Wizzewasjes

Niet te zot uit ons kot

Search results: "zwemmen" Page 1 of 18

Zwemmen

Telkens wij een zekere routine in het zwemmen inbouwen, wordt die op de kortste keren verstoord. Nu ook weer. We waren herbegonnen. We planden het 2x per week zwemmen en na de eerste week gaat het al fout.

Vandaag hadden we andere verplichtingen, we kunnen dan wel uitwijken naar een andere dag maar omwille van de uren en nog een en ander vinden we dat niet zo aanlokkelijk.

Het zij zo. We zullen morgen met de gepensioneerden moeten gaan zwemmen. En al ben ik dan wel gepensioneerd, ik houd niet van dat hokjesdenken. Bovendien wil ik zwemmen als het mij past. Maar omdat ik toch wil doorzetten zal er niets anders opzitten.

Ik bouw namelijk langzaamaan terug op wat verloren ging omdat ik niets wil forceren maar ik wil terug mijn 60+ lengtes kunnen zwemmen. 60+ betekent dat ik niet weet hoeveel ik er eigenlijk kan doen omdat ik steeds bij 60 stop(te).

Zwemmen is een solitaire sport, zie je.

Zwemmen met stip

Wij hebben een zwemabonnement in het zwembad in Landen want wij gingen vroeger steeds twee maal per week zwemmen. De laatste stempel daarop was een datum ergens in 2015. Daarna waren schouderperikelen gekomen, maar die zijn nu wel door.

Er waren nog wel redenen waarom we het meer zo zagen zitten, maar de badmuts was wel een hoofdzaak waarvoor wij onze zwemroutine van vroeger niet hervatten.

Maar we missen het wel. Dus hebben we onze voet in de pla gezet en gingen gisteren met ons vieren.

Na een half uurtje hielden we het voor bekeken. We wisten ineens weer voor welke redenen we er ooit de brui aan gaven.

Luc en ik beslisten dat we wel zouden doorzetten, niet tijdens twee uren seniorenzwemmen -daarvoor spannen ze dan twee banen af- maar gewoon op de uren dat het ons zint, in de ochtend. Met Amke en Ella zullen we dan wel naar een serieuzer bad gaan. Eens najaar gaat Plopsaqua open en kunnen we daar terecht.

Dan kom ik uit dat zwembad, zeg tegen Amke dat ze wat luider zal moeten praten omdat ik mijn hoorapparaat nog niet terug in heb en hoor ik het hoorapparaat forfait geven. Ik dacht dat tinnitus dat geluid imiteerde om vol ongeloof tot de constatatie te komen dat ik dat helemaal vergeten opbergen was vóór het zwemmen en met gehoorapparaat en al dat zwembad in gedoken was, al mag je dat duiken met een korrel zout nemen.

Ja, lap zeg. Jammer dat ik het moet zeggen, maar gelukkig was er die silicone badmuts nog zodat het niet doorweekt was.

Gelukkig was het met een sessie droogkast opgelost.

Zwemmen met jonge vrouwen

Soms denk je echt dat zo een man nog nooit een vrouw zag. Ze zwemmen met hun kinnebakkes open zodat het water hun darmen spoelt en hun ogen zitten net boven de watergrens. En ze gapen.

Ja, we waren weer eens zwemmen met een jonge vrouw erbij. En hij volgde zowel met zijn ogen als met zijn voeten.

Ook in het buitenbad. Maar daar bleef hij niet al te lang. Hij zal het koud gekregen hebben.

We hebben er eigenlijk altijd om gelachen, om die idioten die denken op die manier indruk te maken.

Alhoewel, jonge vrouwen? Ik heb er mee te maken gehad tot ik 55 werd en tijdens de uren voorzien voor de senioren kon gaan zwemmen.

En zoals ik toen al zei:

Het probleem (…) is dat die kerel niet echt iets mis doet, hij is alleen enorm irritant.

En door alles wat je de laatste tijd leest over vrouwen in een zwembad, verandert dat irritant toch wel in een zekere vorm van wrevel.

Zwemmen: een nieuw begin

Ongeduldig word ik er van. Na dat gedoe met die schouder -alhoewel het nog geen “na dat gedoe” is- mag ik nog steeds niet gaan zwemmen. Je weet wanneer het begint, maar niet wanneer het eindigt.

Al twee verblijfjes in Sunparks liet ik de Aquafun links liggen. Veel fun is daar ook niet aan.

Ik mag proberen hoor! Maar dan zonder mijn armen te gebruiken.

Zwemmen is sportief

mske heeft het al niet voor wildplassers. Kan je denken wat ze dacht toen ze las dat in het zwembadplassen geen kwaad kon?

