jetpack, als je er veel van gebruikt, de site ook vertragen.

Dilemma!

Want om te kijken wat ik nu juist van hen gebruik zou ik Jetpack moeten uitschakelen en kijken wat er ontbreekt.

En dààr heb ik niet bepaald zin in.

Uitgelichte afbeelding:

Waarom afvragen?

Soms vraag ik me af waarom ik de homepage van dit blog nog in orde houd en waarom ik zo begaan ben met een dagelijkse uitgelichte foto.

Zelf lees ik ’s morgens de blogs op mijn telefoon, maar wacht met reageren tot ik aan de laptop ben. Ik ga er dus van uit dat je vanuit de leeslijst ook rechtstreeks op het log van de dag komt.

Wie wil kan zelfs reageren via de telefoon. Soms doe ik het, maar ik krijg gegarandeerd problemen met de “o” en de “i” die volgens mijn vingers te kort bij elkaar zitten.

Ook gebeurt dat lezen en reageren dan via Jetpack en vraag ik me af of WordPress uiteindelijk niet overbodig gaat worden.

Dus waarom? Voor mezelf? Zelf weet ik wel wanneer er wat te doen is. Daarom moet ik niet op mijn eigen blog gaan kijken.

Omdat het mooier oogt? Of omdat het anders op een leeg huis zou gelijken. Ik zal het daar maar op houden. Als ik het zelf niet weet, wie moet het dan weten?

Een jubileum volgens WordPress

Die dag in Schoten kreeg ik volgende melding bij mijn reactiemeldingen

(Lees verder onder de afbeelding)

Ik stond er een beetje verbaasd op te kijken. Ik had die ooit wel al eens gekregen maar toch zeker de laatste jaren niet meer. Het deed wat vervelend aan. Ik vraag daar niet om. Ze bedoelen het goed, maar ik vind het niet nodig.

En ik wéét dat ik in maart 2008 begonnen met het overhevelen van mijn blog naar WordPress, maar dat was niet WordPress.com. En ik wéét dat het eerste log hier op 1 april 2008 verscheen. En ik meen me te herinneren dat ik toen een schakel moest leggen tussen mijn blog op WordPress.org en WordPress.com om bepaalde functies in te schakelen. Maar wanneer dat juist was …

Ach ja, het doet er allemaal niet zoveel toe, want ik mag het dan weten, dit blog voelt aan alsof ik altijd hier heb geblogd, op WordPress.

En ga ik hier nu elk jaar een vermelding van maken als ik weer zulke prestatiemelding krijg? Neen toch. Alle volgende ga ik gewoon weggooien natuurlijk.

pske van mske:

    Een beetje een belachelijk log, ik weet het. Maar ik moet mezelf nog wat meer overtuigen om de serieuze, die klaar stond, te posten. De twijfel is tot 25% gezakt ondertussen.



De spamreacties

Sedert de invoer van de nieuwe privacy wetgeving, kreeg ik ineens te maken met een vernieuwde toevoer van spam, maar dan ook overal. Of het één nu met het ander te maken kan hebben, zou ik niet weten. Toeval waarschijnlijk.

Dat ik op mijn gmail spam kreeg kon ik nog begrijpen, die gaf ik ooit op aan de stad, die die publiceerden bij hun lijst met zelfstandigen.

Maar ineens doken er nu op mijn andere e-mail, die bij Proximus ineens e-mails op van local hotties die geïnteresseerd waren in een kennismaking met mij. De eerste vraag die ik kreeg toen ik het vertelde?

Heb je je daar ooit zelf aangemeld?

Natuurlijk datte! Net of ik me er dan over zou verbaasd hebben.

Ineens begon het op WordPress ook weer. Vroeger waren er wel een tiental spamreacties per dag. Maar blijkbaar zijn die een hele tijd weggebleven, in die mate dat ik er gewend aan raakte en ze niet miste.

Maar ook rond die periode van de nieuwe privacy wetgeving doken ze weer op. Ze liepen in het begin op tot 113 en 210 per dag om dan weer af te zwakken. Het zijn er meer dan vroeger, maar Akismet houdt ze wel tegen en WP-Optimize gooit ze wel in de vuilbak.

Ik hoop dat hij sorteert.