Toen ze dat terug opzocht om hier te linken vond ze dat niet meer maar wél iets over Michael Phelps, die gelijk kreeg en dat het dus niet erg is. Niet erg sociaal? Is het dat wat ze bedoelen?

En toen ze las dat 20% van de volwassenen zonder scrupules in dat bad plast begon mske te begrijpen waarom blijkbaar zij alleen, zo na een lengte of 20, dat bad uitgaat om eens langs de sanitaire voorzieningen te passeren. En dan ziet ze ze allemaal peizen. Ze dacht dat het was: “amaai, bobonne heeft een kleine blaas”, maar neen, blijkbaar denken ze: “moet ze daar nu het bad voor uit?”

En daarna ging ze zich ook nog afvragen waarom ze dan boetes uitschrijven voor wildplassers.

Maar eigenlijk weten ze het niet hé, want toen kwam het tegenbericht. Daarin zeggen ze dat het toch allemaal zo goed niet is en nog wat blablabla. Ze gingen nog verder. Er kwamen ook nog weetjes over de dingen die je nog niet wist over plassen in het zwembad aan te pas.

En uiteindelijk belandde ze bij de plasverklikker. Dat ding bestaat dus helemaal niet maar volgens het artikel zou plassen in het zwembad dan toch geen kwaad kunnen.

Kwaad of geen kwaad? Wat doet het er toe, mske vindt het gewoon een minachten van de andere badbezoekers. En nu gijle!

Toen pissen plassen werd is het gezeik begonnen.

Zwemmen

Hadden ze geweten wat ze nu weten, ze waren die maandag onmiddellijk het zwembad ingedoken.

Maar ze wisten het niet. Dus doken ze pas dinsdag het zwembad in. En dat was een meevaller! Dat had mske nooit gepeisd. Want eigenlijk is mske een baantjeszwemmer. En daar was niet echt een baantjesbad voorzien hé. Maar vindingrijk als ze hier zijn, hebben ze daar toch een mouw aangepast.

Maar dat niet alleen, er was de golfslag, de schuifaffen, de bubbelbaden … en de pootjebaden voor de ukken natuurlijk.

Het was er niet al te druk, wat het nog eens zo plezant maakte.

Maar ondanks dat het geen vakantie was liepen er wel schoolplichtige kinderen rond. Minister Smet gaat die allemaal een brief sturen.

Achterstandszwemmen

Telkens mske zo wat in roulatie is met het zwemmen, komt er iets tussen. Of er komt een klant met een tijdelijke opdracht waardoor er voor het zwemmen geen tijd over blijft, of er is een klein mini-operatieke waardoor mske niet in het water mag. En telkens is het achteraf een stukske moeilijker om terug aan het zwemmen te beginnen.

Nu weer. Het is weeral maanden geleden dat ze nog gezwommen heeft en nu zegt ze: “ik zou er toch weer dringend eens werk moeten van maken”. Maar ze ziet er echt wel tegenop om telkens opnieuw die achterstand weg te werken.

Zwemmen vs piekeren

Ziedet wel! Al dat piekeren ‘s nachts heeft toch gevolgen gehad.

mske is vandaag veel te laat uit bed gesukkeld om gaan te zwemmen. Eigenlijk zou ze nog altijd kunnen gaan, maar dan is het mogelijk dat er veel te veel volk in het bad is. En dan mag er gespeeld worden.

En in de trimbanen? Dat wil ze niet. Ze denkt dat die tegen de tijd zwemmen en dan is het voor die mensen ook niet leuk en voor mske zelf ook niet.

Morgen dan maar … maar dan is het al om 9u …

De geschiedenis van het zwemmen

Op het einde van het vijfde studiejaar ging mske voor de eerste keer gaan zwemmen. Moe wou onmiddellijk een zwempak maken uit een stuk rood katoen, overschot van de overtrek van het kussen van de rieten zetel. Gelukkig kwam de buurvrouw, die zei dat katoen niet bepaald een stof was voor een badpak, en dat die nu toch zo duur niet waren.

Iemand die nooit voordien in zo een groot waterbassin is geweest, kan dat misschien niet snappen, maar het was overweldigend. De meeste klasgenootjes, mske dus ook, hielden zich dan ook braaf vast aan de kant en bewogen niet meer. De nonnen kwamen niet het water in en zodoende. Dat was zwemmen in het lager onderwijs.

Va ging onder de vakantie ook eens met de kinderen gaan zwemmen. Er was nog iemand bij, maar mske weet niet meer wie of hoe of wat. In elk geval, op een zeker moment greep va mske vast en gooide haar in het midden tussen het diep en het ondiep in. En lachen dat ze deden. En weer liet mske de kant niet meer los. Va was boos omdat ze niet meer vertrouwen had in hem. Snapte hij veel dat mske zich gewoon belachelijk gemaakt voelde.

In de zesde moderne, in die tijd telde dat nog af, was er wel een lerares maar die hield zich enkel bezig met diegenen die konden zwemmen, zodat daar ook al niet al te veel op te steken was. Toen begon mske de zwemband mee te nemen en leerde zichzelf zwemmen met dat ding. Bizarre toevalligheid is wel dat mske die eens moest uitlenen aan één van diegenen die konden zwemmen en wel in opdracht van de onderwijzeres en mske stond daar weer te staan en ineens dacht ze: “foert, ik waag het er op”. Ze heeft de zwemband niet meer nodig gehad. Maar ze zwom met haar hoofd constant boven water.

Ze verhuisden en deze lerares gaf wel les, maar verbeterde nooit het zwemmen zelf. In de zeventiger jaren kwam er dan het zwembad in de gemeente zelf en kon mske al eens gaan als ze er zin in had. Toen begonnen ze ook elke zaterdag voormiddag te gaan zwemmen met va, Broer, Broerke, de boosaardige. En weer moest va mske vast grijpen en in het bad gooien. Ze sloeg met haar nier tegen de rand. mske heeft dus een grondige hekel aan getrek en gesleur en gegooi en gedoe in het zwembad.

Nog later trouwde ze, Zoneke en Zus kwamen en die leerden zwemmen in de school. Ze gingen naar het Wat-was huis wonen en mske ging in het Leuvense zwemmen.

Op een keer kwam Zoneke thuis met de melding dat het schoolzwemmen aangepast was, een moderner vorm had gekregen waardoor het nog gemakkelijker ging en dat ze hem onder water gingen komen filmen om te gebruiken om les te geven.

Toen Zus op kot ging, gingen mske en Zoneke samen en op een keer zei Zoneke: “zeg mama, leer het nu toch eens tegoei”. En hij zei wat mske moest veranderen, alleen kon zij dat met die ademhaling niet geregeld krijgen. Uitermate bizar was, dat toen Zoneke zei: “gebruik mijn zwembril eens” het wel ging. Ze moest nog efkes oefenen op het ademen zelf, maar blijkbaar zat het probleem gewoon in haar ogen die het chloorwater niet goed konden hebben.

Sedert ze hier wonen, gaat mske dus zeer regelmatig zwemmen en blijkbaar kan ze dat heel lang vol houden. Toen ze het echter beu werd om telkens haar voeten op de grond te zetten om zich te draaien, probeerde ze uit het hoofd de vloeiende draaibeweging van de zwemmers na te doen. Het lukte, alleen vond ze dat er daar nog een handbeweging te veel in zat. Maar dat was zo erg nog niet tot vorige week. Toen vond ze die handbeweging er teveel aan, ze vond het net een eendjesmanoeuver.

Dus belde ze haar persoonlijke trainer en die legde het uit. Hij dacht dat hij dat al eens gedaan had, maar dat was voor crawl geweest en dat kan mske niet, dat moet ze ook niet kennen, maar dat draaien wou ze toch tegoei kennen. En hij sprak over de snelheid gebruiken. “Jama Zoon” zei mske “ik heb geen snelheid”.

Vandaag heeft mske dat geoefend. Het ging. Het leek net op wat zij deed maar dan zonder de eendjesbeweging, vlot dus.

Slow vroeg waarom ze dat zo absoluut wou tegoei kennen. “Voor mijn eigen plezier” zei mske. En nu is ze blij dat ze dat kan. De vraag is: “hoe lang gaat ze daarmee content zijn”. En wat gaat het volgende zijn dat ze nog wil kennen. Crawlen? Zus heeft geprobeerd haar dat te leren, maar op die manier lukte het niet. Haar armen vormen geen probleem. Haar benen eigenlijk ook niet. Maar de twee tesamen wel!

Anderzijds vraagt mske zich af of je wel evenveel van de beweging geniet als je gaat crawlen. Die schoolslag voelt toch zo elegant aan, zelfs met al die kilo’s te veel.

Zwemmen vs kasvreterij

Het is vakantie. In de vakantie is het zwembad ‘s ochtends open. mske gaat liever ‘s ochtends zwemmen.

Waarom ging ze dan niet vanmorgen? Omdat ze haar dossier wou vertaald krijgen vandaag.

Is dat dossier vertaald gekregen vandaag? Neen hoor, mske zit met haar gedachten bij andere dingen.

Gaat mske dan morgen weer niet zwemmen om dat dossier af te krijgen? Zijde nie goe? Natuurlijk gaat ze wel zwemmen.

Misschien zwemt ze de errezze er af en kan ze dan aan vertalingen denken.

Page 1 of 18

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén